ျပန္မယ္ဆိုေတာ့

ရန္ကုန္ အလည္ျပန္မယ္လို႕ ဆုံးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ျပန္မယ့္ရက္ထက္ ႏွစ္လေလာက္ေစာၿပီး ခြင့္ကို ႀကိဳတင္လိုက္တယ္။ နီးမွတင္ရင္မရမွာစိုးလို႕ပါ။ ခြင့္က approved ျဖစ္တာနဲ႕ ျပန္မယ့္ရက္ကိုေတြးမိတိုင္း ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္သြားလုပ္ေတာ့ ဆိုင္က အရမ္းေစာေသးတယ္၊ တလေလာက္လိုမွလာပါဆိုလို႕ေတာင္ ျပန္လွည္႕ခဲ့ရေသးတယ္။ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပန္တာမို႕လား၊ ကိုယ္တိုင္ကပဲအကဲပိုလို႕လားမသိ ျပန္ရမယ့္ ရက္နီးလာေလ ရင္ေတြ ခုန္လာေလပဲ။

ျပန္ဖို႕ ၂ပတ္အလိုမွာေတာ့ Agenda ကိုစဆြဲပါတယ္။ ျပန္မွာက တပတ္တည္းနဲ႕ လုပ္ခ်င္တာေတြ၊ စားခ်င္တာေတြက အရမ္းမ်ားေနတယ္။ ဆြဲၿပီးသား Agenda ကိုအိမ္ကိုပို႕ေတာ့ အိမ္ကလူေတြက ၀ိုင္းရီၾကတယ္ေလ။ ကိုယ့္ Agenda ထဲက "စားခ်င္ေသာ အိမ္ခ်က္ဟင္းမ်ား" ဆိုတဲ့ စာရင္းကို အေမက ေရခဲေသတၱာမွာ ကပ္ထားေတာ့ ပိုရီစရာေကာင္းေနတာေပါ့။

ျပန္ခါနီးရင္ ျပန္မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႕ ေမြးေန႕ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးလည္း ပိုစ့္တင္သြာမယ္လို႕ စဥ္းစားထားေပမယ့္ ရုံးမွာ အလုပ္ေတြလႊဲရတာနဲ႕ လက္ေဆာင္ေတြ လိုက္၀ယ္ရတာပဲနဲ႕ ဘာမွမေျပာသြားျဖစ္ခဲ့ျပန္ဘူး။

ျပန္မယ့္ေန႕က်ေတာ့ မနက္၂နာရီမွအိပ္ျဖစ္တယ္။ ပစၥည္းေတြထည္႕ စာရြက္စာတမ္းေတြစစ္နဲ႕ တေယာက္တည္းကိုရႈပ္ေနတာ။ ၿပီေတာ့ မနက္၄နာရီျပန္ထတယ္။ ရုံးသြားဖုိ႕ ၇နာရီခြဲ ထရရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မထခ်င္တဲ့လူက ခုေတာ့ တက္ၾကြၿပီး၄နာရီကို ေငါက္ကနဲ ထႏိုင္ေနတယ္ း) ၆နာရီ check in ဆိုေတာ့ Taxi မရမွာစိုလို႕ အိမ္ကေန ၅နာရီေက်ာ္ေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ Taxi ေတြေပါမွေပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး "ေနာက္နာရီပိုင္းအတြင္း ငါျမန္မာျပည္ႀကီးကို ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာပါလား" ဆိုၿပီး တေယာက္တည္း ႀကိတ္ၿပီး ရင္ေတြခုန္ေနတာ။ ရင္ခုန္တဲ့အထဲ စင္ကာပူက အထြက္ အဆင္ေျပပါ့မလားဆိုၿပီးေတာ့လည္း ေတြပူေသးတယ္(တခါမွ မျပန္ဖူးလို႕ပါ၊ တနည္းအားျဖင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေလယာဥ္စီးျခင္းပါ :P)

ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ေတာ့ သူမ်ားလုပ္တာၾကည္႕ၿပီး လုိက္လုပ္လိုက္တာ အာလုံးအဆင္ေျပပါတယ္။ အဲ.. immigration ျဖတ္ေတာ့ သူမ်ားေတြက သူတို႕ရဲ႕ ပတ္စ္ပို႕စာအုပ္ေလးကပ္လိုက္၊ လက္မေလးႏွိပ္လိုက္နဲ႕ ၿပီးရင္ တခါးေလးကပြင့္သြားေရာ.. ကုိယ္လည္း အဲလိုလုိက္လုပ္မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး သြားတန္းစီတာ မရဘူး၊ ဟိုဘက္မွာ သြားစီတဲ့ဆိုၿပီး လူ၀၀ႀကီးတေယာက္ထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္တာကို လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ကိုယ္လည္း ပတ္စ္ပို႕စာအုပ္ သူကိုေပးလိုက္ေတာ့ သူက "နင္ over stay လားဆိုၿပီး အလန္႕တၾကားေမးၿပီး ကိုယ္ စင္ကာပူ စ၀င္တုန္းက သူတို႕ႏွိပ္ေပးလိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာကိုျပပါတယ္။" ဒါနဲ႕ IC ကဒ္ထုတ္ျပလိုက္မွ သူလည္း စိတ္ေအးသြားပုံရတယ္။ ေနာက္ဆိုရင္ စင္ကာပူကို ၀င္တိုင္းထြက္တိုင္း ပတ္စ္ပို႕နဲ႕ IC ကိုတြဲျပပါဆိုၿပီး ေသခ်ာမွာလိုက္ေသးတယ္။ သူ မမွာလည္း သိသင့္တဲ့ ကိစၥပါ။ ကုိယ္တိုင္ကိုက အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္မိတာေလ။

Immigration ျဖတ္ၿပီးတာနဲ႕ ေလွာင္အိမ္ထဲက လႊတ္သြားသလိုပဲ စိတ္လက္ေပါ့ပါးၿပီး၊ အေပ်ာ္ေတြနဲ႕ေပါင္းစပ္ ျမင္ျမင္သမွ်ကို ျပံဳးျပခ်င္ေနမိလုိ႕ မနည္း ထိန္းထားရတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ေတာ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးက မဂၤလာပါဆိုတာကို မပီမသႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ကိုယ္ျပံဳးခ်င္ေနတဲ့ အျပံဳးေတြ သူ႕ေပၚကို စုပုံၿပီး ျပန္ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ စင္ကာပူၿမိဳ႕ႀကီးကို ခဏတာ ခြဲခြာခဲ့ပါတယ္။

-------------------

ရန္ကုန္ပုံမ်ားနဲ႕ ပတ္သက္လို႕
တခ်ိဳ႕က စိတ္ပူေပးၾကပါတယ္။ ဓာတ္ပုံေတြ ရိုက္လာခဲ့တာ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့လူေတြ အလြမ္းေျပ ၾကည္႕ရေအာင္လို႕ပါ။ ေစ်းသည္ေတြ မလန္႕ရေအာင္လည္း Flash ပိတ္ၿပီး ရိုက္ခဲ့တာပါ။
အစားအေသာက္ပုံေတြလည္း အမ်ားႀကီးရိုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လာလည္တဲ့သူေတြကို ဓာတ္ပုံျပၿပီး မႏွိပ္စက္ခ်င္လို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္လည္း ခံစားဖူးလို႕ နားလည္ပါတယ္။ ဟီးးး း)
ေနာက္ၿပီး အိမ္ေရွ႕မွာ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ရုပ္ရွင္လာရိုက္ေနတာကို ဓာတ္ပုံရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တင္သင့္မတင္သင့္ မသိလို႕ မတင္တာပါ။

-------------------

ေစ်းသုိ႕ ဆိုတဲ့ပိုစ့္အတြက္ ကြန္းမန္႕ေတြကို ဒီကပဲ ျပန္လိုက္ပါတယ္။
မမစူးႏြယ္ ေျပာသလိုပဲ ခ၀ဲသီးနဲ႕ ေဂါရခါးသီးကို မွားေရးထားတာပါ။ ခုထိလည္း ဘူးသီးနဲ႕ ေက်ာက္ဖရုံသီး မခြဲတတ္ေသးပါဘူး(ဆက္မေျပေတာ့ပါ အရည္အခ်င္းေတြ ေပၚကုန္ေတာ့မယ္။) ဟိ း)
ကိုAndrew, မိုးခါး နဲ႕ အမည္မသိ တို႕က ဘယ္ေစ်းလဲဆိုတာ ခန္႕မွန္းသြားပါတယ္။ အမည္မသိ တေယာက္ပဲ မွန္ပါတယ္။ သကၤန္းကြ်န္းေစ်းပါ။ း)
ကိုေတာင္ေပၚသားေျပာတဲ့ ပအို႕ေျပာင္းဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနျခည္က ေစ်းသယ္ေတြေအာ္သလို ၾကားမိတဲ့အတိုင္း ေရးထားတာပါ။
ဓာတ္ပုံေတြေလွ်ာက္ရိုက္လို႕ စိတ္ပူေပးတဲ့ ကိုAndrew၊ ခ်မ္းရဲနဲ႕ ေနာ္ ေရ... ေနျခည္လည္း ေလွ်ာက္ရိုက္ၿပီး ျပန္တင္ရတာ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပူပါတယ္။ ဟိ .. း) ဒါေပမယ့္ တင္ၿပီးသြားၿပီ။။။။။