tag:blogger.com,1999:blog-12567270735563478402012-01-12T07:38:19.945+08:00ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.comBlogger651100tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-641700673567601902010-07-14T17:06:00.003+08:002010-07-14T17:14:13.587+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/TD1_acB_cTI/AAAAAAAAAXQ/CIXmC2QHCgs/s1600/aroadtoremember.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 207px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/TD1_acB_cTI/AAAAAAAAAXQ/CIXmC2QHCgs/s320/aroadtoremember.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493687212639744306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ျပန္လွည္႕ၾကည္႕လို႕ ရေပမယ့္</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ျပန္သြားလို႕ မရေတာ့တဲ့လမ္း</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေရွ႕ တလွမ္း တုိးၿပီးတိုင္း</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေနာက္ တလွမ္း ျပန္ဆုတ္ခြင့္မရွိတဲ့ လမ္း</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >အတိတ္မွာ ေပ်ာ္ခ်င္သူအတြက္</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဝမ္းနည္းမႈေတြသာ ေပးတဲ့ လမ္း</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >အနာဂတ္မွာ ေတာက္ပခ်င္သူအတြက္</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႕ လမ္း</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >တဖက္ပဲ သြားလို႕ရတဲ့ လမ္း</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဘဝလမ္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-64170067356760190?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-90451105587623808902010-01-24T16:32:00.002+08:002010-01-24T17:14:57.991+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />IPhone/ ITouch မွတဆင့္ ျမန္မာ အြန္လိုင္းေရဒီယိုမ်ား နားေထာင္ႏိုင္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ အခုလို နားေထာင္လို႕ရမွန္း စသိခဲ့တာ MYMC ကပါ။ ေရဒီယိုေတြက ၂၄/၇ လာေနတာျဖစ္လို႕ သီခ်င္းေပါင္းစုံကို အခ်ိန္မေရြး အင္တာနက္ ရွိရာေနရာမွ နားေထာင္ႏိုင္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />Application သြင္းပုံႏွင့္ MYMC ေရဒီယို Configure လုပ္ပုံကို<a href="http://www.mymclub.net/main/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=232:imymc&amp;catid=45:spc"> ဒီလင့္</a> ကဆင့္ သြားၾကည္႕ႏုိင္ပါတယ္။ ပုံႏွင့္ ဗီဒီယိုဖိုင္နဲ႕ တကြ ေသခ်ာရွင္းျပထားပါတယ္။ Jail break မလုပ္ထားလည္း ေရဒီယို Configure လုပ္လို႕ရပါတယ္။<br /><br />က်မအခု မွ်ေ၀ေပးခ်င္တာက အျဖဴေရာင္သံစဥ္ ေရဒီယိုႏွင့္ အိမ္မက္လႈိင္း ေရဒီယို Configure လုပ္ဖို႕ပါ။ က်မက ဘယ္ေရဒီယို လိုင္းရဲ႕မွ DJ မဟုတ္ပါဘူး။ ေရဒီယိုနားဆင္သူ ပရိတ္သတ္ အခ်င္းခ်င္း မွ်ေ၀ေပးခ်င္ရုံပါ။<br /><br />ပထမဆုံး အေပၚမွာေပးထားတဲ့ MYMC လင့္မွတဆင့္ MYMC ေရဒီယိုကို Configure လုပ္ၿပီး အဆင္ေျပၿပီဆိုရင္ ေနာက္ေရဒီယို လိုင္းေတြကို အလြယ္တကူ ထည္႕ႏိုင္ပါၿပီ။ ေရဒီယို လိုင္းေတြ ထည္႕ဖို႕အတြက္ အဓိက က URL သိဖို႕လို႕ပါတယ္။ URL ဘယ္လိုရွာႏိုင္မလဲဆိုတာ ေအာက္မွာ ထပ္ရွင္းျပထားပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- အျဖဴေရာင္သံစဥ္ ေရဒီယို Configure လုပ္ရန္</span><br />Name: APYTZ<br />URL: <a class="linkification-ext" href="mms://wma2.viastreaming.net/APYTZ" title="Linkification: mms://wma2.viastreaming.net/APYTZ">mms://wma2.viastreaming.net/APYTZ</a><br />Format: WMA<br />Bitrate (kps) : 37<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- အိမ္မက္လႈိင္း ေရဒီယို Configure လုပ္ရန္</span><br />Name: EML<br />URL: <a class="linkification-ext" href="mms://energy08.egihosting.com/EML" title="Linkification: mms://energy08.egihosting.com/EML">mms://energy08.egihosting.com/EML</a><br />Format: WMA<br />Bitrate (kps): 37<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">URL ရွာပုံ</span><br />ေရဒီယို လႊင့္ေနတဲ့ web page ကုိဖြင့္ပါ။<br />ေရဒီယို လႊင့္ေနတဲ့ Player ကို selection မွတ္၊ Right Click ႏွိပ္ၿပီး View Selection Source ကိုေရြးပါ။ (for FireFox Browser)<br />Player ႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ code ေတြကို ျမင္ရပါမယ္။<br />(example: src="<a class="linkification-ext" href="mms://energy08.egihosting.com/EML/" title="Linkification: mms://energy08.egihosting.com/EML/">mms://energy08.egihosting.com/EML/</a>")<br />Source code ကိုယူၿပီး configure လုပ္ႏိုင္ပါၿပီ။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ IPhone ႏွင့္ ေရဒီယို နားေထာင္ခ်ိန္ၾကာလာလွ်င္ ဖုန္းအရမ္းပူလာၿပီး Battery အားကုန္ျမန္ပါတယ္။ း)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-9045110558762380890?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-27480582788873794542010-01-19T09:59:00.007+08:002010-01-19T13:32:11.533+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ကိုယ့္ရဲ႕ အက်င့္ကိုက အစားမက္တဲ့အက်င့္ဆိုေတာ့ ဆိုင္တဆိုင္ဆိုင္မ်ားေကာင္းၿပီဆိုရင္ သြားစားခ်င္တာက အရင္ပါ။ အခုလည္း ဒီကလူေတြက Queenstown က ဖတ္ထုပ္ဆိုင္ေကာင္းတယ္ဆိုလို႕ သြားစားျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ တကယ္လည္း စားေကာင္းပါတယ္။ အထဲက အသားရဲ႕ အရသာကလည္း မညွီပဲ စားေကာင္းပါတယ္။ ေရေႏြးတခြက္ကို ၁၀ ျပားနဲ႕ ႀကိဳက္သေလာက္ ယူေသာက္လို႕ရပါတယ္။ လိပ္စာေတာ့ postal code ေတြဘာေတြနဲ႕ ေသခ်ာမသိပါဘူး။ 40A Commonwealth Ave အေပၚထပ္က ေထာင့္ဆိုင္ပါ။ လမ္းၾကံဳရင္ေတာ့ ၀င္ျမည္းၾကည္႕လို႕ရတာေပါ့ေနာ္ း)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1US9fIMiKI/AAAAAAAAAWw/9Ktqlrmyztw/s1600-h/IMG_0279.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1US9fIMiKI/AAAAAAAAAWw/9Ktqlrmyztw/s320/IMG_0279.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428265773402196130" /></a><br />ဒီလိုေရေႏြးခြက္ေလးေတြနဲ႕ပါ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTN4h2NZI/AAAAAAAAAW4/sKNKGRD4r30/s1600-h/-6553882.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTN4h2NZI/AAAAAAAAAW4/sKNKGRD4r30/s320/-6553882.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428266055098578322" /></a><br />ဒါက ဖတ္ထုပ္ေပါင္းပါ။ တခုႏႈိတ္စားၿပီးမွ ရိုက္ဖို႕သတိရလို႕<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTWfxFZBI/AAAAAAAAAXA/BNxG4Y5PDws/s1600-h/IMG_0281.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTWfxFZBI/AAAAAAAAAXA/BNxG4Y5PDws/s320/IMG_0281.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428266203070424082" /></a><br />ဖတ္ထုပ္ေၾကာ္ပါ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTeAvytOI/AAAAAAAAAXI/T2fhsY8evRU/s1600-h/IMG_0280.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/S1UTeAvytOI/AAAAAAAAAXI/T2fhsY8evRU/s320/IMG_0280.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428266332182459618" /></a><br />တုန္ယမ္းစြပ္ ဆိုၿပီးမွာလိုက္တာပဲ.. ဒီလိုေကာ္ရည္နဲ႕ ခ်ဥ္ခ်ဥ္အရသာရွိတဲ့ ဟင္းရည္တခြက္ <br /><br />ခုတေလာ စိတ္ရႈပ္ေထြးၿပီး ဘာတင္ရမွန္းလဲမသိလို႕ ဆားခ်က္လိုက္ အဲေလ ဖတ္ထုပ္ဆိုင္အေၾကာင္းပဲ တင္လိုက္ပါတယ္။ :D<br />* တနလာၤေန႕တိုင္း ဆိုင္ပိတ္ပါသည္။ (က်န္ခဲ့လို႕) း)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2748058278887379454?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-4417098233517354472009-12-16T23:15:00.004+08:002009-12-16T23:21:43.327+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ဗြီဒီယိုဖိုင္ထဲက မ်က္လွည္႕ပညာရွင္ကေတာ့ ကမၻာ့ေတာ္ဆုံး မ်က္လွည္႕ပညာရွင္ျဖစ္ၿပီး၊ David Copperfield's Brother လို႕ေတာင္ တင္စားေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။<br />သူလို ပါရမီမ်ိဳးရဖို႕ အေတာ္ကံထူးတဲ့လူမွ ျဖစ္ႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။<br /></span><br /><br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yjTo8EirVVo&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/yjTo8EirVVo&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-441709823351735447?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-5884132212519697202009-12-16T17:27:00.008+08:002009-12-16T17:40:32.235+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ခရစ္စမတ္ေန႕ဆိုရင္ ရုံးေတြ ေက်ာင္းေတြပိတ္တယ္ဆိုတာ ေလာက္ပဲသိခဲ့တာပါ။ ဒီမွာအလုပ္စလုပ္ေတာ့မွ ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ လဲရတာ၊ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္မွာခ်ိတ္ဖို႕ အရုပ္ေလးေတြ(christmas ornaments) ၀ယ္ရတာကို သိခဲ့ရတယ္။<br /><br />တျခား ရုံးေတြမွာလည္း ခရစ္စမတ္ညစာစားပြဲနဲ႕ လက္ေဆာင္လဲပြဲေတြလုပ္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရုံးက လုပ္ပုံေလးကေတာ့ ခရစ္စမတ္ ညစာစားပြဲ မစခင္ ၁ပတ္ေလာက္အလုိမွာ ကိုယ္ လက္ေဆာင္ေပးရမယ့္လူရဲ႕ နာမည္ကို ႀကိဳၿပီး မဲႏႈိက္ရပါတယ္။ ကိုယ္မဲေပါက္တဲ့လူအတြက္ လက္ေဆာင္ေလး၀ယ္ရတယ္။ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေပၚမွာ ကိုယ္ႏႈိက္လိုက္တဲ့မဲထဲက လူရဲ႕ နာမည္ကိုေရးၿပီးရင္ ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ေအာက္မွာ သြားထား ထားရပါတယ္။ ညစာစားပြဲေန႕မွ ကိုယ့္နာမည္ေရးထာတဲ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းကို အားလုံးေရွ႕မွာ ေဖာက္ရပါတယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">၂၀၀၈ ခရစ္စမတ္</span><br />မႏွစ္က ဒီလိုအခ်ိန္ေလာက္မွာ ရုံးကလူေတြနဲ႕ ခရစ္စမတ္ပြဲေလးလုပ္ျဖစ္တယ္။ ပြဲလာမယ့္လူတိုင္းက အနီ (သို႕) အစိမ္းပါတာကို ၀တ္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီထဲကမွ အဆန္းသစ္ဆုံး တီထြင္ၿပီး ၀တ္ႏိုင္တဲ့လူ ၂ေယာက္ကို ဆုေပးပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဗလာမပါကံစမ္းမဲ အစီအစဥ္လဲပါပါေသးတယ္။ ညစာစားပြဲကိုေတာ့ River Side က ဆိုင္တဆိုင္မွာ ဘူေဖးေကြ်းပါတယ္။ အဲဒီဘူေဖးကိုေတာ့ တသက္လုံးသတိရေနမွာပါ။ သတိရေစတဲ့အေၾကာင္းရင္းကိုလည္း ဆက္ေျပာပါ့မယ္။<br /><br />ျမန္မာမွာတုန္းက ဘူးေဖးစားတယ္ဆိုတဲ့ အႀကိမ္ကို လက္ခ်ိဳးေရလို႕ရပါတယ္။ ၁ခါလားပဲ ရွမ္းကန္မွာစားဖူးတာပါ။ အဲဒီေတာ့ ဒီမွာ စားရတဲ့အခါက်ေတာ့ ေတာသူၿမိဳ႕ေရာက္ဆိုသလို မျမင္ဖူး မစားဖူးတာေတြျမင္ရေတာ့ အကုန္ကိုထည္႕စားခ်င္တာပါ။ အစားမက္တဲ့ အခံေၾကာင့္လည္း ပါပါတယ္။ အကုန္မစားႏိုင္ဘူးဆိုတာ ေသခ်ာေတာ့ ကိုယ္မႀကိဳက္တာေတြကို စ ပယ္ပါတယ္။ အသားစိမ္းေတြနဲ႕ ေရညွိကိုမႀကိဳက္လို႕ ဂ်ပန္စာဘက္ကို မလွည္႕ေတာ့ပါဘူး။ ပင္လယ္စာထဲမွာ ခရုတို႕၊ ဂုံးတို႕ မစားေတာ့ အဲဒါေတြလည္း ပယ္လိုက္ပါတယ္။ ၾကက္နဲ႕၀က္ကစားေနက်မို႕ ဒုတိယ ဦးစားေပးထားၿပီး၊ ပုစြန္နဲ႕ ဂဏန္းကို ပထမဦးစားေပးၿပီးစားပါတယ္။<br />ထမင္းလည္း ထည္႕မစားပဲ ဟင္းေတြခ်ည္းပဲ စားပါတယ္။ ဟင္းခ်ည္းပဲ စားရမယ္လို႕ ရုံးကလူေတြ သင္ေပးတာပါ။<br /><br />1st round ၿပီးေတာ့ ေအးေဆးပါပဲ။ 2nd round ၿပီးေတာ့ ဗိုက္ျပည္႕သြားပါၿပီ။ အခ်ိဳပြဲစားဖို႕ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ အဲဒီဆိုင္မွာ နာမည္ႀကီးတဲ့ အခ်ိဳပြဲက ဒူးရင္းသီးအခ်ိဳပြဲလုိ႕ အေစာႀကီးကတည္း သတင္းရထားၿပီးသားပါ။ တကယ္လည္း ခ်ိဳ၊ စိမ့္၊ ခါးေနေအာင္ စားေကာင္းပါတယ္။ ဒူးရင္းသီးအသားခ်ည္းကို ေရာၿပီး ပစ္ေနေအာင္ ေမႊထားတာပါ။ ဒူးရင္းသီးႀကိဳက္သူဆိုေတာ့ တပန္းကန္အျပည္႕ ထည္႕ၿပီးစားလုိက္ပါတယ္။ စားၿပီးလို႕ နားတုန္းပဲရွိေသးတယ္ မန္ေနဂ်ာက "ေနျခည္ ဒီေလာက္ပဲလား။ ထပ္စားထပ္စား က်ားရို က်ားရုိ" ဆိုၿပီးေျမွာက္ေပးလို႕ 3 round ကို ပုစြန္နဲ႕ ဂဏန္းခ်ည္းပဲ ထပ္စားပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ကံစမ္းမဲႏိႈက္၊ ပစၥည္းလဲပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ အားလုံး ဒူးရင္းသီးအခ်ိဳပြဲ တူတူစားၾကမယ္ဆိုၿပီး ေနာက္တပန္းကန္ထပ္စားပါတယ္။ အားလုံးအဆင္ေျပေျပ နဲ႕ပဲ ၿပီးသြားပါတယ္။ အဆင္မေျပတာက အိမ္ေရာက္မွစတာပါ။<br /><br />အိမ္ေရာက္ေတာ့ ည ၁၂ နာရီေလာက္ ျဖစ္ေနၿပီ။ ေရခ်ိဳးၿပီး တန္းအိပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လုိမွအိပ္လို႕မရပါဘူး။ ရင္ေတြပူလြန္းလို႕ ေရထေသာက္လည္း မရဘူး။ အဲဒါနဲ႕ အစာေၾကေဆးစားၿပီး အိမ္ထဲမွာ လမ္းထေလွ်ာက္ေနရတယ္။ အဲလိုလုပ္ေနလည္း ရင္ထဲမွာ မအီမလည္ႀကီးနဲ႕ ထိုင္ မရ၊ ထ မရ၊ အိပ္မရနဲ႕ ေနာက္ဆုံးဘယ္လိုမွမခံႏိုင္တဲ့အဆုံး ေရခ်ိဳးခန္းထဲေျပးၿပီး အန္ရေတာ့တာပါပဲ။ ၂ခါေလာက္ အန္ယူရပါတယ္။ အန္လည္းၿပီးေတာ့ လူလည္းေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ့သြားပါၿပီ။ ရင္ထဲမွာလည္း ေနလို႕ေကာင္းသြားပါတယ္။ (ေကာင္းသြားတာေပါ့ စားထားတာေတြ အကုန္ျပန္အန္လိုက္တာေလ) ။ ၿပီးေတာ့ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ၿပီး အိမ္ေရွ႕ထြက္လာေတာ့မွ ............ ဧည္႕ခန္းတခုလုံး ဒူးရင္းသီးခ်ဥ္စုတ္စုတ္နံ႕ကို နံေနေတာ့တာပဲ။ အဲဒီေတာ့ တခါးေတြဖြင့္၊ ပန္ကာေတြဖြင့္ၿပီး Air Fresher ေတြလိုက္ျဖန္းရေတာ့တယ္။<br /><br />ေနာက္ဆုံးေတာ့ စားထားတာေတြ အကုန္ျပန္အန္ၿပီး၊ အိပ္ေကာင္းျခင္း မအိပ္ရတာေတြပဲ အဖတ္တင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွစၿပီး ဘူေဖးဆုိရင္ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ သတိခ်ပ္ၿပီး စားပါေတာ့တယ္။<br />(၂၀၀၈ ခရစ္စမတ္ ဒင္နာ အမွတ္တရပါ)<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">၂၀၀၉ ခရစ္စမတ္</span><br />၂၀၀၉ ခရစ္စမတ္ ဒင္နာကို မေန႕က Trader Hotel မွာလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ မႏွစ္ကလို ကံစမ္းမဲ အစီအစဥ္ေတြ မပါေတာ့ပါဘူး။ ဒီတခါလည္း ဘူေဖးပါပဲ။ ခုေတာ့ သိသြားပါၿပီ ေျမွာက္ေပးလည္း မစားႏိုင္ရင္ ထပ္မစားေတာ့ပါဘူး။ ငမ္းငမ္းတက္ စားရေလာက္ေအာင္လည္း အႀကိဳက္မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ဒီႏွစ္ စားစရာေတြထဲမွေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းနဲ႕ စားေကာင္းတာကေတာ့ နာနတ္သီးကင္ ပါ။ ခ်က္ျခင္းကင္ၿပီး ခ်က္ျခင္းလွီးေပးပါတယ္။ နာနတ္ယိုေလးလိုပဲ ေမႊးၿပီးခ်ိဳေနပါတယ္။<br /><br />ဒါကေတာ့ အခိ်ဳပြဲေလးေတြပါ။ လွလို႕ ရိုက္လာခဲ့တယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Syiouf70tuI/AAAAAAAAAWM/2HISAx1BppQ/s1600-h/IMG_0268.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Syiouf70tuI/AAAAAAAAAWM/2HISAx1BppQ/s320/IMG_0268.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415764068712888034" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Syio87bzujI/AAAAAAAAAWU/krFsL_5jHBo/s1600-h/IMG_0267.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Syio87bzujI/AAAAAAAAAWU/krFsL_5jHBo/s320/IMG_0267.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415764316612966962" border="0" /></a><br /><br />ဒီႏွစ္ ရတဲ့ ခရစ္စမတ္ လက္ေဆာင္ပါ။ ဘယ္သူေပးတာလဲေတာ့ မသိပါဘူး။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SyipKdOdFOI/AAAAAAAAAWc/K8RwqbCspUo/s1600-h/IMG_0271.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SyipKdOdFOI/AAAAAAAAAWc/K8RwqbCspUo/s320/IMG_0271.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415764549022061794" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SyipW4USTcI/AAAAAAAAAWk/W1n26IKXmQQ/s1600-h/IMG_0273.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SyipW4USTcI/AAAAAAAAAWk/W1n26IKXmQQ/s320/IMG_0273.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415764762452708802" border="0" /></a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-588413221251969720?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-44123006359144773472009-12-05T01:00:00.003+08:002009-12-05T09:22:50.924+08:00<div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >တြဲလက္ေတြ ခိုင္ျမဲဖို႕</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >နားလည္မႈေတြေပးရင္း</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဘ၀တခု တည္ေဆာက္ဖို႕</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေမတၱာတရားကိုေပးရင္း</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေရွ႕ဆက္ခဲ့တယ္</span><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >အၾကင္နာ၊ ေမတၱာ</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >စာနာ ေဖးမမႈေတြႏွင့္</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဆက္၍ေလွ်ာက္မည္ </span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေငြေရာင္လမ္းေလးမွသည္…<br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SxkjGLHalhI/AAAAAAAAAWE/Hs6Sd7hI-qw/s1600-h/Untitled-2+copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 164px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SxkjGLHalhI/AAAAAAAAAWE/Hs6Sd7hI-qw/s400/Untitled-2+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411395016232441362" border="0" /></a></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /></span></span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေဖေဖနဲ႕ ေမေမရဲ႕ ၂၅ႏွစ္ျပည္႕ ေငြရတု မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္မွသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အသက္ထက္ဆုံး အတူလက္တြဲႏုိင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-4412300635914477347?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-42200431298257499532009-12-03T20:26:00.003+08:002009-12-04T23:12:28.859+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ဘာလိုလိုနဲ႕ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကို ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ ေနာက္ဆုံးလကို္ ေရာက္လာပါၿပီ။ ဒီဇင္ဘာတဲ့… ကိုယ္သိတဲ့ ဒီဇင္ဘာဆိုတာ ေဆာင္းရာသီပါ။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ အျပင္မွာ မိုးေတြသဲေနတယ္။ ရန္ကုန္ေဆာင္းနဲ႕ ခြဲခြာခဲ့ရတာ ခုဆိုရင္ ၂ႏွစ္ေတာင္ ရွိၿပီ။ ရန္ကုန္ေဆာင္းဆိုေပမယ့္လည္း ေျပာပေလာက္ေအာင္ မေအးေတာ့တာၾကာပါၿပီ။<br /><br />မူလတန္းေလာက္တုန္းက ေက်ာင္းေတြက တေန႕လုံးေက်ာင္း (မနက္ ၉- ညေန၃) မဟုတ္ေသးဘူး။ မနက္တခိ်န္ (မနက္ ၆- ေန႕လည္၁၂) ညေနတခ်ိန္ (ေန႕လည္ ၁၂ခြဲ- ညေန၅ခြဲ) ေက်ာင္းေတြဆိုေတာ့ မနက္ပိုင္းတက္ရတဲ့ႏွစ္ေတြမွာဆိုရင္ ေ၀လီေ၀လင္း ျမဴေတြၾကားထဲက ေက်ာင္းသြားရင္း အေႏြးထည္လွလွေလး၀တ္၊ စကားေျပာရင္လည္း အေငြ႕ေလးေတြထြက္ေနတာကို သိပ္သေဘာက်ခဲ့တယ္။ ခရစ္စမတ္ ေက်ာင္း (၁၀) ရက္ပိတ္တာလည္း ဒီဇင္ဘာလပဲေလ။<br /><br />ခုခ်ိန္ေလာက္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္က သတင္းစာေတြမွာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေၾကာ္ျငာေနေလာက္ေရာေပါ့။ ဒီရာသီက ခရီးသြားလို႕ အေကာင္းဆုံးရာသီပါ။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ိဳက္ထီးရိုးသြားခ်င္ေနတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ gtalk message က “ျမ၀တီမွာလည္း ဒီဇင္ဘာအလွကုန္ပစၥည္းေတြ ေၾကာ္ျငာေနေလာက္ၿပီ” တဲ့။ း) ခုခ်ိန္ဆိုရင္ ‘ေဆာင္းအမွီ’ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးလည္း လႊင့္ေနေလာက္ေတာ့မယ္။<br /><br />ဒီလနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စာေတြ ဖြဲ႕ၾကတယ္၊ သီခ်င္းေတြ စပ္ၾကတယ္။ Sweet December လို႕ ေခၚၾကတယ္။ ဒီဇင္ဘာမွာ ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္ရွိတယ္၊ ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္ရွိတယ္၊ အဲဒါေတြေၾကာင့္ Sweet December လို႕ေခၚၾကတာလို႕ထင္တယ္။<br /><br />ကိုယ္ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတဲ့ ေဆာင္းရာသီေလးကို လြမ္းတယ္။ ခရီးလည္းသြားခ်င္တယ္။ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ခြင့္ရမယ္လို႕ ယုံၾကည္ပါတယ္။<br /><br />ေဆာင္းရာသီနဲ႕ လိုက္ဖက္တဲ့ ေဆာင္းအမွီဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ…<br /><script src="http://static.delicious.com/js/playtagger.js" type="text/javascript"></script><br /><ul><br /><a href="http://h1.ripway.com/nawe/saungamee(4).mp3">ေဆာင္းအမွီ - စိုးစႏၵာထြန္း</a><br /></ul><br /><br />Bandwidth ျပည္႕သြားရင္ နားေထာင္လို႕ မရေတာ့မွာစိုးလို႕ စာသားေလးပါ ထည္႕ေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">(ေျမာက္ ေလအျပန္ ေဟမာန္ ေဆာင္းရာသီ ေငြရီေငြႏွင္းေလးေတြ ျဖန္းပက္ေနေတာ့သည္ တစ္ေယာက္ေလအထံ ေမာင္အျပန္ ေဆာင္းအမွီ လာေစခ်င္လြန္းလို႔သာ ခြန္းဆင့္ကာေတးသီ)၂ (ေရႊ ေရႊက်ီးေလးအာေန) ၂ တစ္စာစာ သူလဲ တစ္အားအားနဲ႔ ျမည္ တစ္အားအားနဲ႔ျမည္ ပ်ိဳေလးခင္ကို က်ီဆည္ေနသည္ သာလဲသာႏိုင္ သာႏိုင္ေပသည္ ေအာင္နမိတ္ေကာင္းေလးအတည္ သာေနေၾကာင္းနဲ႕အတည္ ေမာင္ရယ္ေဆာင္းအမွီ ဒီကေန႔ေတာ့ ေရာက္မယ္ထင္ပါသည္</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">(အလြန္ေအးတဲ့ရာသီ အလြန္ခ်မ္းတဲ့ရာသီ အလြန္ေအးတဲ့ရာသီ မယ္တစ္ရြာ ေမာင္တစ္ၿမိဳ႕ေတာ့ ေနလို႔လဲ မျဖစ္ႏိုင္ပါသည္) ၂ ႏွစ္ကိုယ္ေထြးရန္အေရးႀကံဳသည္ ေမာင္ရယ္ေဆာင္းအမွီေရာက္ေအာင္ ခင့္ထံ ျပန္ခဲ့ေစခ်င္သည္</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">((ေဆာင္းအမွီ ေရာက္ေအာင္သာျပန္ခဲ့ ခင့္ဆီ မေႏွာင္းမီ ေမာင့္ကိုသာ ပ်ိဳေစာင့္ရသည္ သတင္းေလးမသိေတာ့ ႏွင္းေအးဘိေပါ့ အေတြးေလးမခ်ိတဲ့ ေဆာင္းရာသီ ) ၂ အသည္းတစ္စိမ့္စိမ့္ေအးလို႔ႀကံဳသည္ ခဲတစ္ျငိမ့္ျငိမ့္ေဆြးလို႔ႀကံဳသည္ တစ္နာရီမယြင္းမွီ ေမာင္ျပန္လာေထြးသည္ ဒီရာသီေဆာင္း ေဆာင္းရာသီေလးအမွီ) ၂</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);">(အလြန္ေအးတဲ့ရာသီ အလြန္ခ်မ္းတဲ့ရာသီ အလြန္ေအးတဲ့ရာသီ မယ္တစ္ရြာ ေမာင္တစ္ၿမိဳ႕ေတာ့ ေနလို႔လဲ မျဖစ္ႏိုင္ပါသည္) ၂ ႏွစ္ကိုယ္ေထြးရန္အေရးႀကံဳသည္ ေမာင္ရယ္ေဆာင္းအမွီေရာက္ေအာင္ ခင့္ဆီ ျပန္ခဲ့ေစခ်င္သည္</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-4220043129825749953?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-55554930384661553712009-10-22T18:02:00.006+08:002009-10-22T18:20:27.102+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />တခ်ိဳ႕လူေတြက လူတေယာက္ကို အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဆိုင္တာေရာ မဆိုင္တာေရာ ေရာေထြးၿပီး အျပစ္တင္တတ္ၾကပါတယ္။ ခုတေလာ စိတ္ဘ၀င္ မက်ခ်င္စရာ စကားတခုကို ပတ္၀န္းက်င္မွာ ခဏ ခဏ ၾကားေနရတယ္။<br /><span style="font-style: italic;">"ထိုင္လိုက္တဲ့တရား ၿပီးရင္ လုပ္ေတာ့တလြဲ"</span><br /><span style="font-style: italic;">"သူ႕ေလာက္ဘုရားရွိခိုးတာမရွိဘူး ခုက်ေတာ့ တရားကိုမရွိဘူး" </span><br />စသည္ျဖင့္ မၾကာမၾကာ ၾကားေနရတယ္။ လူတေယာက္ကို ေ၀ဖန္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီလူကို၊ အဲဒီအျပစ္ကို တိုက္ရုိက္ေ၀ဖန္လုိ႕ရပါတယ္။ အျပစ္တင္လို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူလုပ္တဲ့ ဘာသာေရးကို နင္းၿပီး အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္တာကိုေတာ့ လက္မခံပါဘူး။<br /><br />ဘုရားရွိခိုးေနတဲ့အခ်ိန္၊ တရားထိုင္ေနတဲ့အခ်ိန္ ခဏေလးမွာ တကယ္ကို ယုံၾကည္တဲ့ ေစတနာ သဒၵါတရားနဲ႕လုပ္ေနတာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွိခိုးၿပီးတဲ့ အခ်ိန္၊ တရားထိုင္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ အျပစ္လုပ္မိခ်င္လုပ္မိမယ္။ ဒါဟာ တရား မျပည္႕၀ေသးသူ၊ အရိယာ မျဖစ္ေသးတဲ့ သူတိုင္း လုပ္မိေနမွာပါ။ အဲဒီ အခ်ိန္ႏွစ္ခုကို ခြဲျခားၿပီး ျမင္တတ္ေစခ်င္တယ္။ တရား ၁၀ ရက္ေလာက္ ထုိင္ရုံနဲ႕ ေတာ့ တသက္လုံးသူေတာ္ေကာင္းႀကီး ျဖစ္ရမယ္လို႕ မသတ္မွတ္ထားပါဘူး။ အဆုံးစြန္ထိဆိုရင္ တရားထိုင္တယ္ဆိုၿပီး ဘုရားစင္ေရွ႕ အိပ္ေနဦးေတာ့ ဘာသာေရးကို ခုတုံးလုပ္ၿပီး အျပစ္မတင္သင့္ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ အတြက္မွ မဟုတ္ပါဘူး ဘယ္ဘာသာ အတြက္ျဖစ္ျဖစ္ပါ။<br /><br />ဘုရားတရားလုပ္တဲ့အခ်ိန္လုပ္ ၿပီးရင္ အကုသုိလ္လုပ္လို႕ရတယ္လို႕ လည္းမဆိုလိုပါ။ တရားထိုင္တုိင္း တရား ရခ်င္မွရမယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ကို တရားရဖို႕ ႀကိဳးစားေနတဲ့သူအျဖစ္ ျမင္ေပးေစခ်င္တယ္။<br /><br />သူဟာ ပန္းတုိင္မေရာက္ေသးသေရြ႕ေတာ့ အႀကိမ္ႀကိမ္လဲက်ေနပါဦးမယ္။ သူလဲက်တာကိုၾကည္႕ၿပီး ကိုယ္သြားရမယ့္ လမ္းကို မေႏွာင့္ေႏွးပါေစနဲ႕ လို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5555493038466155371?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-88223543978862259382009-10-15T14:29:00.005+08:002009-10-16T00:46:47.438+08:00<img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.11NXC/bT*xJmx*PTEyNTU1ODgwNDMyMzQ mcHQ9MTI1NTU4ODA*NjY3MSZwPTE4MDMxJmQ9Jmc9MQ==.gif" /><center><p style="visibility:visible;"><object type="application/x-shockwave-flash" data="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-stick.swf" height="35" width="219" style="width:219px;height:35px"><param name="movie" value="http://assets.myflashfetish.com/swf/mp3/mff-stick.swf" /><param name="quality" value="high" /><param name="scale" value="noscale" /><param name="salign" value="TL" /><param name="wmode" value="transparent"/><param name="flashvars" value="myid=32137480&path=2009/10/15&mycolor=222222&mycolor2=77ADD1&mycolor3=FFFFFF&auto play=false&rand=0&f=4&vol=64&pat=0&grad=false&ow=219&oh=35"/></object><br></p></center><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />တခါတေလမွာေတာ့ စကားလုံးေတြထက္ သီခ်င္းတပုဒ္ စာတလုံးက ပိုထိေရာက္မယ္ ထင္တယ္။<br /><br />ရင္ထဲက ပန္းတပြင့္ဆိုၿပီး မမ၀ါတက္ဂ္ထားတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီသီခ်င္းေလး တပုဒ္နဲ႕ ေက်နပ္ေပးပါ မမ၀ါေရ... း)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8822354397886225938?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-82048288188487143702009-10-13T21:34:00.003+08:002009-10-13T21:47:39.154+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/StSEyidbXnI/AAAAAAAAAVs/LBkEJlKwyYA/s1600-h/n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/StSEyidbXnI/AAAAAAAAAVs/LBkEJlKwyYA/s320/n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392080657647885938" /></a><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />1. What is your name – Nway<br />2. A four letter word – Null<br />3. A boy’s name – Nick<br />4. A girl’s name - nicole kidman<br />5. An occupation – NET Developer<br />6. A color – Navy <br />7. Something you’ll wear - Necklace<br />8. A food – nuts<br />9. Something found in the bathroom – Neutral water <br />10. A place – Norway<br />11. A reason for being late – Night duty<br />12. Something you’d shout – Never!!!!!!!!!!<br />13. A movie title – Night at the Museum<br />14. Something you drink – Negroni Cocktail<br />15. A musical group – New Boyz<br />16. An animal – Night Heron<br />17. A street name – North Bridge<br />18. A type of car – Nissan<br />19. The title of the song – <a href="http://www.youtube.com/watch?v=qFjP-OJ7Bh4">Nobody</a><br />20. A verb – Need<br />====================================<br />1. What is your name : ေနျခည္<br />2. A four Letter Word : ႏိုးႏိုးၾကားၾကား<br />3. A boy's Name : ေနတိုး<br />4. A girl's Name : ေနျခည္လင္းလက္<br />5. An occupation : ႏြားေက်ာင္းသား<br />6. A color : ႏို႕စိမ္းေရာင္္<br />7. Something you'll wear : နားကြင္း<br />8. A food : နာနတ္သီး<br />9. Something found in the bathroom : ႏုိ႕ဆပ္ျပာ<br />10. A place : နမၼတူ<br />11. A reason for being late : ေနပူလို႕<br />12. Something you'd shout : နားေထာင္!!!!!!<br />13. A movie title : ေနျခည္ျဖာမွ ေႏြးေသာေၾကာင့္ (ေအာင္လြင္၊ ႏြဲ႕ႏြဲ႕မူ)<br />14. Something you drink : ႏို႕<br />15. A musical group : ႏိုး<br />16. An animal : ႏွံျပည္စုပ္<br />17. A street name : န၀ေဒးလမ္း<br />18. A type of car : ေနာက္ကား<br />19. The title of a song : နီးနီးေလးနဲ႕ေ၀း (ဟန္ထူးလြင္)<br />20. A verb : နားေထာင္<br /><br />Sweetponey နဲ႕ မိုးခါးရဲ႕ တက္ဂ္ပို႕ပါ။ း)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8204828818848714370?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-39213202073366939372009-09-11T15:57:00.007+08:002009-09-11T16:08:40.901+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ပိုင္ၿပီ၊ စိတ္ခိုင္ၿပီဆိုမွ ေအာက္ကလင့္မွာ ကလစ္ တခ်က္ႏွိပ္ပါ။ ကလစ္ႏွိပ္ၿပီးရင္ေတာ့ ေနျခည္က ရက္စက္တယ္၊ ႏွိပ္စက္တယ္လို႕ အျပစ္မတင္နဲ႕ေနာ္ ... ဟီးးဟီးး :D :P<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><a href="http://myanmartravelinformation.com/mti-photo-gallery/myanmarfood/index.htm#0"><br /></a></span></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><a href="http://myanmartravelinformation.com/mti-photo-gallery/myanmarfood/index.htm#0">စိတ္ခိုင္ၿပီဆိုရင္ ဒီမွာသာ ကလစ္ တခ်က္ႏွိပ္လိုက္ပါ။ </a></span></span><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-3921320207336693937?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-90373265146120120102009-08-31T16:54:00.002+08:002009-08-31T16:57:29.968+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ရန္ကုန္ အလည္ျပန္မယ္လို႕ ဆုံးျဖတ္ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ျပန္မယ့္ရက္ထက္ ႏွစ္လေလာက္ေစာၿပီး ခြင့္ကို ႀကိဳတင္လိုက္တယ္။ နီးမွတင္ရင္မရမွာစိုးလို႕ပါ။ ခြင့္က approved ျဖစ္တာနဲ႕ ျပန္မယ့္ရက္ကိုေတြးမိတိုင္း ေပ်ာ္ေနမိတယ္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္သြားလုပ္ေတာ့ ဆိုင္က အရမ္းေစာေသးတယ္၊ တလေလာက္လိုမွလာပါဆိုလို႕ေတာင္ ျပန္လွည္႕ခဲ့ရေသးတယ္။ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပန္တာမို႕လား၊ ကိုယ္တိုင္ကပဲအကဲပိုလို႕လားမသိ ျပန္ရမယ့္ ရက္နီးလာေလ ရင္ေတြ ခုန္လာေလပဲ။<br /><br />ျပန္ဖို႕ ၂ပတ္အလိုမွာေတာ့ Agenda ကိုစဆြဲပါတယ္။ ျပန္မွာက တပတ္တည္းနဲ႕ လုပ္ခ်င္တာေတြ၊ စားခ်င္တာေတြက အရမ္းမ်ားေနတယ္။ ဆြဲၿပီးသား Agenda ကိုအိမ္ကိုပို႕ေတာ့ အိမ္ကလူေတြက ၀ိုင္းရီၾကတယ္ေလ။ ကိုယ့္ Agenda ထဲက "စားခ်င္ေသာ အိမ္ခ်က္ဟင္းမ်ား" ဆိုတဲ့ စာရင္းကို အေမက ေရခဲေသတၱာမွာ ကပ္ထားေတာ့ ပိုရီစရာေကာင္းေနတာေပါ့။<br /><br />ျပန္ခါနီးရင္ ျပန္မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႕ ေမြးေန႕ရွိတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေလးလည္း ပိုစ့္တင္သြာမယ္လို႕ စဥ္းစားထားေပမယ့္ ရုံးမွာ အလုပ္ေတြလႊဲရတာနဲ႕ လက္ေဆာင္ေတြ လိုက္၀ယ္ရတာပဲနဲ႕ ဘာမွမေျပာသြားျဖစ္ခဲ့ျပန္ဘူး။<br /><br />ျပန္မယ့္ေန႕က်ေတာ့ မနက္၂နာရီမွအိပ္ျဖစ္တယ္။ ပစၥည္းေတြထည္႕ စာရြက္စာတမ္းေတြစစ္နဲ႕ တေယာက္တည္းကိုရႈပ္ေနတာ။ ၿပီေတာ့ မနက္၄နာရီျပန္ထတယ္။ ရုံးသြားဖုိ႕ ၇နာရီခြဲ ထရရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မထခ်င္တဲ့လူက ခုေတာ့ တက္ၾကြၿပီး၄နာရီကို ေငါက္ကနဲ ထႏိုင္ေနတယ္ း) ၆နာရီ check in ဆိုေတာ့ Taxi မရမွာစိုလို႕ အိမ္ကေန ၅နာရီေက်ာ္ေလာက္ထြက္လိုက္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ Taxi ေတြေပါမွေပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး "ေနာက္နာရီပိုင္းအတြင္း ငါျမန္မာျပည္ႀကီးကို ျပန္ေရာက္ေတာ့မွာပါလား" ဆိုၿပီး တေယာက္တည္း ႀကိတ္ၿပီး ရင္ေတြခုန္ေနတာ။ ရင္ခုန္တဲ့အထဲ စင္ကာပူက အထြက္ အဆင္ေျပပါ့မလားဆိုၿပီးေတာ့လည္း ေတြပူေသးတယ္(တခါမွ မျပန္ဖူးလို႕ပါ၊ တနည္းအားျဖင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေလယာဥ္စီးျခင္းပါ :P)<br /><br />ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ေတာ့ သူမ်ားလုပ္တာၾကည္႕ၿပီး လုိက္လုပ္လိုက္တာ အာလုံးအဆင္ေျပပါတယ္။ အဲ.. immigration ျဖတ္ေတာ့ သူမ်ားေတြက သူတို႕ရဲ႕ ပတ္စ္ပို႕စာအုပ္ေလးကပ္လိုက္၊ လက္မေလးႏွိပ္လိုက္နဲ႕ ၿပီးရင္ တခါးေလးကပြင့္သြားေရာ.. ကုိယ္လည္း အဲလိုလုိက္လုပ္မယ္ေပါ့ဆိုၿပီး သြားတန္းစီတာ မရဘူး၊ ဟိုဘက္မွာ သြားစီတဲ့ဆိုၿပီး လူ၀၀ႀကီးတေယာက္ထိုင္ေနတဲ့ ေကာင္တာကို လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ကိုယ္လည္း ပတ္စ္ပို႕စာအုပ္ သူကိုေပးလိုက္ေတာ့ သူက "နင္ over stay လားဆိုၿပီး အလန္႕တၾကားေမးၿပီး ကိုယ္ စင္ကာပူ စ၀င္တုန္းက သူတို႕ႏွိပ္ေပးလိုက္တဲ့ စာမ်က္ႏွာကိုျပပါတယ္။" ဒါနဲ႕ IC ကဒ္ထုတ္ျပလိုက္မွ သူလည္း စိတ္ေအးသြားပုံရတယ္။ ေနာက္ဆိုရင္ စင္ကာပူကို ၀င္တိုင္းထြက္တိုင္း ပတ္စ္ပို႕နဲ႕ IC ကိုတြဲျပပါဆိုၿပီး ေသခ်ာမွာလိုက္ေသးတယ္။ သူ မမွာလည္း သိသင့္တဲ့ ကိစၥပါ။ ကုိယ္တိုင္ကိုက အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္မိတာေလ။<br /><br />Immigration ျဖတ္ၿပီးတာနဲ႕ ေလွာင္အိမ္ထဲက လႊတ္သြားသလိုပဲ စိတ္လက္ေပါ့ပါးၿပီး၊ အေပ်ာ္ေတြနဲ႕ေပါင္းစပ္ ျမင္ျမင္သမွ်ကို ျပံဳးျပခ်င္ေနမိလုိ႕ မနည္း ထိန္းထားရတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ေတာ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးက မဂၤလာပါဆိုတာကို မပီမသႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ကိုယ္ျပံဳးခ်င္ေနတဲ့ အျပံဳးေတြ သူ႕ေပၚကို စုပုံၿပီး ျပန္ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ စင္ကာပူၿမိဳ႕ႀကီးကို ခဏတာ ခြဲခြာခဲ့ပါတယ္။<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >-------------------</span><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ရန္ကုန္ပုံမ်ားနဲ႕ ပတ္သက္လို႕<br />တခ်ိဳ႕က စိတ္ပူေပးၾကပါတယ္။ ဓာတ္ပုံေတြ ရိုက္လာခဲ့တာ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့လူေတြ အလြမ္းေျပ ၾကည္႕ရေအာင္လို႕ပါ။ ေစ်းသည္ေတြ မလန္႕ရေအာင္လည္း Flash ပိတ္ၿပီး ရိုက္ခဲ့တာပါ။<br />အစားအေသာက္ပုံေတြလည္း အမ်ားႀကီးရိုက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ လာလည္တဲ့သူေတြကို ဓာတ္ပုံျပၿပီး မႏွိပ္စက္ခ်င္လို႕ မတင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္လည္း ခံစားဖူးလို႕ နားလည္ပါတယ္။ ဟီးးး း)<br />ေနာက္ၿပီး အိမ္ေရွ႕မွာ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ရုပ္ရွင္လာရိုက္ေနတာကို ဓာတ္ပုံရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တင္သင့္မတင္သင့္ မသိလို႕ မတင္တာပါ။<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >-------------------</span><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေစ်းသုိ႕ ဆိုတဲ့ပိုစ့္အတြက္ ကြန္းမန္႕ေတြကို ဒီကပဲ ျပန္လိုက္ပါတယ္။<br />မမစူးႏြယ္ ေျပာသလိုပဲ ခ၀ဲသီးနဲ႕ ေဂါရခါးသီးကို မွားေရးထားတာပါ။ ခုထိလည္း ဘူးသီးနဲ႕ ေက်ာက္ဖရုံသီး မခြဲတတ္ေသးပါဘူး(ဆက္မေျပေတာ့ပါ အရည္အခ်င္းေတြ ေပၚကုန္ေတာ့မယ္။) ဟိ း)<br />ကိုAndrew, မိုးခါး နဲ႕ အမည္မသိ တို႕က ဘယ္ေစ်းလဲဆိုတာ ခန္႕မွန္းသြားပါတယ္။ အမည္မသိ တေယာက္ပဲ မွန္ပါတယ္။ သကၤန္းကြ်န္းေစ်းပါ။ း)<br />ကိုေတာင္ေပၚသားေျပာတဲ့ ပအို႕ေျပာင္းဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနျခည္က ေစ်းသယ္ေတြေအာ္သလို ၾကားမိတဲ့အတိုင္း ေရးထားတာပါ။<br />ဓာတ္ပုံေတြေလွ်ာက္ရိုက္လို႕ စိတ္ပူေပးတဲ့ ကိုAndrew၊ ခ်မ္းရဲနဲ႕ ေနာ္ ေရ... ေနျခည္လည္း ေလွ်ာက္ရိုက္ၿပီး ျပန္တင္ရတာ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ပူပါတယ္။ ဟိ .. း) ဒါေပမယ့္ တင္ၿပီးသြားၿပီ။။။။။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-9037326514612012010?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-74401239593211693762009-08-29T12:06:00.023+08:002009-08-30T21:12:40.441+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />လူေရာ စိတ္ေရာ မအားတာေၾကာင့္ ပိုစ့္အသစ္မတင္ျဖစ္၊ ဘေလာ့ေတြလည္း လိုက္မဖတ္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားပါၿပီ။ အသစ္မရွိေပမယ့္ လာလည္ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ စာဖတ္သူ ဘေလာ့ဂါေမာင္ႏွမေတြ အားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အခုေတာ့ လာလည္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြကို ရန္ကုန္ျပန္တုန္းက ဓာတ္ပုံေလးေတြ အပ်င္းေျပၾကည္႕လို႕ရေအာင္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ <br />တက္ဂ္ေၾကြးေတြလည္း အျမန္ဆုံးဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစာေနပါတယ္ေနာ္ း)<br /><br />တနံနက္မွာေတာ့ အေဒၚနဲ႕ စားခ်င္တာေတြ လက္ညွိဳးထိုးဖို႕ ေစ်းလိုက္သြားပါတယ္။ ေစ်းမသြားခင္ ေစ်းထိပ္က မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္မွာ ဗိုက္ျဖည္႕လိုက္ေသးတယ္။<br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiq7ORljgI/AAAAAAAAAS8/14gw4OdlvUo/s1600-h/IMG_8300.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiq7ORljgI/AAAAAAAAAS8/14gw4OdlvUo/s320/IMG_8300.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375234089687551490" /></a><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > ဗူးအျပာေလးက tissue box ေလးပါ။တို႕ႏိုင္ငံမွာ ၾကိဳက္သေလာက္သုံး ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုပါဘူး။ ေရေႏြးၾကမ္းလည္း အ၀ေသာက္လို႕ရတယ္ (FOC ပါပဲ)။ ဓာတ္ပုံရိုက္ဖို႕ေမ့လာလို႕ေနာ္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpirkDU5lpI/AAAAAAAAATE/_IKlNVyOkgY/s1600-h/IMG_8302.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpirkDU5lpI/AAAAAAAAATE/_IKlNVyOkgY/s320/IMG_8302.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375234791123293842" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > ဒါကေတာ့ ေစ်းအ၀င္လမ္းပါ။</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spir3FgEObI/AAAAAAAAATM/v5cHlSx4AHY/s1600-h/IMG_8303.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spir3FgEObI/AAAAAAAAATM/v5cHlSx4AHY/s320/IMG_8303.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375235118124513714" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiuhSGV16I/AAAAAAAAAT8/Z8rfhBOXjNs/s1600-h/IMG_8333.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiuhSGV16I/AAAAAAAAAT8/Z8rfhBOXjNs/s320/IMG_8333.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375238042084038562" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >အေရာင္ အေသြးစုံတဲ့ အသီအရြက္ ေစ်းဗန္းေလးေတြပါ။ တရုတ္ကန္စြန္းကို ျမင္တာနဲ႕စားခ်င္လို႕ ၂စည္း ၀ယ္ခဲ့တယ္။ </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiseU4jkDI/AAAAAAAAATU/mH0j2-o0Z8o/s1600-h/IMG_8305.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiseU4jkDI/AAAAAAAAATU/mH0j2-o0Z8o/s320/IMG_8305.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375235792268660786" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spis04geftI/AAAAAAAAATc/2THQiuX-r_c/s1600-h/IMG_8309.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spis04geftI/AAAAAAAAATc/2THQiuX-r_c/s320/IMG_8309.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375236179788463826" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpitFfabS9I/AAAAAAAAATk/YlzopYfbLB8/s1600-h/IMG_8310.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpitFfabS9I/AAAAAAAAATk/YlzopYfbLB8/s320/IMG_8310.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375236465109978066" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဒညင္းသီးေတြ ေပါမွေပါေနာ္..... </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpithA7jRtI/AAAAAAAAATs/ziPgjOUJHYI/s1600-h/IMG_8318.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpithA7jRtI/AAAAAAAAATs/ziPgjOUJHYI/s320/IMG_8318.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375236937963751122" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ပလို႕ေျပာင္း၊ သၾကားေျပာင္း ၾကိဳက္ရာေရြးေနာ္... </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiuA3VCEoI/AAAAAAAAAT0/cnUOaalBSeA/s1600-h/IMG_8330.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiuA3VCEoI/AAAAAAAAAT0/cnUOaalBSeA/s320/IMG_8330.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375237485142086274" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >မိုးေတြလည္းညိဳ... </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiu21VwkLI/AAAAAAAAAUE/njT6o-KcUi8/s1600-h/IMG_8334.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiu21VwkLI/AAAAAAAAAUE/njT6o-KcUi8/s320/IMG_8334.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375238412321198258" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ပိန္းဥ၊ ေဂၚရခါးသီး၊ ခရမ္းသီး...</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpivoIQakDI/AAAAAAAAAUc/roM3gBK7fAs/s1600-h/IMG_8332.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpivoIQakDI/AAAAAAAAAUc/roM3gBK7fAs/s320/IMG_8332.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375239259212648498" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >တုိ႕စရာအတြက္ ခရမ္းကြ်တ္သီးေတြ ေရြးမယ္ေနာ္...</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiv7_cO1kI/AAAAAAAAAUk/ntyxTHbCU-Q/s1600-h/IMG_8338.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiv7_cO1kI/AAAAAAAAAUk/ntyxTHbCU-Q/s320/IMG_8338.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375239600443676226" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ရုံးပေတသီးေတြ လည္း အပုံလိုက္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiwM9xxUeI/AAAAAAAAAUs/jIt-KY5gQZ8/s1600-h/IMG_8340.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiwM9xxUeI/AAAAAAAAAUs/jIt-KY5gQZ8/s320/IMG_8340.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375239892054921698" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေၾကာ္လွ်ာသီး၊ ပဲေဇာင္းလွ်ားသီး... </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiw4OxE-WI/AAAAAAAAAU0/GOitiYXggnw/s1600-h/IMG_8342.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiw4OxE-WI/AAAAAAAAAU0/GOitiYXggnw/s320/IMG_8342.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375240635349793122" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေရွာက္သီးသုတ္စားဖို႕ ေရွာက္သီးေရြးလိုက္ဦးမယ္... </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixGswMBDI/AAAAAAAAAU8/fluAT0-0mFk/s1600-h/IMG_8343.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixGswMBDI/AAAAAAAAAU8/fluAT0-0mFk/s320/IMG_8343.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375240883917292594" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >အသား ငါး တန္းကို ေရာက္ပါၿပီ </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiyDMdBetI/AAAAAAAAAVU/jTi7FyupLZ4/s1600-h/IMG_8345.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiyDMdBetI/AAAAAAAAAVU/jTi7FyupLZ4/s320/IMG_8345.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375241923218995922" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixjQ1lcyI/AAAAAAAAAVM/Tjk5or7Ftd8/s1600-h/IMG_8325.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixjQ1lcyI/AAAAAAAAAVM/Tjk5or7Ftd8/s320/IMG_8325.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375241374639944482" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixXYu-WvI/AAAAAAAAAVE/Rn72itciY50/s1600-h/IMG_8314.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpixXYu-WvI/AAAAAAAAAVE/Rn72itciY50/s320/IMG_8314.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375241170601270002" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ပုစြန္ေဘာ့ခ်ိတ္ေလးေတြ ေပါမွေပါေနာ္.. အပုံလိုက္ၾကီးခ်ထားတာ း) </span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiyVrhMA_I/AAAAAAAAAVc/a8zfG6-h8Wo/s1600-h/IMG_8346.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SpiyVrhMA_I/AAAAAAAAAVc/a8zfG6-h8Wo/s320/IMG_8346.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375242240795608050" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > မိုးတြင္းဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိတယ္။ း)</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiyolx81lI/AAAAAAAAAVk/w0wch2vcecQ/s1600-h/IMG_8348.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Spiyolx81lI/AAAAAAAAAVk/w0wch2vcecQ/s320/IMG_8348.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375242565672818258" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-7440123959321169376?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-65013666487364975512009-08-16T21:32:00.023+08:002009-08-17T12:49:00.773+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />ဒီႏွစ္ ႀသဂတ္လ ၁၇ ရက္ေန႕ဆိုရင္</span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > က်မ အသက္ ၂၄ႏွစ္ ျပည္႕သြားပါၿပီ။ ေမြးေန႕မွာ အလွဴလုပ္ခ်င္တာရယ္၊</span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > အေဖနဲ႕ အေမကို ျပန္ကန္ေတာ့ခ်င္တာရယ္ေၾကာင့္ </span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ၿပီးခဲ့တဲ့ အပတ္က ရန္ကုန္ၿပန္သြားခဲ့တာပါ။ </span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ေမြးေန႕အတြက္ ရည္စူးၿပီး အလွဴလုပ္ခဲ့တာပါ။ ႀသဂတ္လ</span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > ၁၀ရက္ေန႕မွာ လုပ္ခဲ့ေတာ့ ေမြးေန႕တည္႕တည္႕မွာေတာ့ </span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒီေန႕မွ ရန္ကုန္က ျပန္ေရာက္တာမို႕ အိမ္ကို လြမ္းၿပီး</span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" > အရမ္းငိုခ်င္ေနလို႕ စာရွည္ရွည္မေရးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogeURkAUTI/AAAAAAAAAQc/KuCBpBE31n0/s1600-h/IMG_8400.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogeURkAUTI/AAAAAAAAAQc/KuCBpBE31n0/s320/IMG_8400.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370575889299951922" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >မဟာ၀ိသုဒၶါရုံေက်ာင္းမွာ ေန႕ဆြမ္းကပ္ခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogesROL7QI/AAAAAAAAAQk/C512GB0Ixa8/s1600-h/IMG_8386.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogesROL7QI/AAAAAAAAAQk/C512GB0Ixa8/s320/IMG_8386.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370576301525298434" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဒီဟင္းေတြအာလုံး က်မ ကပ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တျခားက လာပို႕ထားတဲ့ ဆြမ္းဟင္းေတြလည္း ပါပါတယ္။ း)</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfCkLIaUI/AAAAAAAAAQs/5MC8W1iFH9k/s1600-h/IMG_8391.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfCkLIaUI/AAAAAAAAAQs/5MC8W1iFH9k/s320/IMG_8391.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370576684569880898" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfNeqS0xI/AAAAAAAAAQ0/_GWx0XonhBI/s1600-h/IMG_8392.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfNeqS0xI/AAAAAAAAAQ0/_GWx0XonhBI/s320/IMG_8392.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370576872068535058" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >တာ၀န္က် ကိုရင္ေလးေတြက ဆြမ္းပြဲကို ျပင္ရတယ္။</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfWc9mfuI/AAAAAAAAAQ8/SC7ehtsKvxE/s1600-h/IMG_8393.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogfWc9mfuI/AAAAAAAAAQ8/SC7ehtsKvxE/s320/IMG_8393.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370577026231467746" border="0" /></a>ျပင္ၿပီးသားဆြမ္းပြဲပါ။</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogf4hQ04UI/AAAAAAAAARE/xW2LfWBeDvE/s1600-h/IMG_8416.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogf4hQ04UI/AAAAAAAAARE/xW2LfWBeDvE/s320/IMG_8416.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370577611501396290" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggByfjJpI/AAAAAAAAARM/qnmwUCF_ePs/s1600-h/IMG_8422.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggByfjJpI/AAAAAAAAARM/qnmwUCF_ePs/s320/IMG_8422.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370577770745374354" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >သံဃာေတြအားလုံး သိမ္ထဲကေန ဆြမ္းစားေဆာင္ကို ၾကြေနတာပါ။</span><br /><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggOTy-_0I/AAAAAAAAARU/aUJTqHbyzaw/s1600-h/IMG_8428.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggOTy-_0I/AAAAAAAAARU/aUJTqHbyzaw/s320/IMG_8428.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370577985843691330" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggYsejicI/AAAAAAAAARc/nMYYBeJs0nw/s1600-h/IMG_8432.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoggYsejicI/AAAAAAAAARc/nMYYBeJs0nw/s320/IMG_8432.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370578164267583938" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghGsGK14I/AAAAAAAAARk/zWp38AhDM6Y/s1600-h/IMG_8434.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghGsGK14I/AAAAAAAAARk/zWp38AhDM6Y/s320/IMG_8434.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370578954439284610" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဆြမ္းဘုန္းေပးေနတဲ့ သံဃာမ်ား</span><br /><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဒါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ပါဆယ္ဆြဲလာတာပါ။ အားမနာပဲ သုံးေဆာင္သြားပါေနာ္ း)<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghUdenNrI/AAAAAAAAARs/062WYAqtWoU/s1600-h/IMG_8443.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghUdenNrI/AAAAAAAAARs/062WYAqtWoU/s320/IMG_8443.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370579191033444018" border="0" /></a>ငါးဖယ္ဆီျပန္</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Soghe0BYoDI/AAAAAAAAAR0/rCMMf-MpFyU/s1600-h/IMG_8444.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Soghe0BYoDI/AAAAAAAAAR0/rCMMf-MpFyU/s320/IMG_8444.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370579368883560498" border="0" /></a>ခ၀ဲသီးေၾကာ္</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Soghmj2NydI/AAAAAAAAAR8/RDEjlVN3ITw/s1600-h/IMG_8445.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Soghmj2NydI/AAAAAAAAAR8/RDEjlVN3ITw/s320/IMG_8445.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370579501980699090" border="0" /></a>သီးစုံခ်ဥ္ရည္၊ ေဘးက ငံျပာရည္ခ်က္နဲ႕ သရက္ကင္းရြက္ တို႕စရာ (ဓာတ္ပုံရိုက္ဖို႕ေမ့လာလို႕ တ၀က္ပဲပါလာတယ္)</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghvDTqKII/AAAAAAAAASE/-Lp9tJx32K4/s1600-h/IMG_8446.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SoghvDTqKII/AAAAAAAAASE/-Lp9tJx32K4/s320/IMG_8446.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370579647864645762" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ၾကက္သားအာလူး</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogh-SHoJSI/AAAAAAAAASM/GUmaIadXwiE/s1600-h/IMG_8447.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogh-SHoJSI/AAAAAAAAASM/GUmaIadXwiE/s320/IMG_8447.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370579909538751778" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဆီးျဖဴသီးေထာင္း</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiGru_tII/AAAAAAAAASU/UJMrudWz13Y/s1600-h/IMG_8448.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiGru_tII/AAAAAAAAASU/UJMrudWz13Y/s320/IMG_8448.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370580053853713538" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ထူး ေရခဲမုန္႕ (ထူးေရခဲမုန္႕ၾကိဳက္လို႕ ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္ေရြးၿပီးကပ္ခဲ့တာပါ)</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiOIGrKmI/AAAAAAAAASc/i3GNAxqvbaU/s1600-h/IMG_8450.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiOIGrKmI/AAAAAAAAASc/i3GNAxqvbaU/s320/IMG_8450.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370580181728307810" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဆန္မုန္႕ (တျခားဘယ္လိုေခၚလဲေတာ့ ေသခ်ာမသိပါ)</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiXr2RZdI/AAAAAAAAASk/TN-EdTjggqs/s1600-h/IMG_8451.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SogiXr2RZdI/AAAAAAAAASk/TN-EdTjggqs/s320/IMG_8451.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370580345942009298" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ဒီမုန္႕ နာမည္ကို အျမဲေမ့တယ္။ ေကြ႕တာလန္တဲ့ (ေလာရွည္ေျပာသြားတာ) ဒါလည္းကုိယ္ႀကိဳက္လို႕ ကိုယ္ဘာသာေရြးလိုက္တဲ့ အခ်ိဳပြဲပါ။</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogigr_oJBI/AAAAAAAAASs/LMlqc5d6HwM/s1600-h/IMG_8453.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogigr_oJBI/AAAAAAAAASs/LMlqc5d6HwM/s320/IMG_8453.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370580500600071186" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >ၿပီးေတာ့ ေရႊတိဂုံဘုရားဖူးခဲ့တယ္။</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogio5H4VoI/AAAAAAAAAS0/_Vb0orDyFUw/s1600-h/IMG_8457.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sogio5H4VoI/AAAAAAAAAS0/_Vb0orDyFUw/s320/IMG_8457.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370580641563301506" border="0" /></a><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" >စေနေထာင့္ကေန ဘုရား၀တ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။</span><br /><br /></div><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />က်မရဲ႕ ၂၄ႏွစ္ျပည္႕ ေမြးေန႕ အမွတ္တရေလးပါ။ သာဓုေခၚရင္း ေမြးေန႕ ဆုေတာင္းေလးေတြ ေပးၾကမယ့္ သူငယ္ခ်င္း၊ စာဖတ္သူ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ရွင္။<br /><br />ေမြးေန႕မွာ ၀န္ခံစရာတခုရွိပါတယ္။ က်မမွာ အျမႊာအကို တေယာက္ရွိပါတယ္။ သူကေတာ့..... အားလုံးခင္တဲ့ ဘေလာ့ဂါႀကီး <a href="http://arrmanthit.blogspot.com/">ကိုသီဟသစ္ </a>ပဲျဖစ္ပါတယ္။ က်မနဲ႕ အေဖမတူ အေမကြဲ ေျခာက္ႏွစ္ႀကီး ေျခာက္ႏွစ္ငယ္ အျမႊာအကိုပါ။ း) က်မဘ၀မွာ ပထမဆုံး ေမြးေန႕တူသူအျဖစ္ ကိုသီဟသစ္ကို စၿပီး ေတြ႕ဖူးတာပါ။ ကိုသီဟသစ္လည္း ခ်စ္ရတဲ့ ဇနီး၊ သားနဲ႕ အျမန္ဆုံး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ဆုံဆည္းႏိုင္ပါေစလို႕ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္ အျမႊာအကိုေရ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-6501366648736497551?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com44tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-87303805394483534062009-08-05T12:15:00.005+08:002009-08-05T13:10:33.510+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />အခုတေလာ ပ်ံ႕ႏွံ႕ေနတဲ့ မင္းေမာ္ကြန္းတို႕…. ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ပိုစ့္ေတြ ေဖာ္၀ပ္အီးေမးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရၾက သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။<br /><br />မေန႕က မနက္မွာ က်မအဲဒီပိုစ့္ကို စဖတ္မိပါတယ္။ ဖတ္ၿပီးၿပီးခ်င္း အရမ္းကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ ေဒါသျဖစ္ၿပီး ဂ်ီေတာ့မွာရွိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လိုက္ေျပာျပပါတယ္။ ခဏၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေဒါသျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိရလာတယ္။ ငါေဒါသမျဖစ္သင့္ဘူးထင္တယ္။ ငါေဒါသျဖစ္ေနတာကလည္း ဘုရားမႀကိဳက္တဲ့ အလုပ္ပဲလို႕ေတြးမိလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သတိထားမိလိုက္တာက လြဲၿပီး ေဒါသျဖစ္တဲ့စိတ္ကေတာ့ ရွိေနျမဲပါပဲ။<br /><br />က်မစိတ္ညစ္ေနတဲ့အခါ၊ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး တခုခု သိခ်င္တဲ့အခါမ်ိဳးေတြမွာ ဘာသာေရးဘေလာ့ေတြကို သြားဖတ္တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ <a href="http://cetanashin.mmgenius.com/">ရဲႀကီးနဲ႕ မသုမြန္တို႕ ဖန္တီးထားတဲ့ အလင္းေစတမန္</a> ကို သြားျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ မေန႕ကေန႕လည္ေလာက္မွာ အလင္းေစတမန္ကို ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ဘာမ်ားရမလဲဆိုၿပီး အေဟာင္းေလးေတြရွာေဖြၾကည္႕ရင္း စကားပေဒသာေတြခ်ည္းပဲ ျပန္ဖတ္မယ္ကြာဆိုၿပီး ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တိုက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ ပါပဲ ကိုယ္အခုလက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ ေဒါသကိုမ်ား တိုက္ရိုက္ေျပာေနလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေအာက္ကစာသားေလးကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိလိုက္ပါတယ္။ က်မအတြက္ေတာ့ ေဒါသေတြေပ်ာက္ ႏွလုံးသြင္းမွန္သြားေစတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ဆုံးမစကားေလးမို႕ ျပန္မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။<br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(204, 0, 0); font-family:Zawgyi-One; font-size:108%;">“တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူက ငါဘုရားကိုျဖစ္ေစ၊ ငါ၏တရားေတာ္ကိုျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ တပည့္သားသံဃာကိုျဖစ္ေစ မေကာင္းေၾကာင္း ေ၀ဖန္ေျပာဆိုလွ်င္ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါႏွင့္၊ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ပါႏွင့္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဤသို႔တံု႔ျပန္ျခင္းသည္ သင့္ကိုသာ ထိခိုက္နစ္နာေစမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း၊ ဆန္႔က်င္ဘက္အေနျဖင့္ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာသူက ငါဘုရားကိုျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ တရားေတာ္ကိုျဖစ္ေစ၊ ငါ၏ တပည့္သားသံဃာကိုျဖစ္ေစ ခ်ီးမြမ္း၍ ေျပာဆိုလွ်င္ အလြန္အကၽြံ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ မျဖစ္ပါႏွင့္၊ သို႔မဟုတ္ စိတ္အားတက္ႀကြျခင္း မျဖစ္ပါႏွင့္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဤသို႔တံု႔ျပန္ျခင္းသည္ မွန္ကန္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရန္ အဟန္႔အတားျဖစ္ေစမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္တည္း၊ အကယ္၍ သင္သည္ ပီတိ၀မ္းေျမာက္မႈႏွင့္ ၾကြတက္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ထိုသူ ခ်ီးမြမ္းေသာ အရည္အေသြးမ်ားသည္ စစ္မွန္ၿပီး ကၽြႏု္ပ္တို႔၌ တကယ္ပင္ ရိွသည္ မရိွသည္ကို သင္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ” (ျမတ္ဗုဒၶ)</span><br /><br />အေပၚကဆုံးမစကားေလးကို အလင္းေစတမန္ ဘေလာ့ရဲ႕ <a href="http://cetanashin.mmgenius.com/?p=197">ဒီမွာ </a>လည္းသြားဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။<br />အားလုံးပဲ ေဒါသကင္းေ၀း ႏွလုံးသြင္းမွန္ႏိုင္ၾကပါေစ ရွင္...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8730380539448353406?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-35498488230161827512009-08-03T09:12:00.005+08:002009-08-05T13:05:04.030+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />က်မငယ္ငယ္က တကယ္ပဲ ဆု ႏွင့္ ဆူးေတြ ေရာေထြးၿပီးရခဲ့ဖူးပါတယ္။ မူလတန္းတက္တုန္းက ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့ ကေလးမဟုတ္သလို၊ စာေတာ္တဲ့ကေလးလည္း မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ စီးပြားေရး တဖက္နဲ႕ မိဘေတြက က်မရဲ႕ ပညာေရးကို အခ်ိန္ျပည္႕ အရိပ္တၾကည္႕ၾကည္႕နဲ႕ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်မကို က်ဴရွင္မထားပဲ အေဖနဲ႕ အေမ တေယာက္တလွည္႕စီ စာျပေပးပါတယ္။ က်မတို႕ေက်ာင္းရဲ႕ ထုံးစံက အတန္းခြဲရင္ A, B, C ဆိုၿပီး စာေတာ္တဲ့လူေတြက A ခန္းမွာေနရတယ္။ က်မကေတာ့ အခန္းတခန္းမွာ အေယာက္ ၄၀ ရွိရင္ အဆင့္ ၃၈ ေလာက္နဲ႕ ေအခန္းေတာ့ ၀င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အၿပိဳင္အဆိုင္ႀကိဳးစားၾကတဲ့ ေအခန္းက လူေတြၾကားထဲမွာ က်မက ပ်င္းတဲ့ကေလး၊ စာမႀကိဳးစားတဲ့ကေလး ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဟုတ္လည္း ဟုတ္ပါတယ္ သတ္ပုံေခၚမယ္လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့ေန႕မ်ိဳး ဆိုရင္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပၿပီး ေက်ာင္းမသြားခဲ့ဘူး။ စာအုပ္ေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ထားပါဆိုရင္ စာအုပ္ရဲ႕ အဖုံးမွာ ပုံေတြ ေလွ်ာက္ဆြဲခဲ့တယ္။ အဲဒါေတြေၾကာင့္မို႕ တေန႕မွာေတာ့ အတန္းပိုင္က အေမ့ကို ေခၚၿပီး “အမရဲ႕ သမီးက အတန္းထဲမွာ လူေကာင္လည္းႀကီး ေအးလည္းေအးေတာ့ က်မက စာေတာ္မယ္လို႕ ထင္ထားတာ၊ ဒါေပမယ့္ သူက စာလည္းမႀကိဳးစားဘူး၊ က်မထင္သလိုျဖစ္မလာဘူး” ဆုိၿပီး အေမ့ကို တိုင္ခ်က္ဖြင့္လိုက္ပါတယ္။ အေမက ဆရာမတိုင္လိုက္တာကို က်မကို ျပန္မေျပာခဲ့ဘူး၊ ဆူလည္း မဆူခဲ့ဘူး။ အေမက က်မေလးတန္းႏွစ္ကုန္ခါနီးမွာ တလမ္းေက်ာ္က ဆရာမတေယာက္စီမွာ က်ဴရွင္ စထားခဲ့တယ္။<br /><br />က်မရဲ႕ ေက်ာင္းသားဘ၀က အဲဒီဆရာမနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္။ အဲဒီဆရာမက ဆရာတေယာက္မွာ ရွိရမယ့္ အရည္အခ်င္း၊ သင္ျပမႈစြမ္းရည္ ႏွင့္ ပါးနပ္မႈေတြနဲ႕ ျပည္႕စုံပါတယ္။ ေငြတခုတည္းေၾကာင့္ က်ဴရွင္သင္တဲ့ ဆရာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ၊ ေစတနာထားသင္ေပးတဲ့ ဆရာမမ်ိဳးပါ။ ဆရာမက က်မဘာေတြ အားနည္းတယ္၊ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ရမယ္ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ခဲ့တယ္။ သူနဲ႕ေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္မွာ လက္ေရးလက္သား၊ စာလုံးေပါင္း သတ္ပုံနဲ႕ သပ္ရပ္မႈေတြက သိသိသာသာကို ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္။ ေလးတန္းတႏွစ္ ေလွ်ာေလွ်ာလွ်ဴလွ်ဳ ေအာင္သြားခဲ့တယ္၊ ငါးတန္းႏွစ္ ပထမလပတ္စာေမးပြဲမွာ အဆင့္၅ ရခဲ့တယ္။ အေမအံ႔ၾသရုံ သာမက အတန္းသူ အတန္းသားေတြရဲ႕ သတိထားခံခဲ့ရတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ငါးတန္းေအာင္တဲ့ ႏွစ္မွာ ေက်ာင္းကဆုေပးပြဲကို စတက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ထပ္ၾကြားပါရေစ း) ငါးတန္းေအာင္တဲ့ႏွစ္မွာ ဆု၀င္ဖို႕ နည္းနည္းခက္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လည္းဆိုေတာ့ ၿမိဳ႕နယ္တူထဲကပဲ တျခားမူလတန္းေက်ာင္းက ေအာင္လာၿပီး က်မတို႕ အထက္တန္းေက်ာင္းကို ေျပာင္းလာတဲ့သူေတြနဲ႕ပါ ယွဥ္ရလို႕ပါ။<br /><br />ဆုရၿပီဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မဆုရဲ႕ အရသာကို စသိခဲ့တယ္။ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အတန္းသားေတြရဲ႕ အၾကည္႕၊ ဆရာမေတြရဲ႕ အေလးေပးမႈေတြကို က်မသေဘာက်တတ္လာတယ္၊ လိုခ်င္သထက္ လုိခ်င္လာတယ္။ ရ ထားတဲ့ အဆင့္ကေန မက်ေရးကိုပဲ အေလးထားခဲ့တယ္။ ကိုလူေထြးေျပာသလိုပါပဲ “အတန္းထဲမွာ စာေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဆရာဆရာမေတြရဲ႕ သားေကာင္ေတြ ျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္” ဆိုတာဟုတ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းတြင္းသာမကပဲ စာစီစာကုံးၿပိဳင္ပြဲ၊ ဘက္စုံၿပိဳင္ပြဲေတြအတြက္ပါ အေရြးခံရရင္ ဂုဏ္ယူတတ္လာတယ္။ ဆုတဆုတည္းသာမက တျခားဆုေတြပါ လုိခ်င္လာခဲ့တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ၿပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္၊ ေလာဘႀကီးစိတ္ေတြပါ ၀င္လာခဲ့တယ္။ အမွတ္နည္းခဲ့ရင္၊ အဆင့္က်သြားခဲ့ရင္ က်မငိုတတ္လာတယ္။ ဒါေတြက ဆုလုိခ်င္တဲ့က်မရဲ႕ ေလာဘဆူးေတြစူးေနခဲ့တာပါပဲ။<br /><br />ဒါေတြကိုသိတဲ့ အေမက က်မကို ေလာဘမႀကီးဖို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေက်နပ္ဖို႕ ဆုံးမခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၀တန္းမွာေတာ့ ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ေအာင္ခ်င္တဲ့ေလာဘဆူးကေတာ့ ရွိျမဲပါပဲ။ ၁၀တန္းမွာ သူမ်ားေတြဘယ္လို က်ဴရွင္ယူတယ္၊ စာဘယ္လိုက်က္တယ္ဆိုတာေတြကို ကိုးတန္းတည္းကေလ႔လာထားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဟယ္ပင္၀ိုင္းကိုတက္ဖို႕ ေရြးခဲ့တယ္။ (ဟယ္ပင္ဆိုတာ ဟယ္ပင္မွာဖြင့္ထားတဲ့ ရန္ကုန္က က်ဴရွင္၀ိုင္းတခုပါ) ဟယ္ပင္မွာက ေက်ာင္းမွာလို စာေတာ္တဲ့အုပ္စု ကြက္ကြက္ေသးေသးေလး မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ က်ဴရွင္တ၀ိုင္းလုံး စာဂ်ပိုး လူေတာ္ေတြခ်ည္းပဲ။ ၿမိဳ႕ထဲ နာမည္ႀကီးေက်ာင္းေတြကလူေတြ မ်ားတယ္။ ကိုယ္က ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့ လူေတာ္တေယာက္မဟုတ္ေတာ့ သူတို႕နဲ႕ အမွီအရမ္းႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္။ ၿပီးရင္ က်မရဲ႕ ေက်ာင္းနာမည္ကိုေျပာရင္ သူတို႕က မသိသလို အထင္မႀကီးသလိုလုပ္တတ္တာကိုလည္း လုံး၀မခံခ်င္ဘူး။ က်မမွာ အဲလို မခံခ်င္စိတ္၊ မနိမ့္က်ခ်င္တဲ့ စိတ္၊ ၁၀ တန္းဆိုတဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္ စိတ္ေရာလူေရာေတာ္ေတာ္ကို ပင္ပန္းခဲ့တယ္။ “သမီးရယ္ ဘ၀မွာ ၁၀တန္းစာေမးပြဲထက္ အေရးႀကီးတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ” ဆိုတဲ့အေမ့စကားက နားထဲမ၀င္ခဲ့ဘူး။<br /><br />ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ့ ေန႕မွာေတာ့ ကိုယ္မွန္းတဲ့အတိုင္း ျဖစ္မလာခဲ့ဘူး။ မွန္းတာက ဂုဏ္ထူးေလးဘာသာေလာက္၊ ရတာက သုံးဘာသာထဲဆိုေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မတင္မက်နဲ႕ မရီႏိုင္ခဲ့ဘူး။ “ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ္ၿပီေပါ့”ဆိုတဲ့ အေဖနဲ႕ “ျမန္မာစာ ဂုဏ္ထူးထြက္တာ ၀မ္းသာတယ္” ဆိုတဲ့အေမရဲ႕ ႏွစ္သိမ့္မႈေၾကာင့္ က်မေျဖသိမ့္ခဲ့တယ္။<br /><br />မွန္းသလိုျဖစ္မလာေပမယ့္ က်မကိုယ္တိုင္ မငိုခဲ့သလို ၀မ္းနည္းမႈလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ က်မက ၁၀ တန္းအထိ အိမ္ရယ္၊ ေက်ာင္းရယ္၊ ေက်ာင္းစာေတြကိုပဲသိခဲ့တယ္။ အျပင္ပတ္၀န္းက်င္ကို ၁၀တန္းေျဖၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စလွမ္းေတာ့မွ အေမေျပာခဲ့တယ္ “ဘ၀မွာ ၁၀တန္းစာေမးပြဲထက္ အေရးႀကီးတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ” ဆိုတဲ့စကားကို တျဖည္းျဖည္းနားလည္လာခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တကၠသိုလ္တက္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာဆူးမွမစူးေတာ့သလို ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆုေတြပဲ ရခဲ့တယ္။ (တကၠသိုလ္မွာ ေသာင္းက်န္းခဲ့ အေလလိုက္ခဲ့တဲ့ မေမ့ႏိုင္စရာေလးေတြကို ေနာက္မ်ားမွ ထပ္ေရးပါဦးမယ္) း)<br /><br />ကိုယ့္ေရွ႕ေရးအတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းတခုကို ေရြးခ်ယ္ရမယ္၊ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့လမ္းမွာ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လူေတာ္လို႕ သတ္မွတ္လို႕ ရမယ္ဆိုတာ က်မလက္ခံလိုက္ပါတယ္။<br /><br />က်မရဲ႕ ေက်ာင္းသူဘ၀ အမွတ္တရ ေလးေတြကို ျပန္ေျပာင္းေအာက္ေမ့ခိုင္းတဲ့ <a href="http://reenoemann.blogspot.com/">ကိုႀကီး ရီႏို </a>ကို အထူးပဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုႀကီးေရ… ေက်နပ္မယ္လို႕လည္း ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ မေက်နပ္လည္း ေက်နပ္ေပးလိုက္ပါ (အတင္းႀကီးပဲ ဟီးးးး း) )<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-3549848823016182751?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-54445207322937874032009-07-27T21:38:00.012+08:002009-07-27T21:54:27.623+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >စေနေန႕က အာလူးေၾကာ္ေလး (အာလူးကသလစ္) လုပ္စားျဖစ္တယ္။ အမတေယာက္ကို လုပ္ေကြ်းမယ္လို႕ကတိေပးၿပီးသားျဖစ္ေနလို႕ သူျပန္ခါနီးေလး ကတိတည္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္တာပါ။</span><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >လုပ္နည္းကေတာ့ ပထမဆုံးအာလူးကို ျပဳတ္ၿပီး ေထာင္းပါတယ္။ မေထာင္းပဲေခ်ခ်င္လည္း ရပါတယ္။ ၿပီးရင္ </span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >ၾကက္သြန္နီလွီးထားတာေလးေတြထည္႕၊ မဆလာ၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ ေလးထည္႕ၿပီး ေရာနယ္လိုက္ရင္ ခုလိုျဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2wGw1fpfI/AAAAAAAAAQU/1pHTfNANV3o/s1600-h/Untitled1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2wGw1fpfI/AAAAAAAAAQU/1pHTfNANV3o/s320/Untitled1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363136361503106546" border="0" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >ၿပီးရင္ နယ္ၿပီးသားအာလူးေလးေတြကို အေနေတာ္ေလးေတြ ျပားလိုက္ပါတယ္။ အာလူးက လက္မွာ ကတ္တတ္လို႕ ေရေလးစြတ္စြတ္ၿပီး ျပားေပးရင္ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျပားထားတဲ့ အာလူးေလးေတြပါ။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2v-GeGaoI/AAAAAAAAAQM/p8xI90QsTW0/s1600-h/Untitled2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2v-GeGaoI/AAAAAAAAAQM/p8xI90QsTW0/s320/Untitled2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363136212691741314" border="0" /></a><br /><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >ပုံမွန္ဆိုရင္ မုန္႕ႏွစ္ေလးနဲ႕ ေၾကာ္ရင္ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မုန္႕ႏွစ္မရွိလို႕ အေၾကာ္မုန္႕ေလးကို ေဖ်ာ္ၿပီးေတာ့ပဲ ေၾကာ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အေၾကာ္မုန္႕ကို ေရနဲ႕ ခပ္ပ်စ္ပ်စ္ေလး ေဖ်ာ္ထားတာပါ။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2vkca0hdI/AAAAAAAAAQE/WwHf3EAVQac/s1600-h/Untitled3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2vkca0hdI/AAAAAAAAAQE/WwHf3EAVQac/s320/Untitled3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363135771906966994" border="0" /></a><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><br />ဒါကေတာ့ ေၾကာ္ၿပီးသား အားလူးေၾကာ္ေလးေတြကုိဒီတုိင္းစားရင္ အီေနမွာစိုးလို႕ အခ်ဥ္ရည္ေလးပါ။ အခ်ဥ္လု</span><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" >ပ္နည္းကေတာ့ <a href="http://nwaynaychi.blogspot.com/2009/03/blog-post_25.html">ဒီမွာ</a> တခါေရးထားဖူးလို႕ ထပ္မတင္ေတာ့ပါဘူးေနာ္…<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2veKp-ccI/AAAAAAAAAP8/8bumA5TL4mk/s1600-h/Untitled4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2veKp-ccI/AAAAAAAAAP8/8bumA5TL4mk/s320/Untitled4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363135664059478466" border="0" /></a><br /><span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><br />အာလူးေၾကာ္ကို အခ်ဥ္ေလးနဲ႕ သုံးေဆာင္သြားပါဦးေနာ္ း)<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2vWi2hUWI/AAAAAAAAAP0/N2Dl8fll6V8/s1600-h/Untitled5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sm2vWi2hUWI/AAAAAAAAAP0/N2Dl8fll6V8/s320/Untitled5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363135533115593058" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5444520732293787403?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-13609029430870308072009-07-23T14:40:00.020+08:002009-07-23T14:55:11.877+08:00<span style="line-height: 190%; color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />တခါက အေဒၚ့အသိ ဂ်ိဳးဇက္ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားတေယာက္က အေဒၚေနတဲ့ ဇာတိရြာကို လိုက္လည္ခ်င္တယ္ ဆုိလို႕ အေဒၚက ေခၚသြားတယ္။ ရန္ကုန္နဲ႕သိပ္မေ၀းေပမယ့္ သြားေရးလာေရးေတာ့ နည္းနည္းေထာက္တယ္။ ျမစ္ကို သေဘာၤနဲ႕ကူးၿပီးရင္ ရြာေရာက္ဖို႕ ကားျပန္စီးရေသးတယ္။ အဖိုးအဖြားေတြ ေခတ္ကေတာ့ ကားမရွိေတာ့ ရြာအထိ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဂ်စ္ကားေတြ ရွိလာတယ္။ ခုေတာ့ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီေတြေတာင္ ရွိတယ္လို႕ၾကားတာပဲ။<br /><br />အေဒၚနဲ႕ ဂ်ိဳးဇက္လည္း ရြာသြားဖို႕ သေဘာၤနဲ႕ျမစ္ကိုကူးၾကတယ္။ ဂ်ိဳးဇက္ကေတာ့ ေပ်ာ္လို႕ေပါ့။ ကူးၿပီးသြားေတာ့ ရြာသြားမယ့္ ဂ်စ္ကားကို ရွာၿပီး ေနရာယူထားလိုက္တယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ရြာသြားမယ့္လူေတြ မ်ားလာလိုက္တာ ကားစထြက္ေတာ့ ကားေခါင္မိုးေပၚေတြမွာေရာ၊ ေဘးမွတြယ္ေနတဲ့လူေတြေရာ စုစုေပါင္း အေယာက္၂၀ေလာက္ကိုရွိမယ္။ လကမၻာလမ္းေပၚမွာ လူအေယာက္၂၀ေလာက္ တင္ထားတဲ့ အလူးလူးအလြန္႕လြန္႕ျဖစ္ေနတဲ့ ဂ်စ္ကားေလးရဲ႕ အျဖစ္ကိုေတြးေတြးၿပီး ဂ်ိဳးဇက္ႀကီးခမွ်ာ မ်က္ႏွာေလး ငယ္ေနတာေပါ့။ ဒါနဲ႕ လမ္းတ၀က္အေရာက္မွာေတာ့ ကားပ်က္ပါေရာ။<br /><br />ကားသမားက ကားဆင္းျပင္ေတာ့ စပ္စုခ်င္တဲ့ ဂ်ိဳးဇက္ႀကီးလညး္ လိုက္သြားၿပီးၾကည္႕တယ္။ ၁၅မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ ကားကေကာင္းသြားတယ္။ ဂ်ိဳးဇက္ႀကီးတေယာက္လည္း ၿပံဳးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးနဲ႕ ကားေပၚျပန္တက္လာၿပီး အေဒၚ့ကို..<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">"ငါေလ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေလယာဥ္ အင္ဂ်င္ေတြ ျပင္တဲ့အလုပ္လုပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါဒီကားရဲ႕ အင္ဂ်င္ကို ဘယ္လုိၾကည္႕ၾကည္႕ နားမလည္ဘူး။ ကားထဲမွာ တိတ္(Tape) နဲ႕ကပ္ထားတာေတြေရာ၊ အ၀တ္စေတြေရာ၊ ေရသန္႕ဘူးခြံေတာင္ ပါေသးတယ္။ ဒီကားသမားေတာ္ေတာ္ကို ေတာ္တယ္..."</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> </span>ဆိုၿပီး တလမ္းလုံး တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႕ သေဘာေတြက်သြားေလရဲ႕ ... း)<br /><br />ကိုမိုးကုတ္သားရဲ႕ <a href="http://bobomogok.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html">ဒို႕ဗမာကြ </a>ဆိုတဲ့ပိုစ့္ကို ဖတ္ၿပီး ဒီအေၾကာင္းေလးကို သတိရမိလို႕ ေရးလိုက္တာပါ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-1360902943087030807?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-71566896186327186572009-07-12T22:08:00.013+08:002009-07-12T22:30:22.583+08:00<span style="line-height:190%;color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><br />က်မ ၄ ႏွစ္အရြယ္ မူႀကိဳစတက္ရေတာ့ တာေမြ မူႀကိဳ (၅) မွာတက္ခဲ့ရတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ အစားအေသာက္ကို မူႀကိဳေက်ာင္းကပဲ တာ၀န္ယူပါတယ္။ အိမ္က ထမင္းဘူးထည္႕ေပးစရာမလိုဘူး။ မူႀကိဳမွာ ေန႕လည္စာ ထမင္းနဲ႕ ဟင္း ရယ္၊ ညေနပိုင္းဆိုရင္ေတာ့ သံပုရာရည္နဲ႕ ဘီစကြတ္ လိုမ်ိဳး၊ ဒါမွမဟုတ္ ႏို႕ဆန္ျပဳတ္ လိုမ်ိဳးကိုေကြ်းတတ္တယ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ဒီလိုပဲ သတိမထားပဲ စားခဲ့တယ္လို႕ ထင္ခဲ့တယ္။ <br /><br />တေန႕ေတာ့ အိမ္မွာ<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> ငါးပတ္ေမႊဟင္း </span>ခ်က္တယ္။ အဲဒီဟင္းနံရတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းပဲ မူႀကိဳတုန္းက အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ၿပီးသတိရသြားတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းသြားတယ္။ ဟုတ္တယ္ မူႀကိဳတက္တုန္းက ေန႕လည္စာကို ငါးပတ္ေမႊနဲ႕ အျမဲလိုလို ေကြ်းတတ္တယ္။ က်မ ငါးပတ္ေမႊဟင္းကုိ ႀကိဳက္ပါတယ္ (အရိုးႏႊင္ၿပီးသား မို႕လို႕လည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္) အဲဒါေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္း ငါးပတ္ေမႊကို မူႀကိဳဟင္းလို႕ပဲ မွတ္ထားလိုက္ၿပီး က်မရဲ႕ မူႀကိဳဘ၀ကို သတိရေစတဲ့ဟင္း ျဖစ္လာခဲ့တယ္။<br /><br />က်မ ငယ္ငယ္က အစားမမက္၊ အေဆာ့မက္တယ္ (ခုေတာ့ ေျပာင္းျပန္ပါ :P )။ လူႀကီးေတြ သတိမေပးရင္ အခ်ိန္မွန္ ထမင္းမစားပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ အေဒၚက အျမဲလိုလို ထမင္းလိုက္ခြံ႕ရတယ္။ ကိုယ္တိုင္စားရင္ ထည္႕ၿပီးသေလာက္ အျပင္ ဘယ္ေတာ့မွ ပိုမစားဘူး။ ခြံ႕ေကြ်းရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ခြံ႕ခြံ႕ စားပါတယ္။ အေဒၚ ခြံ႕ေကြ်းသမွ်ထဲမွာ <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ထမင္းကို ငပိရည္နဲ႕နယ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္စမ္းၿပီး ၀က္သား အစပ္</span>နဲ႕ ေကြ်းခဲ့တာကို အမွတ္မိဆုံးနဲ႕ အႀကိဳက္ဆုံးဟင္းပါပဲ။ ခုရန္ကုန္ျပန္ရင္လည္း အဲလိုခြံ႕ခိုင္းၿပီး စားဦးမယ္ း)<br /><br />ငယ္ငယ္က စားခဲ့ဖူးေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာ အဲလိုအရသာမ်ိဳး စားခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ အရာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ အရင္က က်မတို႕လမ္းထဲမွာ ေဒၚႏုဆိုတဲ့ ကုလားမႀကီးေရာင္းတဲ့ အေၾကာ္ဆိုင္ရွိတယ္။ သူ႕ဆိုင္မွာ အေကာင္းဆုံး အေၾကာ္ကေတာ့ <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">အာလူးကသလစ္ </span>ပါပဲ။ သူေၾကာ္တဲ့အာလူးကသလစ္ လိုအရသာမ်ိဳး ဘယ္မွာမွ မစားဖူးေတာ့ဘူး၊ ကိုယ္တိုင္ႀကိဳးစားၾကည္႕ပါေသးတယ္ မတူပါဘူး။ အခ်ဥ္ရည္ကလည္း မန္က်ီးသီး အခ်ဥ္ရည္ေလးနဲ႔ပါ။ အိမ္မွာ ဟင္းမႀကိဳက္တဲ့ေန႕ဆို သူ႕ဆီက အေၾကာ္သြား၀ယ္ၿပီး ထမင္းကို အခ်ဥ္ရည္ေလးနဲ႕နယ္၊ အေၾကာ္ေလးနဲ႕စားလိုက္ရရင္ ဗိုက္ကိုတင္းသြားတာပဲ။ အခုေတာ့ သူအေၾကာ္မေရာင္းေတာ့ပါဘူး။ သားသမီးေတြအဆင္ေျပလို႕ ေျမာက္ဥကၠလာမွာ အိမ္ပိုင္ေလးနဲ႕ ေနေနပါၿပီ (ေျပာင္းသြားတဲ့ ေနရာမွာမ်ား အေၾကာ္ေရာင္းဦးမလားလို႕ လိုက္စုံစမ္းထားတာပါ ;) )<br /><br />တာေမြမွာေနတဲ့လူေတြဆိုရင္ေတာ့ ရာျပည္႕ေစ်းကို သိပါလိမ့္မယ္။ က်မကို မေမြးခင္ကတည္းက အဲဒီေစ်းေဘးမွာေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးဆိုင္ရွိတယ္။ ေလးဆိုင္လုံး က်မအၾကိဳက္ေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဆိုင္ေတြကေတာ့ ငရုတ္ေကာင္းမုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္၊ ၀က္ေျခေထာက္စြတ္ျပဳတ္ဆိုင္၊ ဆီခ်က္ႏွင့္ ဆန္ျပဳတ္ဆုိင္၊ အစုံသုတ္ဆိုင္ ေတြပါ။ အဲဒီဆိုင္ေတြထဲမွာ ခုလက္ရွိ သုံးဆိုင္ပဲရွိပါေတာ့တယ္။ အစုံသုတ္ဆိုင္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အစုံသုတ္ဆိုင္ ဆိုင္ရွင္ နာမည္က ေဒၚသန္းရီမို႕ က်မတို႕က ေဒၚသန္းရီအသုတ္စုံဆိုင္လို႕ ေခၚတယ္။<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> ထမင္းနီနီေလးေတြ၊ ေက်ာက္ပြင့္ေလးေတြနဲ႕ ေရွာက္ရြက္အုပ္ထားတဲ့ အသုတ္စုံလိုမ်ိဳးကို ၾကာဇံဟင္းခါး က်ဲက်ဲေလး</span>နဲ႕ တြဲေပးတတ္တယ္။ အဲလိုအသုတ္မ်ိဳး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းမွာရေသးေပမယ့္ အရသာကေတာ့ ေဒၚသန္းရီအသုတ္နဲ႕ မတူပါဘူး။ တခါတေလ အိမ္မွာ က်မတေယာက္တည္း ‘ေဒၚသန္းရီေရ ဆိုင္ျပန္ဖြင့္ပါေတာ့’ ဆိုၿပီး ေအာ္ေနတတ္တယ္ း) ။ အခြင့္သာရင္ေတာ့ ေဒၚသန္းရီရဲ႕ အစုံသုတ္နဲ႕ ၾကာဇံဟင္းခါးေလး စားခ်င္ပါေသးတယ္။<br /><br />ေမကဆုန္ေရ ဒီေလာက္နဲ႕ ေက်နပ္ေပးပါ။ ဆက္ေရးရင္ ျမန္မာျပည္က အစားအစာေတြ လြမ္းလြန္းလို႕ မ်က္ရည္ေတာက္ေတာက္ က်ရပါေတာ့မယ္…<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-7156689618632718657?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-1979794664210882982009-07-12T22:05:00.004+08:002009-08-05T14:53:14.568+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />သိရင္ အႀကံဥာဏ္ေပးပါ</span> ဆိုတဲ့ပိုစ့္မွာ ၀င္ေရာက္ကူညီ ေဆြးေႏြးေပးသြားတဲ့ စာဖတ္သူ ေမာင္ႏွမအားလုံးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္ရွင္…<br />က်မသူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ပိုစ့္နဲ႕အတူ ကြန္းမန္႕မ်ားအားလုံးကို အီးေမးနဲ႕ ပို႕ၿပီးပါၿပီရွင္…<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-197979466421088298?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-86257892973572238412009-07-09T15:51:00.009+08:002009-07-12T22:31:24.180+08:00<span style="line-height:190%;color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:108;" ><br />က်မရဲ႕ အခင္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ဘယ္လိုကူညီရမယ္မွန္းမသိလို႕ စာဖတ္သူေတြဆီကေန အကူအညီေတာင္းၾကည္႕ခ်င္ပါတယ္။ က်မတို႕က ၁၀တန္းမွာ စသိၿပီး ခုခ်ိန္ထိ ခင္မင္ေနဆဲ သူငယ္ခ်င္းေတြပါ။ ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ သူက အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ေဆးေက်ာင္းရလို႕ ေဆးေက်ာင္းတက္ပါတယ္။ ေဆးေက်ာင္းမွာလဲ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္နဲ႕ တတန္းၿပီး တတန္းျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တယ္။ သူကိုယ္တိုင္ ဆရာ၀န္အလုပ္ကို ၀ါသနာပါတယ္ဆိုတာ က်မရိပ္မိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ သူဘဲြ႕ရသြားပါတယ္။<br /><br />ဘြဲ႕ရၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ဆမ ရဖို႕ အစုိးရဆီမွာ အလုပ္လုပ္ရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႕ေ႔ရွ ႏွစ္ကလူေတြေတာင္ အလုပ္သင္မဆင္းရေသးပါဘူး။ အဲဒီႏွစ္ေတြမွာ သူလည္း အလုပ္တခုရဖို႕ႀကိဳးစားပါတယ္။ သူက်မကို တိုင္ပင္လာပါတယ္။ သူ႕မိသားစုကို ျပန္ၾကည္႕ရမယ့္ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္လာတာမို႕ လစာေကာင္းေကာင္း အလုပ္လိုခ်င္တယ္တဲ့။ က်မလည္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္ NGO ေတြမွာလုပ္ပါလား၊ အထူးကုေဆးခန္းႀကီးေတြမွာလုပ္ပါလား၊ ဆိုၿပီး အၾကံဥာဏ္ေပးပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူနဲ႕ က်မနဲ႕ ေဆးေရာင္းတဲ့ ကုမၸဏီေတြ၊ NGO ေတြမွာ လိုက္ေလွ်ာက္ၾကည္႕ပါတယ္ (သူေလွ်ာက္တာေနာ္၊ က်မကေတာ့ ေဆးအေၾကာင္းဘာမွမသိ)။ ေဆးခန္းေတြမွာေတာ့ မေလွ်ာက္ၾကည္႕ေတာ့ဘူး သူက ဆမ မရွိေတာ့ ေဆးကုလို႕မရဘူးတဲ့။ အဆင္မေျပပါဘူး။ အလုပ္ခန္႕မယ္လူေတြက လစာ သုံးေလးေသာင္းအျပင္ ပိုမေပးၾကပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့ သူလည္း ေဆးေက်ာင္းက ဂ်ဳနီယာေတြကို Guide ျပန္လုပ္တဲ့အလုပ္ပဲ လုပ္လိုက္ပါတယ္။ က်မဒီကို ေရာက္တဲ့အထိ သူ Guide လုပ္လိုက္၊ သူ႕အမ်ိဳးေဆးခန္းတခုမွာ ညေနပိုင္းသြားထိုင္လိုက္နဲ႕ပါပဲ။<br /><br />ဟိုတေလာကေတာ့ သူနဲ႕အဆက္အသြယ္ရတယ္။ သူ posting က်ၿပီ နယ္သြားရမယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူသြားလို႕မျဖစ္ဘူး။ သူ႕အိမ္စီးပြားေရး အေျခအေနအရ သူပိုက္ဆံရွာမွာျဖစ္မွာမို႕ မသြားေတာ့ဘူးတဲ့။ သူ စင္ကာပူကို လာၿပီး အလုပ္လုပ္ခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ ျမန္မာျပည္က ေဆးေက်ာင္းၿပီးတဲ့သူ တေယာက္က ဆရာ၀န္တန္းလုပ္လုိ႕မရဘူးဆိုတာ သူသိပါတယ္တဲ့။ ေဆးေရာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဓာတ္ခြဲခန္းလိုမ်ိဳးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မရႏိုင္ဘူးလားတဲ့။ ေနာက္ဆုံး nurse ေရာလုပ္လို႕မရဘူးလားတဲ့။ သူ႕ကို ကူညီၿပီး အလုပ္ရွာေပးပါဆိုၿပီး ေျပာလာပါတယ္။ က်မအေနနဲ႕လည္း ဒီမွာ ေဆးေရာင္းတာ၊ ဓာတ္ခြဲခန္းလိုမ်ိဳးမွာလုပ္တာ၊ nurse လုပ္တာေတြက ဘာေတြလိုအပ္ၿပီး ဘယ္ေလာက္ ရမွန္းလည္းမသိပါဘူး။ ဒါနဲ႕ သူ႕ကိုေသခ်ာေတာ့ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ဒီမွာ စရိတ္ႀကီးတဲ့အေၾကာင္း၊ လစာနည္းရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ရွာတာနဲ႕ ဘာမွသိပ္မကြာတဲ့အေၾကာင္းေတာ့ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။<br /><br />လမ္းစေပ်ာက္ေနတဲ့ က်မသူငယ္ခ်င္းကို ကူညီႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အၾကံဥာဏ္ေလးမ်ား ေပးသြားလို႕ရပါတယ္ရွင္...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8625789297357223841?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-74990597745135750882009-07-04T20:57:00.013+08:002009-07-04T22:41:44.086+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ရုံးကလူေတြနဲ႕ ဇူလိုင္လအတြက္ recreation ေလးလုပ္ၿပီးသြားပါၿပီ။ ဟိုတေလာကတင္ recr</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >eation အေၾ</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကာင္း တပုဒ္ေရးၿပီးၿပီ ခုထပ္ေရးရေတာ့ အားေတာင္ နာမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၾကာရင္ေမ့ကုန္မွာစုိးလို႕ ေရးလိုက္ၿပီ။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9Swu7DXxI/AAAAAAAAAOc/oEeOd5KuGRk/s1600-h/070209222717.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9Swu7DXxI/AAAAAAAAAOc/oEeOd5KuGRk/s320/070209222717.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354589479149723410" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Mind Cafe ဆိုင္ေလး</span></span></span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီလေတာ့ Mind Café ဆုိင္မွာ Board Games ကစားပါတယ္။ မသြားခင္ထိ Board Game ဆိုတာ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဘာမွန္းမသိ၊ က်ားထိုးတယ္ပဲ ထင္ေနတာ။ တကယ္ေတာ့ Board Game ဆိုတာ ကိုယ့္ေနရာမွာကိုယ္ထိုင္ေဆာ့ရတာပါ။ ေျပးလႊားၿပီးေဆာ့ရတဲ့ ကစားနည္းမဟုတ္တာေၾကာင့္</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >Board Game လို႕သာ အၾကမ္းဖ်င္းေခၚတယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီဆုိင္မွာ ကစာနည္းမ်ိဳးစုံရွိပါတယ္။ နားလည္ေအာင္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဥပမာေပးရရင္ေတာ့ က်မတို႕ ငယ္ငယ္က ကစားဖူးတဲ့ မိုႏိုပိုလီလုိမ်ိဳးပါ။ သူ႕ကစားနည္းနဲ႕သူ လုိအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ အစုံပါတဲ့ ဘူးေလးေတြရွိပါ။ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ကစားနည္းဘူးေလးကို ေရြးၿပီး ကစားရတာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9SoY0aVoI/AAAAAAAAAOU/6Nwtww_hQwA/s1600-h/070209223158.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9SoY0aVoI/AAAAAAAAAOU/6Nwtww_hQwA/s320/070209223158.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354589335777334914" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" >ကစားနည္းမ်ိဳစုံ ဘူးေလးေတြကို ဒီလိုျပထားတယ္</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညစာစားရင္းကစားမွာမို႕ ကိုယ္စားမယ့္ ညစာအမ်ိဳးအစားကို အရင္ ေရြးရပါတယ္။ က်မတို႕က</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေတာ့ ညစာနဲ႕ ကစားဖို႕အခ်ိန္ ၃ နာရီကိုေရြးလိုက္ေတာ့ တေယာက္ကို 17.50S$ က်ပါတယ္။ ရုံးရန္ပုံေငြထဲကမို႕ ကိုယ္တုိင္ေပးစရာမလိုပါဘူး။ အစားအေသာက္ကေတာ့ ညစာမွာက အေအး၊ ဟင္းခ်ိဳ (သို႕) အသုတ္၊ အဓိကစားစရာတမ်ိဳး နဲ႕ အခ်ိဳပြဲတပြဲပါ။ စားစရာေတြမွာၿပီးသြားရင္ ကစားမယ့္ Game ေတြကိုေရြးရပါတယ္။ ကိုယ္ေရြးလိုက္တဲ့ Game ကို ဆိုင္ကလူေတြက ကစာနည္းရွင္းျပပါတယ္။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9UONcjicI/AAAAAAAAAPE/yk3ctnloN9A/s1600-h/070209194626.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9UONcjicI/AAAAAAAAAPE/yk3ctnloN9A/s320/070209194626.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354591085071141314" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9UdyfIm1I/AAAAAAAAAPM/krPjgrRskus/s1600-h/070209193929.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9UdyfIm1I/AAAAAAAAAPM/krPjgrRskus/s320/070209193929.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354591352712108882" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" >စားခဲ့တဲ့ Cheesy Fish &amp; Mushroom soup<br /><br /></span></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပထမဆုံး က်မတို႕ေရြးလိုက္တာက Dirty Mind ဆိုတဲ့ကစားနည္းပါ။ စကားထာဖြက္သလိုပါပဲ ဖြက္ခ်င္တဲ့ စာလုံးနဲ႕သက္ဆိုင္တဲ့ စာေၾကာင္းေတြကို ဖြက္တဲ့လူက ရြတ္ျပရတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြက စာလုံးကို ၀ိုင္းစဥ္းစားရတယ္။ က်မအတြက္ေတာ့ English မေကာင္းေတာ့ အဆင္မေျပဘူး။ အတည္႕ေရးထားရင္ေတာင္ မနည္းဖတ္ေနရတာ ဒီလို သြယ္၀ွက္ေရးထားတာကို ရြတ္ျပတာဆိုေတာ့ ဘာဆိုလိုမွန္းကို မသိဘ</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ူး။ ဘယ္သူမွလဲ မေျဖႏုိင္က်ပါဘူး။ အျမဲတမ္း Give up ပဲလုပ္ေနရတာနဲ႕ ကစားနည္းေျပာင္းလိုက္တယ္။<br /><br />ဒုတိယနည္းကေတာ့ နာမည္မသိလိုက္ဘူး (အစားငမ္းေနလို႕)။ သူကေတာ့ အရင္က ျမန္မာ့အသံမွာလား ျမ၀တီမွာလားမသိဘူး လာဖူးတဲ့ ေမးၾကည္႕ေျဖၾကည္႕ ပေဟဠိလိုပါပဲ။ အဖြဲ႕၂ဖြဲ႕ခြဲလိုက္တယ္။ ကိုယ္က ကိုယ့္အဖြဲ႕သားေတြနားလည္ေအာင္ ဖြက္ထားတဲ့ စကားလုံးကို ရွင္းျပရတယ္။ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႕ရွင္းျပရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သြယ္၀ုိက္တဲ့ စကားလုံးေတြနဲ႕ ရွင္းျပရတာပါ။ ရွင္းျပတဲ့အခါမွ မသုံးရမယ့္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >စကားလုံးေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီစကားလုံးေတြ မပါေအာင္ ရွင္းရတာပါ။ ဥပမာ - Green ဆိုတဲ့စကားလုံးကို ရေအာင္ရွင္းရမယ္ဆိုရင္ Color ဆိုတဲ့စကားလုံးမ်ိဳးကို သုံးၿပီးမရွင္းရပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ Traffic light လို႕ရွင္းလိုက္တယ္။ မွန္သြာတာေပါ့ ဟဲဟဲ း) … အဲဒီ Game က စင္ကာပူက ထုတ္တဲ့ Game ထင္တယ္။ ဖြက္ထားတဲ့ စကားလုံးေတြက Lee Kuan Yue တို႕၊ Jurong Bird Park တို႕ကို ရေအာင္ အေျဖထုတ္ရတာမ်ိဳး ပါတယ္။ ဒီ Game ကုိလည္း ၁နာရီေလာက္ကစားၿပီး ဆက္မကစားေတာ့ဘူး။<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေနာက္ဆုံးတမိ်ဳးကေတာ့ Saboteur ဆိုတဲ့ ေရႊတူးရတဲ့ ကစားနည္းပါ။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9U_Vau-nI/AAAAAAAAAPU/BkZhVr-5oaM/s1600-h/070209223000.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sk9U_Vau-nI/AAAAAAAAAPU/BkZhVr-5oaM/s320/070209223000.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354591929024576114" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:85%;" >Saboteur game ဘူးေလး</span><br /></div></div><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ကဒ္ကေလးေတြနဲ႕ ေဆာ့ရတာပါ။ ပထမဆုံး ကိုယ္ကဘယ္လုိလူလုပ္ရမလဲဆိုတဲ့ ကဒ္ကေလးေတြ ေ၀ပါတယ္။ ေရႊတူးရမယ့္ သူလား၊ ေရႊတူးတဲ့လူေတြကို လိုက္ေႏွာက္ယွက္ရမယ့္လူလား ဆိုတာ ကဒ္မွာပါပါတယ္။ ၿပီးရင္ ေရႊတူးရမယ့္ လမ္းေၾကာင္းပါတဲ့ ကဒ္ေတြထပ္ေ၀ပါတယ္။ အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ ေရႊတူးရမယ့္သူေတြက ေရႊတြင္းကို ေရာက္ေအာင္ ကဒ္ေတြနဲ႕ဆက္ရတယ္။ လိုက္ဖ်က္ရမယ့္သူေတြက လမ္းေၾကာင္းေတြလိုက္ပိတ္ရတယ္။ အၾကမ္းဖ်င္းကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္၊ ကစားလို႕လည္းေကာင္းတာေၾကာင့္ အျပန္ထိအဲဒါကိုပဲ ၄ ၅ ပြဲေလာက္ ကစားလိုက္ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီမွာ ကစားမယ္ဆုိရင္ အသံေကာင္းေကာင္းနဲ႕ေအာ္ႏိုင္ရင္ ေကာင္းပါတယ္။ ကိုယ့္လုိပဲလာကစားေနတဲ့ တျခားအဖြဲ႕ေတြည္း ရွိတာေၾကာင့္ သူတို႕ အသံကို အုပ္ေအာင္ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္းျပန္ေအာ္ေျပာရလို႕ပါ။<br /><br />ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ကစားနည္းေတြကိုလည္း ၀ယ္လို႕ရပါတယ္။<br /><br />ဇူလိုင္လအတြက္ recreation ညကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲရွင္…<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-7499059774513575088?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-57791613758907173862009-07-01T22:07:00.005+08:002009-07-01T22:19:43.535+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေန႕ ရုံးသြားခ်ိန္ႀကီးကို မိုးရြာတယ္ေလ…<br />MRT ကအထြက္ ဒီလိုမ်ိဳး လူေတြပိတ္ေနလို႕ ၁၅မိနစ္ေလာက္ ရပ္ေစာင့္လိုက္ရတယ္။ ဒါမ်ိဳးခုမွ ၾကံဳဖူးတယ္။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SktupBi7F7I/AAAAAAAAAOM/U7iJofM3g4I/s1600-h/070109090119.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SktupBi7F7I/AAAAAAAAAOM/U7iJofM3g4I/s320/070109090119.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353494233128572850" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SktuX-fs2lI/AAAAAAAAAOE/vOxyCrDrIIo/s1600-h/070109085806.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SktuX-fs2lI/AAAAAAAAAOE/vOxyCrDrIIo/s320/070109085806.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353493940251974226" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sktt5gFt3CI/AAAAAAAAAN8/8wgGlA5OocM/s1600-h/070109085659.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sktt5gFt3CI/AAAAAAAAAN8/8wgGlA5OocM/s320/070109085659.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353493416693849122" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />အစေတာ့ ဘာလို႕လူေတြပိတ္ေနလဲဆိုတာနားမလည္ဘူး။ ေနာက္ေတာ့သိသြားၿပီ …. ထီးမေဆာင္ၾကတဲ့လူေတြ၊ မိုးသဲလို႕ အလွပ်က္မွာစိုးတဲ့လူေတြက အျပင္မထြက္ပဲ အေပါက္၀မွာ ပိတ္ရပ္ေနလို႕ပါ (စလုံး စတိုင္ထင္တာပဲ)။ အတက္ Escalator ကိုလည္း ပိတ္လိုက္ရတယ္။ SMRT က၀န္းထမ္းသုံးေယာက္လည္း လမ္းရွင္းရတဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႕ရႈပ္ေနတယ္။ မထင္မွတ္ဘဲ ေဘးကမိန္းမတေယာက္က ၀န္ထမ္းကုိ ရန္ေတြ႕လိုက္လို႕ အံ႕ႀသသြားေသးတယ္။ သူဆိုလိုတာကေတာ့ “Escalator ကိုပိတ္ထားေတာ့ လူေတြက ပိုၾကပ္ကုန္တာေပါ့… နင္တို႕ဒီေလာက္ေတာင္ မစဥ္းစားတတ္ဘူးလား… ငါေျပာတာနားလည္တယ္မလား” ဆိုၿပီး ေစာေစာစီးစီး အကုသိုလ္ပိုက္ၿပီး ထြက္သြားေလရဲ႕။ တကယ္မစဥ္းစားတတ္တာက ဘယ္သူပါလိမ့္???<br /><br />ကိုယ္လည္း ဒီေန႕မိုးမိသြားတယ္၊ ရုံးကိုလည္း ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွေရာက္တယ္။ ရုံးေရာက္ေတာ့ heater ေလးဖြင့္ေပးထားလို႕ေတာ္ပါေသးရဲ႕…<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5779161375890717386?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-55281909275212866602009-06-29T17:06:00.002+08:002009-06-29T17:22:01.463+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SkiEX0dZ7aI/AAAAAAAAAN0/A11icFEDGsg/s1600-h/rain.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SkiEX0dZ7aI/AAAAAAAAAN0/A11icFEDGsg/s320/rain.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352673701883669922" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /><br />"သမီးေဖေဖက ေျမသင္းနံ႕ သိပ္ႀကိဳက္တာ"<br />"ေျမသင္းနံ႕ဆိုတာ ဘာလဲဟင္"<br />"ေျမသင္းနံ႕ဆိုတာ မိုးရြာရင္ ေျမႀကီးက ထြက္လာတဲ့အနံ႕ေပါ့ သမီးရဲ႕"<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႕ မိုးရြာရင္ ေျမသင္းနံ႕ေလး ရမလားလို႕ ေစာင့္ေနတတ္လာတယ္။ ေျမသင္းနံ႕ကို ရေတာ့ လန္းဆန္းသလို ခံစားရတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လာခဲ့တယ္။ ေျမသင္းနံ႕ဆုိတာမ်ိဳးက မုိးသိပ္သည္းလြန္းရင္ ေပ်ာက္သြားတတ္သလို၊ မိုးနည္းနည္းပဲရြာရင္လည္း ေျမသင္းနံ႕ထြက္မလာတတ္ဘူး။ ေၾကြျပားေတြ ကတၱရာလမ္းေတြနဲ႕ ျပည္႕ေနတဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာလည္း ေျမသင္နံ႕မရႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ <br />မိုးေလ ေအးေအးေလး တိုက္အလာ<br />ေျမသင္းနံ႕သင္းသင္းကို ရွဴရႈိက္ရင္း<br />ဘ၀ အေမာေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ခ်င္ေပမယ့္...<br /><br />ခုခ်ိန္မွာ<br />မီးထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ အခန္းထဲ<br />သဘာ၀မဟုတ္တဲ့ ေလေအးကို ရွဴရႈိက္ရင္း<br />အျပင္မွာရြာတဲ့မိုး ေမွ်ာ္ၾကည္႕ရုံမွတပါး အျခားမရွိ...<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5528190927521286660?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-34107427160911722892009-06-16T22:01:00.005+08:002009-08-05T13:11:28.724+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">" ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားဆုံးမခဲ့ေသာ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို႕သည္ သာသနာျဖစ္သည္။ ထိုအဆုံးအမမ်ားအား လူသားတို႕၏ႏွလုံးသားထဲေရာက္ေအာင္ ေဟာၾကားျခင္း၊ သြန္းသင္ျပသျခင္း၊ ေရးသားျပဳစုျခင္းမ်ားကို</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">သာသနာျပဳျခင္း</span> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဟုေခၚသည္။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တည္ေအာင္ျပဳျခင္း၊ ကိေလသာမ်ား ကုန္စင္ေအာင္ ျပဳျခင္း၊ သိကၡာသုံးပါးတည္ေအာင္ ျပဳျခင္း မ်ားကိုသာ သာသနာျပဳသည္ဟု ေခၚတြင္အပ္ေပသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ယခုအခါတြင္ ဘုရားတည္ျခင္းအား သာသနာျပဳျခင္းဟု သုံးႏႈန္းမႈမ်ားရွိလာသည္။ ဘုရားတည္ျခင္းသည္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳျခင္းမည္ေပသည္။ သို႕ေသာ္ သာသနာျပဳျခင္း မဟုတ္ပါ။</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> ဒါနျပဳျခင္း </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဟုသာသုံးႏႈန္းသင့္ေပသည္။ "</span><br /><br />ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န (ေမတၱာရွင္)ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ေဘးႀကီးေလးပါး တရားေတာ္ နာၿပီး လူတိုင္း ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရင္ သတိထားၿပီး သုံးႏႈန္းသင့္ပုံေလးကို မွတ္သားရေအာင္ တင္လုိက္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေဟာ (စကားေျပာ) ကို စာသားအျဖစ္နဲ႕ မူရင္းမေပ်ာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေရးထားပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-3410742716091172289?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-34216301165114334862009-06-11T21:52:00.005+08:002009-06-11T22:02:19.213+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ရုံးမွာ recreation တလ တႀကိမ္လုပ္ပါတယ္။ က်မတို႕ရုံးရဲ႕ လုပ္ပုံလုပ္နည္းကေတာ့ ရုံးက စီနီယာေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး ဘယ္မွာကစားၾကမယ္၊ ဘယ္ကို သြားၾကမယ္ဆိုၿပီး သူတို႕ ပိုက္ဆံနဲ႕ သူတို႕ စီစဥ္ပါတယ္။ ျပန္ၿပီး claim လုပ္မလုပ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒီလအတြက္ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾကာသပေတးေန႕က Vivo city မွာ 3D ရုပ္ရွင္သြားၾကည္႕ၾကပါတယ္။<br /></span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရုံးကေန ညေန၆နာရီေလာက္ ထြက္ၿပီး Carl’s Jr. မွာ Burger စားၾကတယ္။ အဲဒီဆိုင္မွာ တခါမွ မစားဖူးဘူး ဆိုလို႕ မန္ေနဂ်ာကမွာေပးတယ္။ အေအးက ႀကိဳက္သေလာက္ေသာက္လို႕ ရပါတယ္။ စားေနရင္းနဲ႕ အာလူးေၾကာ္က မကုန္ေတာ့ပဲ ေတာ္ေတာ္ပိုေနတယ္။ မန္ေနဂ်ာက ရုပ္ရွင္ရုံထဲေရာက္မွ ထပ္စားမယ္တဲ့ … က်မက ရုံထဲမွာ အျပင္စာ ယူစားလို႕ မရဘူးေလဆိုေတာ့ အိတ္ထဲခိုးထည္႕သြားလို႕ရပါတယ္တဲ့။ ေႀသာ္ သူတို႕လည္းဒါမ်ိဳးလုပ္တာပဲေနာ္လို႕ ေတြးေနတုန္း ရွိေသးတယ္ စီနီယာက အေအးခြက္ႀကီးယူၿပီး အေအးေတြ ထပ္ျဖည္႕ေနတယ္။ အေအးက ႀကိဳက္သေလာက္ေသာက္လို႕ရတယ္ နင္လည္းသြားထည္႕တဲ့… ဒါမွတန္တာတဲ့။ ကိုယ္ကေတာ့ တန္ေအာင္ ေရခဲတုံးေတာင္မထည္႕ အေအးခ်ည္းပဲထည္႕ေသာက္ေနတာ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရိပ္မိသြားတယ္ထင္တယ္။<br /><br />စားၿပီးေတာ့ ၇နာရီခြဲပဲရွိေသးတယ္။ ရုပ္ရွင္က ၈နာရီ ၄၅မွ စမွာဆိုေတာ့ window shopping ထြက္ၾကတယ္။ Vivo city အေပၚဆုံးထပ္ေရာက္ေတာ့ street performance နဲ႕ေတြ႕လို႕ ၀င္ၾကည္႕ေတာ့ လူငယ္ေတြ အကၿပိဳင္ေနၾကတာပါ။ တေယာက္ခ်င္းစီလည္း ၿပိဳင္သလို၊ အဖြဲ႕နဲ႕ၿပိဳင္ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ေလးေတြ တကယ့္ ငယ္ငယ္ေလးေတြပဲရွိေသးတယ္။ ၀ါသနာလည္းႀကီး ေတာ္ေတာ္လည္း ေလ့က်င့္ထားၾကပုံရပါတယ္။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SjENPucI87I/AAAAAAAAANs/m1u_m2AujRM/s1600-h/060409201048.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SjENPucI87I/AAAAAAAAANs/m1u_m2AujRM/s320/060409201048.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346068796480746418" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style="font-size:85%;">အကၿပိဳင္ေနသူတဦး</span></span><br /><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီႏိုင္ငံကို ေရာက္မွ တခုခုေတြ႕ရင္ ကိုယ့္ႏုိင္ငံနဲ႕ ျပန္ၿပီး ႏိႈင္းေတြးတဲ့ အက်င့္တခုရေနတယ္။ အခုလည္း ဒီကလူငယ္ေတြ သူတို႕၀ါသနာကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတာေတြ႕ေတာ့ ကိုယ့္တုန္းကေရာ ဒါမ်ိဳးလုပ္ခြင့္ရခဲ့သလား ေမးၾကည္႕မိတယ္။ မိဘကခြင့္ျပဳရင္ေတာင္ ၀ါသနာကို ဆက္လက္ရွင္သန္ဖို႕ အခြင့္အေရးနဲခဲ့တယ္။ အခုလက္ရွိ ျမန္မာျပည္က ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြ အဓိက ႀကိဳးစားရတာေတာ့ ပညာေရးပါ။ မနက္ က်ဴရွင္၊ ေန႕လည္ ေက်ာင္း၊ ည က်ဴရွင္နဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ တေန႕တာလုံးကို စာထဲမွာနစ္ထားရပါတယ္။ ဒါက ပညာေရး ေထာက္ပံ႔ႏိုင္တဲ့ မိသားစုတကြက္စာ အတြက္သာေတြးေနတာပဲ ရွိပါေသးတယ္။ မိဘေတြကလည္း ပညာေရးကိုပဲ အဓိကအားေပးပါတယ္။ ၁၀တန္းထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ေအာင္မွ ႏိုင္ငံျခားသြား ေက်ာင္းတက္ႏိုင္မယ္။ ပညာထူးခြ်န္မွ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေကာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ ေခတ္ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္လည္း ပါတာေပါ့။ ေဆးေက်ာင္း၀င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ စင္ကာပူမွာ Poly တက္မယ္ဆိုေတာ့မွ စိတ္၀င္စားတဲ့ ေခတ္ျဖစ္ေနၿပီ္။ လူငယ္ေတြကိုေတာ့ ကိုယ္၀ါသနာ ပါရာကို တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ၿပီး ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပဳျပင္မယ္ဆိုရင္ ဒီတကြက္ေလးပဲ ကြက္ၿပီး ျပဳျပင္လို႕မရ၊ အကုန္လုံးအစအဆုံး ေျမလွန္ၿပီး ျပဳျပင္ရမွာမို႕ အေတြးကို ဒီေလာက္နဲ႕ပဲရပ္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />ရုပ္ရွင္ၾကည္႕တဲ့ အေၾကာင္း ျပန္ဆက္ရရင္ေတာ့ ရုပ္ရွင္က 3D ကာတြန္းကားပါ။ သူတို႕ေျပာလို႕သာ သိတာ တခါမွ 3D မၾကည္႕ဖူးဘူး။ ရုံထဲေရာက္ေတာ့ မ်က္မွန္နက္ႀကီးေတြ တပ္ၿပီးၾကည္႕ရပါတယ္။ 3D ဆုိေတာ့လည္း အရုပ္ေတြက ကိုယ့္နားေရာက္ေနသလိုျဖစ္ၿပီး ေတာသူၿမိဳ႕ေရာက္ အငမ္းမရ ၾကည္႕ေနတုန္း ရုပ္ရွင္က အသံပဲ ထြက္ေတာ့တယ္ ရုပ္မျမင္ရေတာ့ဘူး။ တရုံလုံး ဘာေျပာေကာင္းမလဲ “ေဟးးး ဟာ…… ဟလို…….” ဆိုၿပီး အသံေပါင္းစုံထြက္လာေတာ့တာပဲ။ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ဒါမ်ိဳးေတြ ရိုးေနၿပီ သူတို႕ဒါမ်ိဳးမၾကဳံဖူးဘူးနဲ႕တူတယ္။ ကိုယ္တို႕ဆီမွာမ်ား ရုပ္ရွင္ရုံထဲ မီးပ်က္လို႕ emergency light ေလးေတြပြင့္လာလည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေနၾကာေစ့ေလး ဆက္ကိုက္ေနလိုက္ၾကတာပဲ။ အဲကြန္း အခန္းေလးထဲ ၁၀မိနစ္ ပိုထုိင္ရလည္း နည္းလားေပါ့။ ရုပ္ရွင္ၿပီးေတာ့ မန္ေနဂ်ာက ရုံမန္ေနဂ်ာကို ကြန္ပလိန္းတက္ၿပီး လက္မွတ္ဖိုး ျပန္ေတာင္းမယ္လုပ္ေနေသးတယ္။ မသိခ်င္ေယာက္ေဆာင္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး မွီရာကားေလးတက္စီးၿပီး ျပန္လာလိုက္တာ အိမ္ကို ည၁၂မွျပန္ေရာက္ေတာ့တယ္ေလ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-3421630116511433486?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-21783468034114332002009-06-09T21:58:00.003+08:002009-06-09T22:26:25.868+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ဘေလာ့ေရးတဲ့ အခါမွာ ပိုစ့္တခု အသစ္တင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ပိုစ့္ေတြက ပုံေလးထည္႕လိုက္မွ ပိုၿပီး ျပည္႕စုံသလို၊ တခ်ိဳ႕ပုံေတြကလည္း ကဗ်ာ၊ စာသားေလးေတြနဲ႕ ပံပိုးလိုက္ေတာ့မွ အဓိပၸါယ္ရွိသြားတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့နဲ႕ ဓာတ္ပုံ ခြဲလို႕ရပါတယ္ဆိုၿပီး ျငင္းလို႕မရသလို၊ အၿမဲတြဲထားရမယ္လို႕လည္း မဆိုလိုႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />ကိုယ့္ရဲ႕ ခံစားခ်က္၊ အေတြ႕အႀကဳံေလးေတြကို စာေလးေတြအေနနဲ႕ ခ်ေရးတာ ၀ါသနာပါတဲ့လူေတြက ဘေလာ့ေလးဖြင့္ၿပီး စာေရးၾကတယ္။ ဓာတ္ပုံ ၀ါသနာရွင္ေတြကလည္း ဓာတ္ပုံနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဘေလာ့ေလးေတြလုပ္ၾကတယ္။ ကိုယ္၀ါသနာပါတာကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနရတာကလည္း လူတေယာက္ရဲ႕ စိတ္အပန္းေျဖရာျဖစ္သလို၊ ၀ါသနာတူေတြ ဆုံဆည္းခြင့္ရတာကလည္း ကိုယ့္နဲ႕လိုက္ဖက္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေနထိုင္ေနရသလို ခံစားခ်က္မ်ိဳးရရွိပါတယ္။ <br /><br />ဒါေပမယ့္ ဓာတ္ပုံနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ သီးသန္႕ဘေလာ့မ်ိဳးရွားတာကို သတိထားမိပါတယ္။ က်မလက္လွမ္းမွီသေလာက္ေတာ့ <a href="http://yelwinoo.com/">ကိုရဲလြင္ဦး၊</a> <a href="http://pyeayephoto.blogspot.com/">ကိုေျပေအ</a>း တို႕ရဲ႕ဘေလာ့ေလးေတြကို ႏွစ္သက္မိပါတယ္။ အခုေတာ့ ၀မ္းသာစရာ တခုအအျဖစ္ ဓာတ္ပုံပညာနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ျမန္မာ ဓာတ္ပုံ၀ါသနာရွင္၊ ပညာရွင္ေတြ စုေ၀းေဆြးေႏြးေနၾကတဲ့ စာမ်က္ႏွာေလးတခု မၾကာေသးမွီက ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ <br /><br /><a href="http://www.myanmarlensman.com">http://www.myanmarlensman.com</a><br /><br />ဒီ site ေလးမွာ တက္တက္ၾကြၾကြ ပါ၀င္လႈပ္ရွားေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ခင္ေမၿငိမ္းက ေၾကာ္ျငာလာထည္႕သလို၊ ကိုယ္တိုင္လည္း ၀ါသနာရွင္ေတြကို မွ်ေ၀ေပးခ်င္တာနဲ႕ ေၾကာ္ျငာလိုက္ပါတယ္ရွင္္။ ဓာတ္ပုံ၀ါသနာရွင္မ်ား သြားေရာက္ေလ့လာ ဆည္းပူးႏိုင္သလို၊ ဘေလာ့ဂါမ်ားလည္း ကိုယ့္ပုိစ့္နဲ႕လိုက္မယ့္ပုံေလးေတြမ်ားရွိရင္ အလွဴခံလို႕ရႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ site မွာလည္း<a href="http://mrdba.info/"> ဦးဒီဘီ</a> မွစလို႕<a href="http://www.blog.kokopm.info/"> ၿဖိဳးေမာ္</a> အဆုံး ဘေလာ့ဂါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ လက္ရာေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဓာတ္ပုံ၀ါသနာရွင္မ်ား စုစည္းရွင္သန္ႏိုင္ပါေစရွင္...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2178346803411433200?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-42564120831018307662009-06-08T18:20:00.003+08:002009-06-08T18:26:43.271+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သူငယ္ခ်င္း <a href="http://talanon2009.blogspot.com/">တလႏြန္</a>က သူသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ အဖိုးနဲ႕ အဖြားေတြ အေၾကာင္းေရးသြားၿပီး ဆက္တက္ဂ္လိုက္လို႕ ေရးၾကည္႕လိုက္ပါဦးမယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ က်မမွာ ႏွစ္ဖက္ အဖိုးအဖြားေတြ မရွိၾကေတာ့တာ ၾကာပါၿပီ။<br />အေဖဘက္က အဖိုးနဲ႕ အဖြားကနယ္မွာေနတာဆိုေတာ့ သိပ္ၿပီး အေနမနီးခဲ့ဘူး။ က်မတို႕ ငယ္ငယ္က အဖိုးနဲ႕ အဖြား ရန္ကုန္ကုိလာတုန္း ၂ ခါ ၃ခါေလာက္ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ အဖိုးက အရင္ဆုံးသြားတယ္။ ေနာက္ တႏွစ္ေလာက္ေနေတာ့ အဖြားပါဆုံးသြားတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သားကေမြးတဲ့ ေျမးမေလးေတြ ဆိုေတာ့ ခ်စ္မွာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။<br /><br />အေမရဲ႕ အေဖကေတာ့ အေမ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဆုံးသြားတာဆိုေတာ့ ဓာတ္ပုံပဲေတြ႕ဖူးပါတယ္။ အေမရဲ႕ အေမ (က်မ အဖြား) ကိုေတာ့ မွီလိုက္ေသးတယ္ ဆိုရမလားပဲ။ က်မ ၃ႏွစ္သမီးေလာက္မွာ အဖြားဆုံးသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖြားရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေသးတယ္။ အဖြားေနမေကာင္းလို႕ အိပ္ရာထဲလဲေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းကဆိုရင္ အဖြားေရခ်ိဳးၿပီးတိုင္း အဖြားရဲ႕ အကၤ်ီၾကယ္သီးေတြကို က်မကပဲ ဒိုင္ခံ လုတတ္ေပးတတ္တယ္။ က်မက အဖြားကို ၾကယ္သီးတပ္ေပးေနတဲ့ အခ်ိန္ဆိုရင္ အဖြားက က်မကိုၾကည္႕ၿပီး "ဒီေကာင္မေလး ႀကီးရင္ ေခ်ာဦးမယ္" ဆိုၿပီး ေျပာတတ္တယ္တဲ့ ( အဲဒီတုန္းက အဖြားက မ်က္စိမႈန္ေနၿပီ ဆိုေတာ့.... သူေျပာသလို ျဖစ္မလာေတာ့လည္း ခြင့္လႊတ္လိုက္ပါတယ္ :P )။ က်မမွာ အဖြားမ်ိဳးရုိး တခုပါလာပါတယ္။ ၾကက္သားခ်က္ရင္ အေရခြံမစားတာပါ း)<br /><br />က်မအံၾသမိတာကေတာ့ သူတို႕ရဲ႕ သားသမီးေတြကို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္စြမ္းပါ။ အေဖ့မွာ ေမြးခ်င္း ၈ ေယာက္နဲ႕၊ အေမ့မွာ ေမြးခ်င္း ၁၁ ေယာက္ရွိပါတယ္။ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ သားသမီးေတြကို လူလားေျမာက္ေအာင္ ေကြ်းေမြးျပဳစုခဲ့ရတယ္ဆိုေတာ့ အေတာ့္ကို ရုန္းကန္ခဲ့ရမွာပဲ။ ခုေခတ္မွာေတာ့ သားသမီးယူၾကရင္ အမ်ားဆုံး ၂ေယာက္ထက္ ပိုတာရွားသြားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေခတ္တုန္းက အိမ္ေထာင္ဦးစီးတေယာက္ အလုပ္လုပ္ရုံနဲ႕ တမိသားစုလုံး စားလို႕ရတဲ့ေခတ္ပါ။ ခုေခတ္မွာေတာ့ တအိမ္လုးံထြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ေတာင္ စားမေလာက္ေတာ့တဲ့ ေခတ္ျဖစ္တာရယ္၊ ေဆးပညာဗဟုသုတ တိုးတက္လာတာရယ္ေၾကာင့္ ကေလးသိပ္မယူၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္(ေရးရင္းနဲ႕ လမ္းေၾကာင္းလြဲကုန္ၿပီ)။ အေမဘက္ အဖြားဆိုရင္ သူကိုယ္တိုင္ စာမတတ္ေပမယ့္ မုဆိုးမဘ၀နဲ႕ သားသမီး ၁၁ ေယာက္ကို ေစ်းေရာင္းၿပီး ပညာတတ္ေတြျဖစ္ေအာင္ ထားေပးခဲ့တယ္။ အဖြားေျပာေနက် စကားကေတာ့ "စာမတတ္ရင္ အကန္း" တဲ့။<br /><br />အဖိုးအဖြားနဲ႕ ေျမးေတြရဲ႕ ၾကားက ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ တည္ၿမဲဖို႕အတြက္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ နားလည္မႈရွိဖို႕ လိုပါတယ္။ အသက္ႀကီးလာတဲ့ သူအမ်ားစုက ေျပာင္းလဲသြားၿပီျဖစ္တဲ့ ေခတ္ကို သတိမထားဘဲ သူတို႕ရဲ႕ ေရွးရိုး အယူစြဲမႈေတြကို ကေလးေတြလက္ထဲကို အတင္းထည္႕တတ္ၾကတယ္။ အတင္း ရိုက္သြင္းမဲ့အစား ကိုယ့္ရဲ႕ အေတြ႕အႀကဳံနဲ႕ယွဥ္ၿပီး လက္ေတြ႕က်က်ရွင္းျပတာက လူငယ္ေတြရဲ႕ လက္ခံမႈကို ပိုမိုရရွိေစပါတယ္။ လူငယ္ေတြ အေနနဲ႕လည္း အသက္ႀကီးလာၿပီျဖစ္တဲ့ လူေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆုံး နားလည္ျဖည္႕ဆည္းေပးသင့္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အထီးက်န္မႈကို ကိုယ့္ရဲ႕ ရယ္သံတခ်ိဳ႕နဲ႕ အေဖာ္ျပဳေပးသင့္တယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အားငယ္မႈကို ကုိယ့္ရဲ႕ ဂရုစိုက္မႈနဲ႕ အားေပးသင့္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ၾကင္နာမႈက ေန၀င္ခါနီး လူတေယာက္ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ေနာက္ဆုံးအလင္းေရာင္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ႏြန္ႏြန္ေရ ေက်နပ္ေပးပါေနာ္...<br />အဖြားကို သိပ္ခ်စ္တဲ့ <a href="http://tinmghtay.blogspot.com/">သူ႕</a>ကို ဆက္တက္ဂ္လိုက္ပါမယ္။ ( ျမန္မာ (သို႕) အဂၤလိပ္ ဘယ္ version ျဖစ္ျဖစ္ရပါတယ္။) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-4256412083101830766?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-85722563113150341602009-06-06T02:06:00.003+08:002009-06-06T02:12:15.874+08:00<object width="464" height="306"><param name="movie" value="http://embed.break.com/691041"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://embed.break.com/691041" type="application/x-shockwave-flash" allowScriptAccess="always" width="464" height="306"></embed></object><br><font size=1><a href="http://www.break.com/index/coolest-chameleon-ever.html">Coolest Chameleon Ever</a> - Watch more <a href="http://www.break.com/">Funny Videos</a></font><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />သင္ေရာ အေရာင္ ေျပာင္းလဲတတ္ပါသလား? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8572256311315034160?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-69589466286555968212009-06-03T21:54:00.003+08:002009-06-03T21:59:32.209+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SiaBgnzn28I/AAAAAAAAANU/Zzjqjh509_w/s1600-h/IMG_8252a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SiaBgnzn28I/AAAAAAAAANU/Zzjqjh509_w/s320/IMG_8252a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343100405362973634" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ညည ေခ်ာင္းဆိုးေနတာ ၾကားလို႕ အိမ္ရွင္က်ိဳတိုက္တဲ့ေဆးပါ။ ဘာေဆးလည္းေတာ့ မသိပါဘူး။ ေမးလုိက္လို႕ ျပန္ေျပာရင္လည္း နားလည္မွာမဟုတ္လို႕ မေမးလိုက္ေတာ့ဘူး။ အရသာက ခ်ိဳ၊ ခ်ဥ္၊ ခါး ပါ။ ေသာက္ၿပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး သက္သာသြားပါတယ္။ တေန႕ေနလို႕ စကားတခြန္းေတာင္ မေျပာျဖစ္တဲ့ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ တစိမ္း တေယာက္က ခုလိုကိုယ့္ကို ဂရုစိုက္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ၀မ္းသာမိသား…<br />အိမ္ရွင္အေၾကာင္းေတာ့<a href="http://nwaynaychi.blogspot.com/2009/03/blog-post_19.html"> ဒီမွာ</a>ေရးဖူးပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ။ ဆားခ်က္မိၿပီ :P )<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-6958946628655596821?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-21778708587968445352009-05-31T22:30:00.002+08:002009-05-31T22:34:15.775+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > <br />က်မေပ်ာက္ေနလို႕ပါဆိုၿပီး စီေဘာက္မွာ သတင္းေမးသြားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ရွင္။ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ တနဂၤေႏြေန႕က ေနပူမိ၊ ေခြ်းအေအးပတ္ၿပီး တနလာၤေန႕ညမွာေတာ့ စဖ်ားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဂၤါေန႕ကို ေဆးခြင့္ယူလိုက္ရပါတယ္။ ေဆးခန္းေတာင္ မသြားခ်င္ေပမယ့္ သြားမွ ေဆးခြင့္ရမွာမို႕ ေဆးခန္းသြားေတာ့ သာမာန္အဖ်ားမို႕ အဖ်ားေပ်ာက္ေဆးေလးယူ အိမ္ျပန္လာလိုက္တယ္။ အေဖာ္မပါပဲ ေဆးခန္းေရာက္ျခင္း ေလးႀကိမ္ေျမာက္လို႕ေတြးၿပီး အားငယ္စိတ္ကိုေဖ်ာက္ဖို႕ ဂုဏ္ယူေတြး ေတြးလိုက္တယ္။ <br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေဆးေသာက္ဖို႕ အစာေလးခံၿပီး အိပ္လိုက္တယ္။ ဒါမွ အရင္ကရခဲ့ဖူးတဲ့ ဂရုစိုက္မႈေတြကို ျပန္ၿပီးတမ္းတ မေနမိမွာေလ။ ေနမေကာင္းရင္ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ခြ်ဲတတ္တဲ့ အက်င့္ကိုလည္း ေဖ်ာက္လိုက္ၿပီ။ ဘာမွမတတ္ႏိုင္တဲ့ အေ၀းကလူေတြကို စိတ္ပူေအာင္ မလုပ္ခ်င္ေတာ့လို႕ပါ။ <br /><br />ညေရာက္ေတာ့ ရုံးကအီးေမးကိုစစ္၊ အလုပ္ေတြကို စိတ္မေျဖာင့္တာနဲ႕ အဖ်ားေငြ႕ေငြ႕ ႏွာေစး ေခ်ာင္းဆိုးနဲ႕အတူ ေနာက္ေန႕ရုံးသြားတက္လိုက္တယ္။ အိမ္က ျမဴဆြမ္နဲ႕ ၾကက္ျပဳတ္ရည္ကို တမ္းတေနမယ့္အစား လက္ေတြ႕က်က် ရုံးဆင္းေတာ့ ျမန္မာဆိုင္မွာေၾကးအိုးသြားေသာက္လိုက္ပါတယ္။ <br /><br />စားေသာက္ဆိုင္မွာ ဘေလာ့ကာ မိုးခါး၊ ေတာင္ေပၚသား၊ ဂ်ပန္ေကာင္ေလး၊ ဖိုးဂ်ယ္တို႕နဲ႕လည္းေတြ႕ေပမယ့္ ေဆးေတြေၾကာင့္လူက ေကာင္းေကာင္းေခါင္းမထူႏိုင္တာနဲ႕ ခဏေလးႏႈတ္ဆက္ၿပီး ျပန္ခဲ့ရတယ္။ ကိုသီဟသစ္၊ ေႏြးေႏြးသဲမြန္တို႕နဲ႕ေတာင္ မေတြ႕လိုက္ရပါဘူး။ အတူဆုံခ်င္ေပမယ့္ မဆုံျဖစ္လိုက္ရလို႕ စိတ္မေကာင္းပါဘူး သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ... ေနာက္တေခါက္ေတြေပါ့ေနာ္။<br /> <br />ခုထိလည္း ေခ်ာင္းဆုိးက်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေခ်ာင္းဆုိးရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ ပိုပင္ပန္းရပါတယ္။ ရထားေပၚမွာေခ်ာင္းဆိုးခ်င္ေပမယ့္ သူမ်ားေတြကို အားနာလို႕ ေအာင့္ထားရတယ္။ မေအာင့္ႏိုင္လို႕ဆိုးလိုက္မိရင္လည္း ကိုယ့္ကို ျပဴးျပဲၾကည္႕ ႏွာေခါင္းကို လက္နဲ႕အုပ္ ေဘးကိုေရွာင္သြားတတ္ၾကလို႕ ေခ်ာင္းမဆိုးမိေအာင္ ထိန္းထားရတယ္။ ခုေတာ့ ထူထူေထာင္ေထာင္ အားျပန္ေမြးတဲ့ အဆင့္ကိုေရာက္ေနၿပီးမို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကို လာလည္ ႏႈတ္ဆက္ ဘေလာ့ဂင္းပါေတာ့မယ္ရွင္ း) <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2177870858796844535?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-33679387988749922502009-05-21T23:36:00.004+08:002009-05-22T11:46:15.503+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ေႏြးေနျခည္တဲ့ …. စကားႀကီးစကားက်ယ္ေျပာရရင္ေတာ့ ကေလာင္နာမည္ေပါ့ေလ း) … ဒီနာမည္ ဘာလို႕ေပးလဲဆိုတာကို သိခ်င္လို႕ သူငယ္ခ်င္း <a href="http://moewathan.blogspot.com/">၀သန္မိုး</a>က တက္ခ္လာပါတယ္။ အေဖေပးခဲ့တဲ့ နာမည္ဆိုေတာ့ အေဖ့ကိုပဲ ေရးခိုင္းရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ :P …<br /><br />တကယ္ေတာ့<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ေႏြး</span> လို႕ပဲ ေခၚခၚ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေနျခည္</span> လို႕ပဲ ေခၚေခၚ ႏွစ္မ်ိဳးလုံး က်မရဲ႕ နာမည္အရင္းပါ။ ေက်ာင္းေခၚနာမည္ မွတ္ပုံတင္ထဲမွာ ေနျခည္ပါ။ အိမ္မွာေတာ့ ေႏြးေႏြးလို႕ေခၚၾကပါတယ္။ အေဖနဲ႕ အေမေျပာတာ ၾကားဖူးသေလာက္ေတာ့ က်မက စေနသမီးဆိုေတာ့ စေနနဲ႕စတဲ့နာမည္ေပးမယ္ေပါ့ … ဒါနဲ႕ ေဗဒင္သြားေမးေတာ့ ေဗဒင္ဆရာက စေနနဲ႕ တနလာၤနဲ႕ တြဲရင္ေကာင္းတယ္ဆိုေတာ့ အေဖက ကဗ်ာဆန္ဆန္ ေနျခည္လို႕ေပးလိုက္တယ္ ထင္ပါတယ္။ ေတာ္ပါေသးတယ္ အေဖသာ စာေရးဆရာ မင္းလူဆိုရင္ က်မကို ဓာတ္ခဲလို႕ေပးလိုက္မယ္ထင္တယ္။ ဒါဆို က်မလဲ အခုဆိုု ေႏြးဓာတ္ခဲ ျဖစ္ေနေလာက္ၿပီ း)<br /><br />ဘေလာ့လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္နာမည္ေလးေရြးရင္ေကာင္းမလဲ စစဥ္းစားရတာေပါ့။ ပထမဆုံးစဥ္းစားမိတာေတာ့ အေမေက်ာင္းမွာတုန္းက ပန္းခ်ီေရး၊ ကဗ်ာေရးရင္သုံးတဲ့ ေႏြေအး ဆိုတဲ့နာမည္ကို ႀကိဳက္လို႕ ဓားျမတိုက္လိုက္ရင္ေကာင္းမလားလို႕။ ဒါေပမယ့္ အေမရဲ႕ နာမည္ေလးကို အေမပဲအမွတ္တရရွိပါေစ ဆိုၿပီး ယူမသုံးရက္ေတာ့ဘူး။<br /><br />ကိုယ့္နာမည္ပဲကိုယ္သုံးမယ္လို႕ ဆုံျဖတ္လိုက္ၿပီး ေႏြးကို သုံးရင္ေကာင္းမလား ေနျခည္ကို သုံးရင္ေကာင္းမလား ေတြေ၀ျပန္ေရာ။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ နာမည္ ႏွစ္ခုလုံးက ေႏြးေထြးတဲ့ အဓိပၸါယ္ကိုပဲ ေဆာင္ေနတာဆိုေတာ့ မိဘကေပးထားတဲ့ ေႏြးေထြးမႈဆိုတဲ့ ဆိုလုိရင္းေလးလည္း မေပ်ာက္ရေအာင္၊ ကိုယ့္ရဲ႕ နာမည္ႏွစ္မ်ိဳးလည္း ပါေအာင္ဆိုၿပီး ေပါင္းစပ္လိုက္ေတာ့ ေႏြးေနျခည္ဆိုၿပီးျဖစ္လာတာပါ။ အဲဒီနာမည္ေလးကိုယ့္ကိုယ္တပ္လိုက္ၿပီး တေယာက္တည္း သေဘာေတြက် ေက်နပ္ေနတာ ခုခ်ိန္ထိပါပဲ…<br /><br />ဒီTag ကိုစတဲ့<a href="http://www.reenoemann.blogspot.com/"> ရီႏို</a>ရဲ႕ အိုင္ဒီယာေလးကိုေတာ့ သေဘာက်တယ္။ ဘေလာ့ဂါတိုင္းမွာလည္း သူတို႕နာမည္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေရးစရာေလးေတြရွိမွာပါ။ တျခားလူေတြရဲ႕ နာမည္ဆန္းဆန္းလွလွေလး ေတြရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးေတြကိုလည္း သိခ်င္လို႕ ဆက္ Tag လိုက္ပါ့မယ္…<br /><a href="http://www.mabaydar.co.cc/">မေဗဒါ</a><br /><a href="http://malikhachitthu.blogspot.com/">မလိခ</a><br /><a href="http://maydecer.myanmarbloggers.info/">ေမဒီဇာ</a><br /><a href="http://kaungkin18.blogspot.com/">ငွက္ကေလး</a><br /><a href="http://mrdba.info/">ကိုဒီဘီ</a><br /><a href="http://page-28.blogspot.com/">ကိုျမစ္က်ိဳးအင္း</a><br /><a href="http://talanon2009.blogspot.com/">တလႏြန္</a><br /><a href="http://myatmhanlay.blogspot.com/">မ်က္မွန္ေလး</a><br /><a href="http://www.jeljel-lay.co.cc/">ဂ်ဲဂ်ယ္</a><br />ေနေဒးသစ္ (ဘေလာ့ျပန္လုပ္မွေရးေပးလည္း ရပါတယ္။ အေႀကြးေပးပါတယ္ း) )<br />ေရးခဲ့ဖူးၿပီးသားဆိုရင္လည္း Tag ပိုစ့္ေလးအေနနဲ႕ ျပန္တင္လို႕ရပါတယ္။<br />စာဖတ္ပရိတ္သတ္၊ Tag ကိုစတဲ့ ကိုရီႏို၊ က်မကိုTag တဲ့ ၀သန္မိုး နဲ႕ က်မက Tag လို႕ေရးေပးရမယ့္လူ အားလုံးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-3367938798874992250?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-66069432310162291532009-05-17T18:21:00.002+08:002009-05-17T18:26:34.977+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ရုံးဆင္းခ်ိန္လူေတြ အမ်ားဆုံးျဖတ္တဲ့ လမ္းသြယ္ေလးရဲ႕ တေနရာမွာ သူမ အျမဲရွိေနတတ္တယ္။ သူမရဲ႕ ရုပ္ရည္အရ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္၀န္းက်င္ရွိၿပီလို႕ ခန္႕မွန္းလို႕ရတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃လေလာက္က ကြန္ကရစ္လမ္းမေပၚမွာ ကုန္းေနတဲ့ ခါးကို အားျပဳရင္း အခင္းမပါထိုင္ေနတတ္ၿပီး Tissue ေတြထည္႕ထားတဲ့အိတ္တလုံးကေတာ့ သူမရဲ႕ အေဖာ္ေပါ့။ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ထုိင္ေနတတ္လဲေတာ့ မသိ တခါတေလ ည၈နာရီေလာက္ထိ ေမွာင္ထဲမွာ သူမရွိေနတတ္တယ္။ အခုရက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဘီးတပ္ကုလားထုိင္ေလးေပၚထုိင္လို႕ သူမရာထူးတက္သြားၿပီ။ <br /><br />အဲဒီေန႕က မိုးရြာတယ္လို႕ဆိုလို႕မရ မိုးမႈန္ေလးေတြေလာက္သာက်ေနတယ္။ ထုံးစံအတိုင္း Tissue ထုပ္ႀကီးကို ကုလားထိုင္ေဘးမွာ ခ်ိတ္ၿပီး မိုးဖြဲေလးထဲမွာ သူမ ထိုင္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ လူငယ္တေယာက္ သူမနားလာၿပီး သူ၀တ္လာတဲ့ မိုးကာအကၤ်ီကိုခြ်တ္ သူမရဲ႕ ေက်ာေပၚကို ၾကင္ၾကင္နာနာျခံဳေပးလိုက္တယ္။ သူမ အံ႔ေႀသာ္ႀကီးစြာနဲ႕ ျပန္ၾကည္႕ေနတယ္။ လူငယ္က ၾကယ္သီးတလုံးကို ဖိၿပီး တပ္ေပးလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူမ မ်က္လုံးမပြင့္ေအာင္ၿပဳံးေနၿပီ။ သူမရဲ႕ အျပံဳးကို လူငယ္က အျပံဳးတပြင့္နဲ႕ တုံ႕ျပန္လိုက္ၿပီး ေ႔ရွခရီးကို ဆက္သြားတယ္။ မ်က္၀န္းထဲမွာ မ်က္ရည္လဲ့လဲ့နဲ႕ သူမၿပဳံးလို႕မဆုံးေသး။ ဒီျမင္ကြင္းကို ေဘးက ျမင္လိုက္တဲ့ လူတေယာက္လည္း ၿပံဳးလို႕ၾကည္႕ေနတယ္။ <br /><br />ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ၾကင္နာျခင္းကို ရလိုက္တဲ့ သူမရဲ႕ အျပံဳး<br />တဖက္သားရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို ရင္ထဲက ကိုယ္ခ်င္းစာၿပီး ေစတနာနဲ႕ ျဖည္႕ဆည္းသြားတဲ့ လူငယ္ တေယာက္ရဲ႕ အျပံဳး<br />ဒီအၿပံဳးႏွစ္ခုရဲ႕ ကူးစက္ျခင္းခံလိုက္ရတဲ့ လူတေယာက္ရဲ႕ အျပံဳး<br />တေယာက္ဆီကေန တေယာက္ အျပံဳးေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းသယ္သြားၾကတယ္။ <br /><br /><span style="font-weight:bold;">အၿပံဳးဆိုတာ ကူးစက္တတ္သလို အမုန္းဆိုတာလဲ ကူးစက္တတ္မွာပဲ</span><br /><span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-6606943231016229153?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-67727787448996403992009-05-10T02:41:00.005+08:002009-05-10T02:53:14.696+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေမ ၁၀ရက္ အေမမ်ားေန႕တဲ့ ...<br />အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံရရင္ေတာ့ ဒီႏွစ္မွ အေမမ်ားေန႕ကို သတိထားမိတယ္။ ရွိမွန္းေတာ့ သိတယ္ သတိမထားခဲ့မိဘူး။<br />အေမ့အတြက္ အမွတ္တရ တခုခုေရးခ်င္တယ္။ အေမ့ကို ခ်စ္ေၾကာင္းလား... စကားလုံးရွာမေတြ႕ဘူး။ အေမ့ေက်းဇူးလား... မ်ားလြန္းတယ္ စာမဖြဲ႕ေပးႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်မမွာ အေမ့ကို ေျပာစရာ စကားလုံးေတြရွိတယ္။<br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >***** ***** ----- ***** *****</span><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span>အေမ...</span><br /><span>အေမက သမီးအတြက္ ႀကီးျမတ္ေပမယ့္ အေမလည္း လူထဲက လူပါပဲ။ ခုခိ်န္ထိ သမီးသိတဲ့ အေမက ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း သံေယာဇဥ္ႀကိဳးေတြ သိပ္မ်ားတယ္။ သမီးျမင္ခ်င္တဲ့ အေမက ဘာႀကိဳးမွ ခ်ည္ေႏွာင္မခံထားရတဲ့ အေမ၊ ဥေပကၡာ အျပံဳးေတြ ျပဳံးႏိုင္တဲ့ အေမ။<br /><br /></span><span>အေမ...</span><br /><span>သမီးတို႕အတြက္ ဘာမဆို ျဖည္႕ဆည္းေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵ၊ သူမ်ားတန္းတူထားေပးခ်င္တဲ့ ေစတနာ၊ အျမဲစိုးရိမ္ေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ေမတၱာေတြ သိပ္မႀကီးပါနဲ႕ေတာ့အေမ။ အေမသမီးတို႕အတြက္ အေကာင္းဆုံးလုပ္ေပးခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ အေမ့ကိုယ္အေမ ျပန္ၿပီး ေမတၱာထားဖို႕ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီအေမ။<br /><br /></span><span>အေမ...</span><br /><span>ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ ျဖစ္သင့္တာက တထပ္တည္းက်ဖို႕ခဲယဥ္းတယ္။ အေမ့ဘ၀မွာ ျဖစ္ခြင့္မရခဲ့တာေတြ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္မလာတဲ့ အခါမွာ ပူေဆြး၀မ္းနည္းမေနပါနဲ႕ေတာ့။ ဘယ္အရာမဆို အေကာင္းနဲ႕ အဆိုး ဒြန္တြဲေနတာမို႕ အေမမျမင္ႏိုင္တဲ့ တျခားတဖက္မွာ ေကာင္းျခင္းေတြရွိေနပါတယ္။ အေမ့ ရင္ထဲကမီး အေမကိုယ္တိုင္ ျငွိမ္းပါ။</span><br /><br />"ဘုရားေတာင္မွ ႏို႕တလုံဖုိးပဲေက်ေအာင္ဆပ္ႏိုင္တယ္" ဆုိတဲ့ အဆိုလုံး၀မွားယြင္းေၾကာင္းသိလိုက္ရေတာ့ သမီအရမ္း၀မ္းသာသြားတယ္။ အေမ့ကို ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ေတြရဲ႕ အေ၀းကို ေရာက္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ သမီး အေမ့ေက်းဇူးကို ဆပ္ႏိုင္ၿပီ အေမ။ ဒါေပမယ့္ သမီလည္း ကိေလသာ ကင္းစင္ေနတဲ့လူမဟုတ္တဲ့ အတြက္ အေမ့ကို အဆုံးစြန္ထိမကူညီႏိုင္ဘူးအေမ။ သမီးရင္ထဲမွာေတာ့ အေမ့အတြက္ အဲဒီဆႏၵကို အျမဲႏွလုံးသြင္းထားပါတယ္။<br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /></span> <div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >***** ***** ----- ***** *****</span></div> <span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />က်မရဲ႕ ဒီဆႏၵေတြကို အေမသိပါတယ္။ 'ေအး... အဲလိုမလုပ္ႏိုင္ေသးလို႕ ခက္ေနတာေပါ့' လို႕ အေမျပန္ေျပာတတ္ေပမယ့္ အေမ က်မရဲ႕ စကားေတြကို အေလးအနက္ထားတာ သိရလို႕ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ က်မဘုရားရွိခိုးတိုင္း က်မမိဘအတြက္<br /><span style="font-weight: bold;">" မိဘႏွစ္ပါးႏွင့္တကြ ဘ၀အဆက္ဆက္မွ ေတာ္စပ္ခဲ့ဖူးေသာ မိဘမ်ားအား ရွိခိုးကေတာ့ပါတယ္ "</span><br /><span style="font-weight: bold;">" မိဘႏွစ္ပါးလုံး က်န္မာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ၊ ျငိမ္းေအးပါေစ၊ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လႊတ္ကင္းပါေစ "</span><br />ဆိုၿပီး ကန္ေတာ့ ဆုေတာင္းေပးတတ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူတို႕မွာလည္း ရွိခိုးကန္ေတာ့ပုံေလး ရွိရင္ မွ်ေ၀သြားလို႕ရပါတယ္။ အားလုံးပဲ မိဘေက်းဇူး အထူးသိတတ္ႏိုင္ၾကပါေစ...<br /><br />သို႕ အေမ့အတြက္<br />မွ သမီးႀကီး ေႏြး<br />(၁၀.၅.၂၀၀၉)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-6772778744899640399?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-8733002831914664522009-05-07T18:31:00.004+08:002009-08-05T14:53:38.686+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မေန႕က စားခဲ့တဲ့ ဆိုင္ေလးအေၾကာင္း နည္းနည္းညႊန္းခ်င္လို႕ ပိုစ့္တခု ကမန္းကတန္း တင္လိုက္ပါတယ္။<br /></span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အစားအေသာက္ေတြ အေၾကာင္းမေျပာခင္ အဲဒီဆိုင္မွာ ထူျခားတာတခုသတိထားမိခဲ့တယ္။ ေရွးေဟာင္း ျမန္မာ မင္းသားမင္းသမီးေတြရဲ႕ အျဖဴအမဲပုံေတြကို နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားပါတယ္။ အဲဒီထဲက </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >က်မသိတဲ့လူေတြကေတာ့ ၀င္းဦး၊ ေမ၀င္းေမာင္၊ ခင္ယုေမ နဲ႕ တျခားမင္းသားမင္းသမီးေတြကိုေတာ့ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မသိပါဘူး။ ေနာက္ထပ္ ျမန္မာျပည္နဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ 'Purple Plain', 'beyond rangoon' ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေတြရဲ႕ ပုံေတြကိုလည္း ခ်ိတ္ထားေသးတယ္။ က်မကေတာ့ ေမရွင္ေခတ္၊ ၀င္းဦးေခတ္က ရုပ္ရွင္ေတြဆုိရင္ အရမ္းႀကိဳက္လို႕ အဲဒီ အျပင္အဆင္ေလးကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိတယ္။<br /></span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဆိုင္အေၾကာင္းဆက္ရရင္ေတာ့ ပင္နီစူလာပလာဇာရဲ႕ ေျမညီထပ္မွာ ရွမ္း</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အစားအစာ အဓိကေရာင္းတဲ့ Loi Nine ဆိုတဲ့ ရွမ္းဆိုင္ေလး တခုတိုးလာတာပါ။ ေျမညီထပ္မွာပါေနာ္ ေျမေအာက္ထပ္မဟုတ္ပါဘူး၊ ဆိုင္ကလည္းေသးေတာ့ ေသခ်ာရွာပါ။ ရႏိုင္တာေတြကေတာ့ တို႕ဟူးေႏြး (အီၾကာေကြးနဲ႕ တြဲစားခ်င္ လည္းရပါတယ္)၊ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ၊ ၿမီးရွည္၊ ၀က္သားေပါင္း </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >(တရုတ္၀က္သားေပါင္းမဟုတ္၊ ရွမ္း၀က္သားေပါင္း)၊ ရွမ္းထမင္းခ်ဥ္၊ ၀က္ေခါင္းသုတ္ စတဲ့ အစားအေသာက္ေတြပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ဒီလုိ Certificate လည္းရထားေသးတယ္တဲ့...</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SgK475U7vxI/AAAAAAAAAM8/RlgSEc3BAFM/s1600-h/noname%282%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SgK475U7vxI/AAAAAAAAAM8/RlgSEc3BAFM/s320/noname%282%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333028247900503826" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />အဆင္မေျပတာကေတာ့ ေနရာပါ။ အဲဒီဆိုင္မွာ စားပြဲခုံ ၆ခုံရွိတယ္။ တခုံကို </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >၃ေယာက္ေလာက္ပဲထုိင္လို႕ရေတာ့ စားမယ့္လူေတြက ျပန္ျပန္လွည္႕သြားရတယ္။ က်မလည္း စားဖို႕သြားေတာ့ လူျပည္႕ေနလို႕ ၀င္းျမန္မာမွာပဲ ထမင္း သြားစားလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မေနႏိုင္ဘူး တို႕ဟူေႏြးေလးစားဦးမွပါ ဆိုၿပီး သူနဲ႕က်မ ၂ေယာက္ကို ၁ပဲြစားမယ္ဆိုၿပီး သေဘာတူလိုက္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ဆိုင္ကလူေတြက သေဘာေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျခလွည္႕လက္လွည္႕သင့္ဖို႕ နည္းနည္းလုိေသးတယ္။ ဒါေတြထားပါေတာ့ တို႕ဟူးေႏြးလာခ်တယ္ဆိုရင္ပဲ အရမ္းကို စားခ်င္စရာေကာင္းတာနဲ႕ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဓာတ္ပုံရုိက္ထားလုိက္ဖို႕လည္းေမ့ သူ႕ကိုခြဲေကြ်းဖို႕လည္းေမ့သြားတယ္။ ၂ေယာက္တပြဲလို႕ေျပာထာၿပီး က်မတေယာက္တည္းစားတာ ၃ပုံ ၂ပုံေလာက္ကုန္သြားေတာ့ သူလည္း မထူးေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီးရွမ္းေခါက္ဆြဲ မွာလိုက္တယ္။<br /><br />ဒါကေတာ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲပါ။ ဖုန္းကင္မရာနဲ႕မို႕ ပုံေတြက သိပ္မေကာင္းဘူး ျဖစ္ေနတယ္။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SgK5EJL0rAI/AAAAAAAAANE/5JFH2Vd8ZVM/s1600-h/noname.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SgK5EJL0rAI/AAAAAAAAANE/5JFH2Vd8ZVM/s320/noname.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5333028389596212226" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း တို႕ဟူးေႏြးနဲ႕ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ စားၿပီး သကာလ၊ သူမ်ားမွာတာေတြလည္း မ်က္လုံးနဲ႕ စားၿပီးသကာလ (ငမ္းတယ္လို႕ မေျပာခ်င္လို႕) ၿခံဳငုံသုံးသပ္ရရင္ေတာ့ အရသာ မဆိုးပါဘူး၊ ေကာင္းတယ္လို႕ပဲ မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါတယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-873300283191466452?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-73910026540331663182009-05-01T01:01:00.007+08:002009-05-01T01:30:55.251+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္မွာ ေတြ႕ႀကဳံခဲ့ရတဲ့ က်မရဲ႕ ေမ့မရတဲ့ တကိုယ္စာ အေတြ႕အႀကဳံေလးပါ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၂ ေမ ၂၀၀၈</span><br />အဲဒီေန႕က စင္ကာပူသြားေတာ့မယ့္ က်မကို အရမ္းခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ႏႈတ္ဆက္တဲ့အေနနဲ႕ ရုပ္ရွင္အတူတူသြားၾကည္႕ဖို႕၊ မုန္႕အတူတူစားဖို႕ဆိုၿပီးေတာ့ ခ်ိန္းလာတယ္။ အဲဒါနဲ႕ က်မတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ၁၂ခြဲပြဲကို ေရြးၾကည္႕ျဖစ္လိုက္တယ္။ ၃နာရီေလာက္မွာ ရုံအျပင္ကိုေရာက္ေတာ့ မိုးသဲသဲမဲမဲ ရြာေနတယ္။ ရုပ္ရွင္ ၾကည္႕ၿပီးလို႕ မုန္းစားမယ္ဆုိၿပီး လျပည္႕၀န္းပလာဇာကို၀င္ေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္က ဦးေလးႀကီးတေယာက္က "သမီးတို႕ စားၿပီးရင္ အိမ္ေစာေစာျပန္ေနာ္။ မုန္တိုင္းလာမယ္ေျပာလို႕ ဦးတို႕လည္း ဆိုင္ေစာေစာပိတ္ၿပီး ျပန္ေတာ့မွာ" လို႕ေျပာလာေတာ့ က်မတို႕ ႏွစ္ေယာက္သား တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည္႕ရင္း နားမလည္စြာနဲ႕ပဲ ျမန္ျမန္စားၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ ဆုိင္ေတြကလည္း ပိတ္ဖို႕ျပင္ဆင္ေနၾကတယ္။ ဆိုင္၀န္ထမ္းေလးေတြလည္း ကိုယ့္ထမင္းဂ်ိဳင့္ေလး ကိုယ္ဆြဲရင္း ခပ္သုတ္သုတ္နဲ႕ ျပန္ေနၾကတယ္။ အဲလို လူေတြ ရုပ္ရုပ္သဲသဲျဖစ္ေနေတာ့ က်မတို႕ ႏွစ္ေယာက္လည္း လန္႕လာတယ္။ ျမန္ျမန္ျပန္မွပဲဆိုၿပီး Taxi ငွားတယ္။ က်မအိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ ၆နာရီေလာက္ရွိေတာ့မယ္။ မိုးလည္း ပါးသြားၿပီ၊ ဖြဲဖြဲေလးပဲ ရြာေနတယ္။ အိမ္ေပါက္၀မွာေတာ့ အေမနဲ႕ ညီမေလးက စိတ္ပူလို႕ ထြက္ေမွ်ာ္ေနၾကတယ္။ သူတို႕ သိထားသမွ် မုန္တိုင္း သတင္းေတြကို လည္းေဖာင္ေဖာင္ေ၀ေအာင္ လိုက္ေျပာေနတယ္။ အဲဒီညရဲ႕ ညစာကေတာ့ မိုးေအးေအးေလးနဲ႕ ထမင္းစားျမိန္ခဲ့တယ္ေလ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ည ၉နာရီ ---</span><br />အြန္လိုင္းေပၚတက္ၿပီး ေမႊေႏွာက္ေနတုန္း မီးပ်က္သြားတယ္။ တေအာင့္ေနေတာ့ ၀ရန္တာ တခါးက တ၀ုနး္၀ုန္းနဲ႕ ျမည္ေနတယ္။ အေမကေတာ့ "ေလၾကမ္းလုိက္တာ အရင္က မိုးရြာရင္ ဒီတခါးကမျမည္ပါဘူး" ေပါ့။ မီလည္း ပ်က္ၿပီဆိုေတာ့ တအိမ္လုံးအိပ္ရာ၀င္ၾကတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">၃ ေမ ၂၀၀၈</span><br /><span style="font-weight: bold;">ည ၁၂နာရီ ---</span><br />အေဒၚက က်မကို လွမ္းႏိႈးတယ္ "သမီးေရ ျပတင္းေပါက္ပြင့္ၿပီး မိုေတြပက္ေနၿပီ" တဲ့။ အိပ္ခါနီးတုန္းက အကုန္ပိတ္ထားပါတယ္။ ဘာလို႕ပြင့္သြားပါလိမ့္ဆိုၿပီး အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ထပိတ္လိုက္ၿပီး ျပန္အိပ္ေပမယ့္ အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ က်မအခန္းရဲ႕ ျပဴတင္းေပါက္ေတြက တဂ်န္း ဂ်န္းနဲ႕ ျမည္ေနၿပီ။ တေအာင့္ေနေတာ့ တအိမ္လုံးႏိုးလာၾကတယ္။ အဲဒီေန႕က အိမ္မွာ ၆ေယာက္ရွိတယ္။ က်မတို႕ မိသားစု ေလးေယာက္ရယ္၊ အေမ့ရဲ႕ အမအႀကီးဆုံး လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရယ္။ သူတို႕က အသက္ ၇၀ေက်ာ္ အဖိုးအဖြားအရြယ္ျဖစ္ေနၿပီေလ။ အိပ္မေပ်ာ္ၾကမယ့္ အတူတူ အကုန္လုံး ဧည္႕ခန္ထဲမွာ ဖေယာင္းတိုင္ေလးထြန္းၿပီး စုထိုင္ေနရင္း ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ ပူေနၾကၿပီ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၂နာရီ ---</span><br />ေလေရာ မိုးေရာ အားေကာင္းေနပါတယ္။ မိုးမွာ ေရသိပ္မပါေပမယ့္ ေလကေတာ့ ေတာ္ေတာ္အားေကာင္းေနတယ္။ တရႊီ ရႊီနဲ႕ ျမည္ေနတယ္။ သရဲကားေတြထဲမွာ ေလႀကီးမိုးႀကီးက်ရင္ ၾကားရသလိုမ်ိဳး ေ၀ါ.. ေ၀ါ.. ရႊီ.. ရႊီနဲ႕ အေတာ့္ကို ေျခာက္ျခားစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ အိမ္ေ႔ရွက ပ်ဥ္းမပင္ကလည္း ၄၅ဒီဂရီေလာက္ ေစာင္းေနၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မ အခန္းရဲ႕ ျပတင္ေပါက္ေတြက ကႊ်ီ ကႊ်ီ ဆိုၿပီး ပြင့္ဖို႕အားယူေနၿပီ။ အဲဒါနဲ႕ ပလပ္စတစ္ ႀကိဳးေခြတခုယူ သံေဘာင္နဲ႕ တခါးလက္ကိုင္ကို ႀကိဳးနဲ႕လိုက္တုပ္လိုက္တယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၃နာရီ ---</span><br />အျပင္ေလာက တခုလုံး ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ ဘာမွမျမင္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ အသံေတြကို ခန္႕မွန္းၾကည္႕လိုက္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံး ေျဗာင္းဆန္ေနၿပီဆိုတာ သိႏိုင္တယ္။ ေလထဲမွာလဲ သစ္ရြက္စိမ္းစိမ္းစိုစို အနံေတြ ရေနေတာ့ သစ္ကိုင္းေတြ သစ္ရြက္ေတြ က်ိဳးက် ျပတ္ထြက္ေနၿပီဆိုတာ ခန္႕မွန္းလို႕ရတယ္။ ေလက ကိုယ့္အိမ္တလုံးတည္းကိုပဲ အၿငိဳးႀကီးႀကီးနဲ႕ တိုက္ေနလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ အိမ္တခုလုံးတုန္ခါေနသလို ခံစားရတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၄နာရီ ---</span><br />၀ုန္း... ခြမ္း...<br />ဟာ..သြားၿပီ။ ဘာေတြကြဲကုန္ၿပီလဲ မသိဘူးဆိုၿပီး ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းၾကည္႕ေတာ့ ျပတင္းေပါက္က ေလတိုက္ေတာ့ ပြင့္သြားၿပီး အရိွန္နဲ႕ ျပန္ပိတ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မွန္ကြဲသြားတာ။ ပိုဆိုးတာက အဲဒီျပတင္ေပါက္နားမွာ ကြန္ျပဴတာ ထားထားတယ္။ အဲဒီနားသြားဖို႕ကလည္း မွန္ကြဲစေတြ ပြေနၿပီ ကြဲသြားတဲ့ေနရာကေန ေလေရာ မိုးေရာ၀င္ေတာ့ပိုဆိုးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေဖက ၄ေပေလာက္ရွိတဲ့ white board တခုျဖဳတ္လိုက္ၿပီး မွန္ကြဲသြားတဲ့ ျပတင္ေပါက္ကို ကာထားေပးတယ္။ က်မက မွန္ကြဲေတြၾကားထဲက ကြန္ျပဴတာကို တခုခ်င္းစီျဖဳတ္ၿပီး လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ ဧည္႕ခန္းထဲကိုေရြ႕လုိက္တယ္။ အဲဒီအေပါက္ကိုေတာ့ ခုံေတြခံ white board ႀကီးနဲ႕ မမိတမိကာထားလိုက္ေတာ့တယ္။<br />သိပ္မၾကာပါဘူး ေနာက္ထပ္ ((ခြမ္း))) ဆိုတဲ့ အသံထပ္ၾကားရတယ္။ ကြဲျပန္ၿပီ ဒီတခါေတာ့ ညီမေလးအခန္းက ျပတင္ေပါက္မွန္ကြဲသြားၿပီ။ ကာစရာ ပစၥည္းလည္းမရွိေတာ့ မိုးပက္ေနတဲ့ ေနရာနားက ပစၥည္းေတြကို ဘုရားခန္းထဲေရြ႕ထားလိုက္ရတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၅နာရီ</span><br />မုန္တိုင္းက အားေလွ်ာ့မသြာဘဲ ဇြဲႀကီးႀကီးနဲ႕ အားကုန္သုံးေနတုန္းပါပဲ။ အိမ္က ကႊ်ီး... ကႊ်ီး... ဆိုတဲ့ တိုက္တန္းနစ္ သေဘာၤနစ္ခါနီး ျမည္တဲ့ အသံေတြလိုျမည္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မေတြးၿပီးေျပာလိုက္တာက "အေမ.. အမိုးကြ်တ္ထြက္ခ်င္လို႕မ်ား ျမည္ေနတဲ့အသံလား မသိဘူး" ဆိုေတာ့ "မေျပာႏိုင္ဘူး ဒီထက္ပိုၾကမ္းရင္ေတာ့ အမိုးပါ ပြင့္သြားႏိုင္တယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ ပစၥည္းေတြကို အိမ္ေအာက္မွာ တစုတစည္းတည္း စုထားမယ္" တဲ့။ အေဖကေတာ့ "ဘယ္ကို ေျပးမွာမို႕လို႕ ပစၥည္းေတြသိမ္းမွာလဲတဲ့" ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္သား... တကယ္သာ အသက္လုရရင္ ဒီပစၥည္းေတြက သယ္သြားလို႕မွမရတာ။ ဒါေပမယ့္လည္း က်မတို႕ သားအမိ ၃ေယာက္နဲ႕ အေဒၚကေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ပစၥည္းေတြသိမ္းေတာ့တာပါပဲ။ က်မကေတာ့ ပစၥည္းေတြတခုခ်င္းစီ လိုက္သိမ္းစရာမလိုဘူး ဒီကိုလာဖို႕ ကီလို၂၀ေလာက္ရွိတဲ့ အိတ္နဲ႕ hand carry ကျပင္ၿပီးသား။ ဒါေပမယ့္ လူက ေၾကာက္ၿပီး ထူပူေနေတာ့ အိတ္ကို ဘယ္လိုမွ ေအာက္ထပ္ကို မသယ္ႏိုင္ဘူး။ အေဖက "ေလယာဥ္လက္မွတ္နဲ႕ ပတ္စပို႕ယူၿပီးဆင္းေတာ့ ဒီအိတ္ႀကီးသယ္မေနနဲ႕" ဆိုေတာ့ အင္တင္တင္နဲ႕ပဲ အိတ္ကိုအေပၚထပ္မွာပဲ ထားခဲ့လိုက္ရတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၆နာရီ</span><br />မုန္တိုင္းက မေမာေသးပဲ အားေကာင္းေနဆဲ၊ လူေတြကေတာ့ စိတ္ေမာလြန္းလို႕ မလႈပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မိုးမလင္းေသးဘူး ဒါေပမယ့္ ေကာင္းကင္က ျဖဴစုတ္စုတ္ျဖစ္ေနေတာ့ အဲဒီအလင္းေရာင္နဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ကို ျမင္ေနရၿပီ။ ပတ္၀န္းက်င္တခုလုံး မုန္တိုင္းဒဏ္ကို အလူးအလဲ ခံေနရဆဲပါ။ သု၀ဏၰကြင္းထဲက အားကစားသမားေတြ ေနတဲ့ အေဆာင္ေလးရဲ႕ အမိုးေတြကလည္း ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေတာ့မယ္။ အဲဒီအေဆာင္ေဘး စိုက္ခင္းေလးထဲကတဲေလးကေတာ့ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း အစအနရွာမေတြ႕ေတာ့ပါဘူး။ အိမ္မ်က္ေစာင္းထုိးက ကြ်န္းပင္ႀကီးက ကားလမ္းမေပၚ ကန္႕လန္႕ႀကီးလဲက်လို႕။ ျခံထဲက ပ်ဥ္းကမပင္က ေလဒဏ္ကို အလူးအလဲခံေနေပမယ့္ သရက္ပင္ကေတာ့ ေျမေပၚမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လဲေလွ်ာင္းေနၿပီ။ အဲဒီ အလဲလဲ အၿပိဳၿပိဳေတြၾကည္႕ရင္း "ဟာ... ေရစင္.. ေရစင္က မေန႕ကမွ ေရအျပည္႕တင္ထားတာ အဲဒါသာလဲလိုက္လို႕ကေတာ့ အိမ္တျခမ္းၿပိဳဖို႕က အေသအခ်ာပဲ" ဆိုၿပီးအဲဒီဘက္ကို သြားၾကည္႕ေတာ့ ေရစင္ေပၚက စေလာင္းက ယတ္ေတာင္ႀကီးေလထဲလြင့္ေနသလို အဖတ္ဖတ္ကြာၿပီးလြင့္ေနၿပီ။ သိပ္မၾကာပါဘူး ၾကည္႕ေနရင္းနဲ႕ပဲ စေလာင္းက အရိုးပဲက်န္ေတာ့တယ္။ စိတ္က အရမ္းကို ေျခာက္ျခားေနပါၿပီ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ မ်က္စိေ႔ရွတင္ တခဏခ်င္း တခုၿပီး တခုေပ်ာက္ဆုံးပ်က္စီးေနလို႕ပါ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၇နာရီ</span><br />ေလတိုက္ႏႈန္းက နည္းနည္းေလး အားေလွ်ာ့သြားသေယာင္ရွိေပမယ့္ မိုးရြာတာက ေရေတာ္ေတာ္ပါတယ္။ ျခံထဲမွာ ေရျမဳတ္ေနၿပီ အိမ္ထဲထိေတာ့ ေရမ၀င္ေသးဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်မအခန္းရဲ႕ ေဘးနံရံေတြကေနၿပီး မိုးယိုလာတယ္။ မိုးယိုလာတဲ့ ေနရာက ပစၥည္းေတြကို ဖယ္ေနရင္း၊ ညီမေလးအခန္းရဲ႕ ေနရာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ေရေတြ က်လာၿပီ။ ေသခ်ာပါတယ္ က်မတို႕ အိမ္ေခါင္းမိုးေတြ လန္သြားၿပီး မိုးစယိုေနၿပီ။ ဒီတိုင္းၾကည္႕ေနလို႕ မျဖစ္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနမို႕ ေဂၚျပားတခုယူ၊ အုန္းတံျမက္စည္းနဲ႕ ေဂၚျပားထဲကို ေရေတြကို ယွက္ထဲ့ ၿပီးရင္ အ၀တ္ေလွ်ာ္ဇလုံႀကီးထဲကို ေဂၚျပားထဲက ေရေတြသြန္ထည္႕ရင္း ေရက်ဳံးရပါေတာ့တယ္။ ေအာက္က ေရက်ဳံးေနတုန္း အေပၚကလည္း မိုးဆက္တိုက္ယိုေနေတာ့ ေခါင္းတခုလုံးလည္းရြဲေနၿပီ။ က်မရယ္၊ ညီမေလးရယ္ အေဒၚရယ္ ၃ေယာက္ ၂ခန္းကို ေရက်ဳံးေနရတာ မႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ အေမရဲ႕ အသံကိုၾကားလိုက္တယ္ "ေအာက္ထပ္မွာ ေရ၀င္ေနၿပီတဲ့"။ အဲဒီေတာ့ အုပ္စုခြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ရတယ္။ က်မရယ္၊ ညီမေလးရယ္႕ အေပၚထပ္က ပစၥည္းေတြထိန္းသိမ္းရင္း ေရက်ဳံး၊ အေဒၚနဲ႕ ဦးေလးက မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ၾကက္သြန္တို႕၊ အာလူးတို႕ကို အျမင့္တေနရာကို ေရြ႕၊ ဧည္႕ခန္းထဲထိ ေရတက္လာေတာ့ အေဖနဲ႕ အေမက ေအာက္ခ်ထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကို စားပြဲခုံတို႕၊ ကုလားထုိင္တို႕ေပၚေျပာင္းတင္ရင္း အာလုံးက စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ လုပ္စရာရွိတာေတာ့ လုပ္ေနရတာပါပဲ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">မနက္ ၉နာရီ</span><br />ေလျငိမ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိုေကာင္းတုန္းပါပဲ။ အိမ္ထဲမွာေတာ့ ေရက ေျခမ်က္စိေက်ာ္အထိ၀င္ေနၿပီ။ ေန႕လည္ ၁၁နာရီေလာက္မွာေတာ့ ေရလည္း ျပန္က်သြားၿပီး မိုးလည္းတိတ္ လူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြလည္း တိတ္သြားခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />မုန္တိုင္းက တျဖည္းျဖည္း ထြက္ခြာသြားေပမယ့္ က်မတို႕စိတ္ေတြကေတာ့ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားၿပီးက်န္ခဲ့တယ္။ ပတ္၀န္က်င္တခုလုံးလည္း စုတ္ျပတ္သတ္သြားပါၿပီ။ တညပါပဲ ဒါေပမယ့္ အဲဒီညက လူေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ဘ၀ေတြ ေျပာင္းလဲ၊ စိတ္ဓာတ္ေတြကို စုတ္ယူသြားခဲ့တယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္တင္လို႕မရတဲ့ ကံၾကမၼာရဲ႕ လွည္႕ကြက္ထဲမွာ ေျပာင္းလဲခံလိုက္ရတယ္။<br /><br />က်မဘ၀မွာ ပထမဆုံး ၾကံဳေတြ႕ဖူးလိုက္တဲ့ သဘာ၀ေဘးအႏၱာရာယ္ဆုိးႀကီးရဲ႕ မေမ့ႏိုင္တဲ့ ေန႕ရက္ေတြပါ။ အဆိုးဆုံးကေတာ့ အိမ္ကုိဘယ္လိုမွ စိတ္မခ်ပဲ ဒီကို ထြက္ခဲ့ရတာပါပဲ။ ျပန္မေတြးေပမယ့္ ေမ့မရတဲ့ ေန႕ရက္မို႕ ဒုတိယအၾကိမ္ ခံစားရင္း စာမ်က္ႏွာေပၚတင္လိုက္မိတာပါ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-7391002654033166318?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-23926852931629708932009-04-28T00:04:00.004+08:002009-05-01T01:19:38.934+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SfXZSsDwwZI/AAAAAAAAAMc/Ic2FjnQ3UQ8/s1600-h/2414194397_9a484b1d75-786022.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SfXZSsDwwZI/AAAAAAAAAMc/Ic2FjnQ3UQ8/s320/2414194397_9a484b1d75-786022.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329404649150661010" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အခုတေလာ လူေရာ စိတ္ေရာ ရႈပ္ေထြးေနတယ္။ ေမလေရာက္ရင္ ရုံးမွာ အလုပ္မ်ားမယ္၊ စီနီယာခြင့္ယူမယ္ဆိုတာ ႀကိဳသိလို႕ ရန္ကုန္ျပန္မယ့္ အစီအစဥ္ေလးေတာင္ ဖ်က္ထားတယ္။ အခုေမလေတာင္မေရာက္ေသး ဧၿပီလကုန္ကတည္းက စရႈပ္ေနၿပီ။ ခပ္ေစာေစာ အလုပ္ကျပန္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ ည၇နာရီေလာက္မွျပန္ျဖစ္တယ္ ဆုိေတာ့ အိမ္ေရာက္ရင္ ဘေလာ့ဂင္းဖုိ႕လည္း အခ်ိန္မရွိ။ ဘေလာ့ကလည္း သံေယာဇဥ္မျပတ္ႏိုင္၊ ဘယ္သူေတြမ်ား လာသြားလဲသိခ်င၊္ အသစ္ေတြျမင္ရင္လည္းဖတ္ခ်င္၊ ဖတ္ၿပီးရင္လည္း မန္႕ခ်င္ နဲ႕ 'ခ်င္' ေပါင္မ်ားစြာနဲ႕ ပတ္ခ်ာလည္ေနေသးတယ္။<br /><br />စိတ္ရႈပ္ေထြးေနတာကေတာ့ ဒီမွာဆက္ေနျဖစ္ မေနျဖစ္ကိစၥ။ အလုပ္အတြက္ company နဲ႕ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားတာ တႏွစ္ျပည္႕ေတာ့မယ္။ company က ထပ္မခ်ဳပ္ေတာ့ရင္ ျပန္ရမယ္။ အလုပ္အသစ္ရွာေပါ့လို႕ ေျပာစရာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုတႏွစ္အတြင္းရလိုက္တဲ့ experience က Adobe Central နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ experience ဆိုေတာ့ ျပန္ရွာဖို႕မလြယ္ဘူး။ company ကဆက္ခန္႕တယ္ဆုိရင္လည္း pass ကို သက္တမ္းတုိးရမယ္။ အခန္႕မသင့္လို႕ သက္တမ္းတိုးလို႕မရဘဲ reject ျဖစ္ရင္လည္း ျပန္ရမယ္။ ျပန္ရမွာကိုေတာ့ ၀မ္းမနည္းပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အထုိင္က်ေနတဲ့ ေနရာတခုကေန ေနာက္တခုေျပာင္းဖို႕ကိုေတာ့ ၀န္ေလးတတ္တာက အက်င့္ျဖစ္ေနလို႕ပါ။<br /><br />သိပ္ေတာ့လည္း စိတ္မပူၾကပါနဲ႕ တႏွစ္ျပည္႕ရင္ ခံစားခြင့္ေလးနည္းနည္းပါးပါးလည္း အပိုရဦးမွာမို႕ ဘေလာ့ေမာင္ႏွမေတြကို e-party (electronic party) ေလးလည္းလုပ္ေပးဦးမွာပါ။ ဟီးဟီး း)<br /><br />ျပန္ျဖစ္ရင္ေတာ့ အားလုံးကို ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာသြားပါ့မယ္။ အခုလည္း ဟိုေတြးဒီေတြးနဲ႕ ေရးခ်င္တာေတြကုိ ေတာင္ေရာက္ေျမာက္ေရာက္ ေရးသြားပါတယ္။<br /><br />(ပုံကို google ကရွာတာပါ။ ကြ်န္မကို သိတဲ့လူေတြက ေနျခည္ကိုယ္တိုင္လားလို႕ လာလာေမးေနလို႕ း) ထင္ရင္လည္း ထင္ခ်င္စရာ တူေနတယ္။)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2392685293162970893?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-80776083540241561152009-04-23T23:41:00.008+08:002009-04-24T11:38:44.157+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ေတြ႕ခ်င္တဲ့ ၁၀ ေယာက္ဆိုၿပီး မိုးခါးကတက္ခ္လာလို႕ ေတြ႕ခ်င္တဲ့လူေတြကို ခ်ေရးလုိက္ေတာ့ ၁၀ေယာက္မျပည္႕ဘဲ ၆ ေယာက္ပဲျဖစ္သြားလို႕ ၆ေယာက္အေၾကာင္းပဲေရးလိုက္ပါတယ္။<br />မိသားစု၀င္ ၁ ေယာက္<br />ဆရာ ၂ ေယာက္<br />အႏုပညာရွင္ ၁ ေယာက္<br />ကေလး ၁ ေယာက္<br />ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ၁ ေယာက္<br /><br />မိသားစု၀င္ ၁ ေယာက္ ကေတာ့ အေမပါ။ အေမကို မေတြ႕ဖူးလို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မေတြ႕ရတာ ၁ႏွစ္ျပည္႕ေတာ့မွာမို႕လို႕ပါ။ အေမ ပိန္သြားလား ၀လာလား အိုသြားၿပီလား ဆိုတာကိုၾကည္႕ရငး္ အေမေပ်ာ္ေနရဲ႕လားဆိုတာ အေမ့မ်က္လုံးထဲမွာ ရွာၾကည္႕မလို႕ပါ။ မီးပ်က္တဲ့ ညေတြမွာ အေမ့ေပါင္ေပၚမွာ အိပ္ရင္းနဲ႕ စကားမ်ားျပီး အသံက်ယ္တဲ့ အေမ့ရဲ႕ အသံေတြကို ၾကားခ်င္မိတယ္။ အေမနဲ႕ တူတူအိပ္ရင္ အျမဲတမ္း အေမ့လည္ပင္းကိုင္းၿပီးမွ အိပ္တတ္တဲ့ သမီးႀကီးကို အေမကလည္း ေတြ႕ခ်င္ေနမွာပါ။<br /><br />ဆရာ ၂ေယာက္တည္းက ပထမဆုံးအေနနဲ႕ တရားျပဆရာျဖစ္တဲ့ ဦးဂိုအင္ကာ ကိုေတြ႕ခ်င္ပါတယ္။ ဦးဆုံး တရားရွာေတြ႕ခဲ့တာ ျမတ္စြာဘုရားဆိုေပမယ့္ ဒီနည္းလမ္းကို ျပန္သင္ျပေပးတဲ့ ဆရာႀကီးဂိုအင္ကာရဲ႕ ေက်းဇူးေတြကို သတိရလို႕ပါ။ ၁၃ ႏွစ္ အရြယ္ကေလးတရားပတ္၀င္တုန္းက တခါေတြ႕ဖူးလိုက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း အျပင္မွာ ထပ္မေတြ႕ဖူးေတာ့ပါဘူး။ ေတြ႕ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာ့ "ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ အစစ္ရဖို႕ ႀကိဳးစားေနပါတယ္၊ မေအာင္ျမင္ေသးပါဘူး" လို႕ပဲ ေျပာရမွာပါပဲ။<br /><br />ဆရာေနာက္ တေယာက္ကေတာ့ ငယ္ငယ္က စာသင္ေပးတဲ့ က်ဴရွင္ဆရာမပါ။ အတန္းထဲမွာ ေက်ာင္သား အေယာက္ ၅၀ရွိရင္ အဆင့္ ၄၀ ေက်ာ္ရၿပီး၊ လက္ေရးလက္သားအင္မတန္မွ ညံ႕တဲ့ ကြ်န္မကို အဆင့္ ၁ ကေန ၁၀ အတြင္း၀င္ၿပီး စာလိုက္ႏိုင္တဲ့ ကေလးတေယာက္ျဖစ္ေအာင္ သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာမပါ။ အရက္ေသာက္လြန္းတဲ့ ေယာက်ာ္းကို လက္တြဲရင္း ကေလးေတြ အမ်ားႀကီးကို လူလားေျမာက္ေအာင္ ပင္ပင္ပန္းပန္းရုန္းကန္ေနရေပမယ့္ ဆရာစိတ္ဓာတ္အျပည္႕အ၀ရွိတဲ့ ဆရာမကို ခုခ်ိန္မွာသာ ျပန္ေတြ႕ျဖစ္ရင္ ကြ်န္မ ဘာမ်ားလုပ္ေပးႏိုင္ပါ့မလဲ။<br /><br />အႏုပညာရွင္ တေယာက္ကေတာ့ အိန္ဂ်ယ္လီနာ ဂ်ိဳလီပါ။ လူမႈေရးလုပ္ငန္ေတြကို အားတက္သေရာလုပ္ေနတဲ့ မင္းသမီးမို႕လည္း ပိုစိတ္၀င္စားမိတယ္။ ကြ်န္မစိတ္ထင္ေတာ့ ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္လို႕ လုပ္တာမဟုတ္ပဲ တကယ့္စိတ္ရင္းနဲ႕ လုပ္ေနတယ္လို႕လည္း ထင္ပါတယ္။ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ သူ႕ရဲ႕ မ်က္လုံးေတြနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းတစုံကိုေတာ့ အျပင္မွာ အနီးကပ္ တခါေလာက္ ေတြ႕ဖူးခ်င္လို႕ပါ (ရုပ္ရွင္ထဲမွာလိုပဲ လွသလားလို႕ :P)<br /><br />ကေလး ၁ ေယာက္ကေတာ့ ကြန္ျပဴတာ သင္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ ဂူဂူးဆိုတဲ့ ကေလးေလး ၁ေယာက္ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္က ေတြ႕ခဲ့တာပါ။ ေတြ႕တဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႕အသက္က ေလးႏွစ္ပဲရွိေသးေပမယ့္ အရြယ္နဲ႕ မလိုက္ေအာင္ လွခ်င္ၿပီး လည္လြန္းတဲ့ကေလးမို႕ခ်စ္တယ္။ သူမုန္႕၀ယ္စားလုိ႕ မုန္႕ထဲမွာ အရုပ္ပါလာရင္ မမအတြက္ လက္ေဆာင္ဆိုၿပီး ယူလာတတ္တဲ့ ခြ်ဲတတ္လြန္းတဲ့ ကေလးေလးမို႕ခ်စ္တယ္။ သင္တန္းၿပီးသြားလို႕ မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့ေပမယ့္ 'မမေနျခည္နဲ႕ ေျပာခ်င္လို႕ပါ' ဆိုၿပီးဖုန္းဆက္တတ္တဲ့ ကေလးေလးကို သတိရတယ္။ ျပီးခဲ့တဲ့လက သူ႕ေမြးေန႕ကိုေတာင္ ဘာမွမေပးလိုက္မိဘူး။ ဒါေပမယ့္ မမျပန္လာရင္ ဂူဂူးနဲ႕လာေဆာ့မယ္ေနာ္ လို႕ေတာ့ စိတ္ထဲကေန ေျပာလုိက္ပါတယ္။<br /><br />ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြထဲက ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ဘဘႀကီးကိုလည္းေတြ႕ခ်င္ပါတယ္။ ေတြ႕ရင္ စကားတခြန္းေမးခ်င္လို႕ပါ 'ေပ်ာ္ရဲ႕လား' လို႕။<br /><br />ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း မိုးခါးေရ ၁၀ ေယာက္ျပည္႕ေအာင္ မေရးႏိုင္လို႕ အရမ္းပဲအားနာပါတယ္။ ခြင့္လႊတ္ပါေနာ္။ ႀကိဳးစာၿပီးေတာ့ေရးထားပါတယ္။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8077608354024156115?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-88753245654351158662009-04-21T12:49:00.008+08:002009-04-21T13:09:19.339+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Se1Sk7mEpQI/AAAAAAAAAMU/5xmVFMdvzbk/s1600-h/coludy-day.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 368px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Se1Sk7mEpQI/AAAAAAAAAMU/5xmVFMdvzbk/s400/coludy-day.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5327004728675312898" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />ဓာတ္ပုံ - သုခေအာင္<br />ေနရာ - ရန္ကုန္ ( ျမန္မာ)<br />ေန႕ရက္ - ၁၃ ဧျပီ ၂၀၀၉ ( သႀကၤန္အႀကိဳေန႕)<br />မူရင္းလင့္ - http://www.myanmarphotographer.co.cc<br /><br />ကိုသုခ ဆိုတဲ့ စီနီယာ အကိုႀကီး တေယာက္ရန္ကုန္ကေန ရုိက္လာတဲ့ပုံပါ။ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ အာရွေတာ္၀င္ေဆးခန္း ၁၀လႊာကေန ရိုက္ထားတာပါ။ ပုံကို ႀကိဳက္မိလို႕ မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္...<br /><br />က်မက ဓာတ္ပုံ အလင္းအေမွာင္ အယူအဆေတြကိုေတာ့ နားမလည္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မိုးသားေတြ အလိပ္လိပ္တက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္နဲ႕ ေရႊတိဂုံဘုရားရဲ႕ပုံကို ျမင္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တမိ်ဳးခံစားရလို႕ပါ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8875324565435115866?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-22863316589987965952009-04-19T14:55:00.003+08:002009-05-01T01:26:38.390+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SerLqLVSmcI/AAAAAAAAAME/tqUwpnT1Q_8/s1600-h/IMG_2227ncblog.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SerLqLVSmcI/AAAAAAAAAME/tqUwpnT1Q_8/s320/IMG_2227ncblog.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326293434776066498" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဘ၀ေတြက မျပည္႕စုံပါဘူး<br />ႀကိဳးစားၿပီး ရွင္သန္မယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ပါ<br />ႀကိဳစားၿပီး ကုစားမယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ေပးဆပ္ခဲ့ရတယ္<br />ႀကိဳးစားၿပီး ေျဖသိမ့္မယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက လိုအပ္ခ်က္ေတြနဲ႕<br />ႀကိဳးစားၿပီး ျဖည္႕ဆည္းမယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ၀မ္းနည္းမႈေတြနဲ႕<br />ႀကိဳစားၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္မယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ေလာဘေတြနဲ႕<br />ႀကိဳးစားၿပီး ေရာင့္ရဲမယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ေဒါသေတြနဲ႕<br />ႀကိဳးစားၿပီး ခြင့္လႊတ္မယ္<br /><br />ဘ၀ေတြက ...........<br />ႀကိဳးစာၿပီး ..........</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2286331658998796595?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-55809753899742290912009-04-18T21:11:00.007+08:002009-05-01T01:21:44.692+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေန႕ညေန ၃နာရီေလာက္ မွာေတာ့ စင္ကာပူရွိ ျမန္မာတို႕စုေ၀းရာ Peninsula Plaza နဲ႕ Funan Digital Mall ၾကားမွာေတာ့ စည္းကမ္းမဲ့ လမ္းျဖတ္ကူးေနသူေတြကို ရဲ ၄ေယာက္က လိုက္ဖမ္းေနတာေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးေတြကို ဖမ္းလည္းဆိုေတာ့ လူကူးဖို႕ မီစိမ္းမျပပဲ မီးနီေနတာကို ကားရွင္းလို႕ ၿဖတ္ကူးတဲ့ လူမ်ိဳး၊ လူကူးဖို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့ မ်ဥ္းအတြင္းနဲ႕ မ်ဥ္းနားမွာ မကူးတဲ့လူမ်ိဳး ေတြကို အဓိကထားျပီး ဟိုဘက္ ဒီဘက္ ၀ိုင္းဖမ္းေနတာပါ။ ဖမ္းမိလို႕ ရွိရင္ေတာ့ IC card ေတာင္းၿပီး IC Number မွတ္ေနတာေတာ့ ေတြ႕ရပါတယ္။ ရုပ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္ ေျပးလႊားၿပီးလိုက္ဖမ္းတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မ ၾကည္႕ေနတုန္း ဖမ္းမိတဲ့ လူေတြထဲမွာေတာ့ စလုံးေတြပဲ ေတြ႕မိပါတယ္။<br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >Peninsula Plaza ဆိုတာ ကြ်န္မတို႕ ျမန္မာေတြ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >အမ်ားဆုံးသြားၾကတဲ့ ေနရာျဖစ္လို႕ စည္းကမ္းကမ္းရွိရွိနဲ႕ လမ္းျဖစ္ကူးဖုိ႕ သတိေပးပါေစရွင္။ ျပစ္ဒဏ္ဘယ္လိုေပးတယ္၊ ဒဏ္ေၾကးဘယ္ေလာက္ ေဆာင္ရတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မေသခ်ာမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မတို႕လို ႏိုင္ငံျခားသားေတြအေနနဲ႕ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ပုိၿပီးဆင္ျခင္သင့္တယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ စလုံးေတြရဲ႕ IC card ေတာင္ခံရတာ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္၊ ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ WP, SP, EP card ေတြသာ ေတာင္းခံရၿပီး အနည္းဆုံး record လုပ္ထားလိုက္တယ္ပဲ ဆိုဦးေတာ့ ေနာင္တခ်ိန္ card renew လုပ္တာတို႕၊ PR ေလွ်ာက္တာတို႕ အခါေတြမွာ အခက္အခဲမ်ားျဖစ္မလားလို႕ စိုးရိမ္မိလို႕ ပါ။ အာလုံးပဲ လမ္းစည္းကမ္းေလးကို လိုက္နာၾကရေအာင္ပါလား....<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenUWcWFCUI/AAAAAAAAAL8/r3vLqGxVq6M/s1600-h/IMG_8158.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenUWcWFCUI/AAAAAAAAAL8/r3vLqGxVq6M/s320/IMG_8158.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326021516373330242" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenUB-0olHI/AAAAAAAAAL0/bK08dkcE8I0/s1600-h/IMG_8153.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenUB-0olHI/AAAAAAAAAL0/bK08dkcE8I0/s320/IMG_8153.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326021164851041394" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenTxTTDjhI/AAAAAAAAALs/NB_TGgKtsD8/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SenTxTTDjhI/AAAAAAAAALs/NB_TGgKtsD8/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326020878289571346" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5580975389974229091?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-51119810246038232362009-04-16T11:21:00.004+08:002009-05-01T01:27:07.173+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ႏွစ္ေဟာင္းကုန္လို႕ ႏွစ္သစ္ရဲ႕ ပထမဦးဆုံးေန႕ျဖစ္တဲ့ ႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႕မွာ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕ရဲ႕ ထုံးတမ္းစဥ္လာအရ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳလုပ္ ၾကပါတယ္။ ဘာလို႕လုပ္ၾကတာလဲ? အခါႀကီးရက္ႀကီး ေန႕ထူးေန႕ျမတ္မို႕လုိ႕ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ခံယူထားၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ တရားသေဘာအရ ၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ ႏွစ္သစ္ဆိုတာ မရွိပါဘူးလို႕ ဘုန္ဘုန္တပါး ေဟာတာကုိ နာၾကားဖူးတယ္။ မွန္ပါတယ္ ျဖစ္ပ်က္သေဘာတရားနဲ႕ ရႈရင္ အသစ္ဆိုတာမရွိ အျမဲေျပာင္းလဲေနတဲ့ သေဘာတရားပဲ ရွိပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈဆိုတာ အခ်ိန္ေနရာေတြ သတ္မွတ္ထားဖို႕မလို ကိုယ့္စိတ္ထားတတ္ရင္ ကုသိုလ္ျဖစ္ေနတာမို႕ တရက္လုပ္လည္း တရက္ကုသိုလ္ကို အရယူႏိုင္ဖို႕ ႀကိဳးစားၾကရမွာပါ။ ႏွစ္သစ္ကို အစြဲျပဳ ဥပုသ္သီလ ယူ၊ အလွဴအတန္းလုပ္၊ စိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထားေနၾကတဲ့ ျမန္မာႏွစ္ဆန္းတရက္ေန႕ကေတာ့ မဂၤလာေပါင္းနဲ႕ ျပည္႕စုံတဲ့ ေန႕တေန႕ ျဖစ္ေနပါတယ္။<br /><br />ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္မွ ကုသိုလ္ရတာမဟုတ္၊ ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေလာဘမတက္၊ ေဒါသမထြက္ပဲ ကုသိုလ္စိတ္ကေလးနဲ႕ ေနႏိုင္ရင္လည္း မဂၤလာရွိေသာ ကုသိုလ္ယူျခင္းတမိ်ဳးျဖစ္လို႕ ကုသိုလ္အေရး လက္မေႏွးရေအာင္ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ ဓမၼစာစုေလးနဲ႕ ထပ္ေလာင္းႏႈိးေဆာ္ရရင္ေတာ့...<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ေကာင္းမႈကုသုိလ္အလုပ္ဆုိတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >လုပ္ခ်င္စိတ္ထက္ထက္သန္သန္ရွိတုန္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ၿမန္ၿမန္သြက္သြက္ထလုပ္လုိက္မွ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ထေၿမာက္ေအာင္ၿမင္တတ္ပါတယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >အေၾကာင္းတစ္ခုခုၿပၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >အခ်ိန္ဆြဲေနမယ္ဆုိရင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >မလုပ္ၿဖစ္ေတာ႔ဘဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >လြဲေခ်ာ္သြားတက္ပါတယ္ ။</span><br /><br /><span style="color:lime;">(ဆရာေတာ္ အရွင္ဆႏၵာဓိက)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5111981024603823236?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-17445115285027972562009-04-12T15:35:00.021+08:002009-05-01T01:25:57.152+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ဒီေန႕ သြားခဲ့တဲ့ စင္ကာပူ သၾကၤန္ အမွတ္တရ ပုံေလးေတြပါ။ မနက္ ၁၀နာရီေလာက္မွာ ေရြတိဂုံ အသင္းေတာ္ (စင္ကာပူ)ရဲ႕ စတုဒီသာ ပြဲကို သြားခဲ႔ပါတယ္။ ေကြ်းတာကေတာ့ အစုံပါပဲ... တခ်ိဳ႕မုန္႕ေတြ (မုန္႕လုံးေရေပၚ၊ ျပည္ထမင္းသုတ္)ကေတာ့ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကုန္သြားပါျပီ။ ၾကာဇံေၾကာ္၊ သာကူ၊ ေက်ာက္ေက်ာ၊ မုန္႕တီတို႕ေတာ့ စားခဲ့ရပါတယ္။ လူအရမ္းမ်ားလို႕ ဓာတ္ပုံေကာင္းေကာင္းရုိက္လို႕မရခဲ့လို႕ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ရုိက္ခဲ့တဲ့ ပုံေလးေတြပဲ တင္လုိက္ပါတယ္။</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGctdQ8uCI/AAAAAAAAAKI/Sd8rVBAgUIw/s1600-h/IMG_8062.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGctdQ8uCI/AAAAAAAAAKI/Sd8rVBAgUIw/s320/IMG_8062.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323708539292399650" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း အ၀င္အ၀မွာေတ့ ခုလို႕ဆီးၾကိဳေနပါတယ္ </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGdbKPxPII/AAAAAAAAAKQ/6YBvUgddAfo/s1600-h/IMG_8060.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGdbKPxPII/AAAAAAAAAKQ/6YBvUgddAfo/s320/IMG_8060.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323709324461161602" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGd40-v9-I/AAAAAAAAAKY/JxtevPtaGeU/s1600-h/IMG_8058.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGd40-v9-I/AAAAAAAAAKY/JxtevPtaGeU/s320/IMG_8058.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323709834148706274" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGeEf1dhJI/AAAAAAAAAKg/K0IUAljvnKU/s1600-h/IMG_8059.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGeEf1dhJI/AAAAAAAAAKg/K0IUAljvnKU/s320/IMG_8059.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323710034631034002" border="0" /></a><br /><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" > အဲဒီက အျပန္မွာေတာ့ စီတီးေဟာမွာ သၾကၤန္ စတိတ္ရႈိး စ ေနျပီဆိုလုိ႕ စီတီေဟာဘက္သြားျပီး စတိတ္ရိႈးကို အျပင္ကေန ဓာတ္ပုံရိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ၀င္ေတာ့ မၾကည္႕ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGerfhh-AI/AAAAAAAAAKo/93aUJ9SLKdA/s1600-h/IMG_8077.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGerfhh-AI/AAAAAAAAAKo/93aUJ9SLKdA/s320/IMG_8077.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323710704562337794" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စီးတီေဟာ ပင္နီစူလာေ႔ရွ လမ္းျဖတ္ကူးေနတဲ့ ျမန္မာမ်ား</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGgCmKXDjI/AAAAAAAAAKw/LGUS6OzQpf4/s1600-h/IMG_8079.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGgCmKXDjI/AAAAAAAAAKw/LGUS6OzQpf4/s320/IMG_8079.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323712200992820786" border="0" /></a></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" > </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စတိတ္ရႈိး က်င္းပေနတဲ့ ေနရာ</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGhNmCbmXI/AAAAAAAAALA/uT2rHh8WhY0/s1600-h/IMG_8082.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGhNmCbmXI/AAAAAAAAALA/uT2rHh8WhY0/s320/IMG_8082.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323713489449752946" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စတိတ္ရိႈးက်င္းပေနတဲ့ ေနရာနဲ႕ အျပင္မွရပ္ၾကည္႕ေနသူမ်ား</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGiQqO7sZI/AAAAAAAAALQ/dZc334U1BIg/s1600-h/IMG_8087.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SeGiQqO7sZI/AAAAAAAAALQ/dZc334U1BIg/s320/IMG_8087.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323714641627165074" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စတိတ္ရိႈး ကြင္းထဲ၀င္ရန္ တန္းစီေနသူမ်ား</span><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >သၾကၤန္ရဲ႕အေငြ႕အသက္ သဲ့သဲ့ကို ရွဴရႈိက္ရင္းနဲ႕ပဲ အိမ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာမွာ သၾကၤန္အႀကိဳေန႕ကို စတင္ပါၿပီ...</span><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလို႕ ဆုေတာင္း ေမတၱာပို႕လုိက္ပါတယ္....</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-1744511528502797256?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-29744485611355443452009-04-10T19:49:00.013+08:002009-04-10T20:36:57.119+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >လည္စရာနည္းတဲ့ စင္ကာပူမွာ ေကာင္းႏိုးရာရာျဖစ္ႏိုင္မယ့္ ေနရာေလးေတြ ရွာေဖြ ေလွ်ာက္သြားေနရင္းက Sungei Buloh Wetland Reserve ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြ ေ၀ငွရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီေနရာကို ဘယ္လိုသြားရမလဲဆိုတာကပဲ စလိုက္ပါမယ္။ Sunday နဲ႕ Public Holiday ေတြဆိုရင္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >Woodland ကေန 925 စီးလိုက္ရင္ Reserve ေ႔ရွအထိေရာက္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕သြားတာက စေနေန႕မို႕လို႕ 925 က Kranji Reservoir Carpark အထိပဲေရာက္လို႕ မိနစ္ ၂၀ေလာ</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >က္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရပါတယ္။ ေရာက္ရင္ေတာ့ ခုလို ဆိုင္းဘုတ္ႀကီးကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္...</span><br /><br /><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd810h3gPdI/AAAAAAAAAI4/7RadgAdwZCA/s1600-h/IMG_1696.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd810h3gPdI/AAAAAAAAAI4/7RadgAdwZCA/s320/IMG_1696.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323032461135855058" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >၀င္ေၾကးကေတာ့ တစ္ေယာက္ကို S$1၊ ေက်ာင္းသားဆိုရင္ S$0.5 ပါ။ ကိုယ္လို လာတဲ့လူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႕ပါ။ ကြ်န္မတို႕လို bus stop ကေန လမ္းေလွ်ာက္လာတဲ့လူေတာ့ မရွိဘူး။ ၀င္ေၾကးေပးၿပီးလို႕ ၀င္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ တျခားလူေတြက ျခင္မကိုက္ေအာင္း လိမ္းတဲ့ ခရင္ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ေတြကိုလိမ္းေနၾကေတာ့ သူတို႕ကိုၾကည္႕ၿပီး ရီလိုက္ေသးတယ္။ 'ငါတို႕ ကေတာ့ ျမန္မာျပ</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ည္က လာတာမို႕ ျခင္ကိုက္တာေလာက္ေတာ့ မႈစရာမလိုပါဘူး' ဆုိၿပီးေတာ့ ခပ္ၿပံဳးၿပဳံးပဲ ၀င္ခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >၀င္၀င္ ခ်င္းမွာပဲ စိတ္၀င္စရာကို စေတြ႕ရပါေတာ့တယ္။ Watch it တဲ့<br /><br /></span><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd81-MdgoTI/AAAAAAAAAJA/0DZvuccKJMk/s1600-h/IMG_1872.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd81-MdgoTI/AAAAAAAAAJA/0DZvuccKJMk/s320/IMG_1872.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323032627188375858" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >အားပါး အသဲယားစရာ မိေက်ာင္းေတြ ၾကည္႕ရေတာ့မယ္ဆုိၿပီး ေရကန္ထဲကို ကြ်န္မတို႕ ၿပံဳၾကည္႕ၾကပါတယ္။ လူ၁၂ေယာက္ မ်က္လုံးနဲ႕ ရွာလိုက္တာ မိေက်ာင္း တေကာင္မွမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ ေတြ႕ခဲ့တဲ့ အေကာင္ေတာ့ ရွိပါတယ္ အဲဒါကေတာ့<br /><br /></span><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd82O4db40I/AAAAAAAAAJI/DYZyvNe9rho/s1600-h/IMG_1870.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd82O4db40I/AAAAAAAAAJI/DYZyvNe9rho/s320/IMG_1870.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323032913877132098" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" ><br />ဖြတ္လို႕ထင္ပါတယ္။ Watch it ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြကို တျခားေနရာေတြမွာလဲ ထပ္ေတြ႕ရေပမယ့္ ျပန္တဲ့အထိ ဖြတ္ကလြဲၿပီး မိေက်ာင္းနဲ႕တူတဲ့ အိမ္ေျမာင္ေတာင္ မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd82gj_NFZI/AAAAAAAAAJQ/AxJQ3Zq3cYo/s1600-h/IMG_1755.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd82gj_NFZI/AAAAAAAAAJQ/AxJQ3Zq3cYo/s320/IMG_1755.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323033217619269010" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ငွက္ၾကည္႕တဲ့အေဆာင္ေလးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕ပဲ မၾကည္႕တတ္လို႕လားမသိ၊ ဘာမွမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ ရန္ကုန္က ဥတိုတို႕၊ မိုးယြန္းႀကီးအင္းတို႕ ကမွ သူ႕ထက္စုံပါဦးမယ္။<br /><br />ဒီပုံကေတာ့ မေလးရွားဘက္ကို လွမ္းရုိက္ထားတာပါ။</span><br /><br /><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd83NUeMxLI/AAAAAAAAAJg/VSSLK1_i5nU/s1600-h/IMG_1778.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd83NUeMxLI/AAAAAAAAAJg/VSSLK1_i5nU/s320/IMG_1778.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323033986548417714" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >မေလးနဲ႕ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးနီးေနပါၿပီ။ မေလးဘက္ကို လွမ္းၾကည္႕ၿပီး မျဖစ္ႏိုင္တာကလည္း ေတြးလိုက္ေသးတယ္။ 'ခုျမင္ေနရတာသာ မေလးမဟုတ္ဘဲ၊ ျမန္မာသာ ျဖစ္လိုက္လို႕ကေတာ့ ေသာၾကာေန႕ အိမ္ျပန္ၿပီး တနဂၤေႏြမွ ျပန္လာပလုိက္မယ္' ဆိုၿပီး။<br /><br />ေရစပ္စပ္မွာေတာ့ ဒီလို သစ္ပင္ႀကီးေတြရွိပါတယ္။<br /><br /></span><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd83r3jV8cI/AAAAAAAAAJo/drf3gQHuPj8/s1600-h/IMG_1763.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd83r3jV8cI/AAAAAAAAAJo/drf3gQHuPj8/s320/IMG_1763.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323034511361307074" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" ><br />ေလးထပ္ျမင့္တဲ့ ေမ်ာ္စင္တခုရွိပါတယ္။ ေမ်ာ္စင္ အေပၚဆုံးထိ တက္ၾကည္႕လိုက္ေတာ့ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။<br /><br /></span><a style="color: rgb(0, 102, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd848lu7y9I/AAAAAAAAAJw/Ca5N-ZXrgPA/s1600-h/IMG_1746.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sd848lu7y9I/AAAAAAAAAJw/Ca5N-ZXrgPA/s320/IMG_1746.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323035898147490770" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >ထူးထူးျခာျခား အေတြ႕အၾကံဳတခုလည္း ရလိုက္ပါေသးတယ္။ ျခင္ အရမ္းကိုက္တာပါ။ ဘယ္ေလာက္ခါခါ ဘယ္ေလာက္လႈပ္လႈပ္ မေျပးပါဘူး။သူမ်ားေတြ ျခင္မကိုက္ေအာင္ ခရင္ လိမ္းေနတာကို အဲဒီက်မွပဲ သေဘာေပါက္သြားပါေတာ့တယ္။ ရုိက္ရင္လည္း အေသခံလိုက္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ကို ကိုက္တဲ့ အေသခံျခင္ေတြနဲ႕ ေတြ႕လုိ႕ ခရီးစဥ္ကို ျမန္ျမန္ပဲ အဆုံးသတ္လိုက္ပါတယ္။<br />ကြ်န္မရဲ႕ ကိုယ္ေတြ႕ေတြကိုေတာ့ ေျပာၿပီးပါျပီ။ သြားသင့္ မသြားသင့္ကိုေတာ့ ကိုယ္တိုင္ပဲ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-2974448561135544345?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-47135169448493174792009-04-06T16:50:00.024+08:002009-05-01T01:20:32.172+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-one;font-size:100%;" >လြမ္းေနမိတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးအေၾကာင္းေရးခ်င္ေနေတာ့ ဟိုေဖာက္ဒီေဖာက္မေရးေတာ့ပဲ ေက်ာင္းေဟာင္းေလးကပဲစလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မက ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဳတာတကၠသိုလ္ (UCSY)ကေက်ာင္းၿပီးခဲ့တာပါ။ ကြ်န္မတို႕Batch ကေတာ့ UCSY ႏွစ္ေက်ာင္းတက္ဖူးပါတယ္။ ႏွစ္ေက်ာင္းျဖစ္ရျခင္း ရာဇ၀င္ကေတာ့ ... တကၠသိုလ္ေတြကို ၿမိဳ႕ျပင္ စပုိ႕ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္က ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕သစ္ကိုေရာက္ပါတယ္။ အခုေခတ္လို တကၠသိုလ္ဆိုရင္ ေျဖာင္းျဖဴးေနတဲ့ သစ္ပင္မရွိတဲ့ လမ္းမက်ယ္ႀကီးတခုနဲ႕ ပြတ္လုံတိုင္ႀကီးေတြနဲ႕ (မိုး ယိုတာေတာ့မေျပာေတာ့ပါဘူး) ခမ္းခမ္းနားနား ေဆာက္ေပးတဲ့ေခတ္မဟုတ္ေသးေတာ့ စက္ရုံပုံစံ ေက်ာင္းေလးတခုမွာ ပထမႏွစ္ကို စတင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ငယ္ငယ္က တက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းက အိမ္နဲ႕နီးေတာ့ ေက်ာင္းကားမစီးဖူးခဲ့ဘူး။ တကၠသိုလ္တက္ေတာ့ ေက်ာင္းကားစ စီးဖူးၿပီ။ ေက်ာင္ကားစီးရတာ ပင္ပန္းတယ္၊ လမ္းၾကမ္းၾကမ္းခရီးကို သစ္သားခုံ ဟီးႏိုးကားႀကီးေတြနဲ႕ သြားရတာ စိတ္ညစ္ဖို႕ေကာင္းတယ္လို႕ ထင္ခ်င္လည္း ထင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းကားစီးရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုေတာ့ ေက်ာင္းၿပီးသြားရင္ ဘယ္ဟီးႏိုးကားေတြစီးစီး၊ ဘယ္လမ္းၾကမ္းကိုပဲသြားသြား မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းကားစီးရင္း ကိုယ့္ရဲ႕ Junior Senior ေတြ႕နဲ႕ ခင္မင္ရင္းႏွီးခြင့္ေတြ ရသလို၊ ကက္ဆက္ပါတဲ့ေက်ာင္းကားဆိုရင္ ေခတ္စားေနတဲ့ သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ခိုင္းၿပီး၊ driver နဲ႕ပါရင္းႏီွးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္နားအထိ လိုက္ပို႕ခုိင္းလို႕ရပါတယ္။<br /><br />ကြ်န္မတို႕ေက်ာင္းေဟာင္းေလးမွာ အထင္ကရ အဓိပတိလမ္းႀကီးမရွိေပမယ့္ စက္မႈဇုံထဲကို ေကြ႕၀င္ရတဲ့ ေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ လမ္းက်ဥ္းေလးကိုေတာ့ အဲဒီေ႔ရွကျဖတ္သြားတိုင္းေငးၾကည္႕ေနမိဆဲပါ။<br /><br />ကံ႔ေကာ္ရနံ႕ေတြ သင္းထုံေနတဲ့ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ ကေစာ္နံ႕ေတြရရင္ေတာ့ အေျပးအလႊားလြမ္းမိတာက ကြ်န္မတို႕ရဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ကိုပါ။ ေက်ာင္းရဲ႕ေဘးမွာ အရက္ခ်က္စက္ရုံရွိလို႕ ကေစာ္နံ႕နဲ႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးရင္းႏွီးေနပါတယ္။ ကေစာ္နံ႕ေတြနဲ႕ သိပ္နံေနမွာပဲလို႕ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႕၊ ေက်ာင္းေ႔ရွမွာ FUJI ဆပ္ျပာစက္ရုံရွိလို႕ ဆပ္ျပာမႈန္႕နံ႕တလိႈင္လိႈင္နဲ႕ပါ။<br /><br />ေက်ာင္းေဟာင္းေလးရဲ႕ ႏွစ္ဆိုင္တည္းေသာ ကန္တင္းမွာ က်ိတ္က်ိတ္တိုး အားေပခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္းက ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြနဲ႕၊ ေက်ာင္းေတြမွာပဲ ရတတ္တဲ့ လက္ဖက္ထမင္းေလး ကိုေတာ့ သတိရမိသား။<br /><br />ကြ်န္မပထမႏွစ္ စတက္တဲ့ႏွစ္မွာ ခုလိုမ်ိဳး ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ေကာက္တာေတြဘာေတြ မရွိေသးေတာ့ တက္,တရက္ ပ်က္,တပတ္ နဲ႕ပဲ ကုန္ဆုံးခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္နဲခဲ့ေတာ့ အမွတ္တရေတြနဲခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ ခုခ်ိန္ထိ အမွတ္တရျဖစ္ဆဲ ေက်ာင္းသီခ်င္းေခြေလးကိုေတာ့ ပထမႏွစ္မွာစသိခဲ့ရတာပါ။ ကိုညီလင္းဆက္တို႕လုပ္ခဲ့တဲ့ 'ေန႕စြဲမ်ား' ဆိုတဲ့ အေခြေလးပါ။ ကိုညီလင္းဆက္ဘေလာ့ ကေနတဆင့္ သြားေရာက္ယူၿပီး နားေထာင္အားေပးႏိုင္ပါတယ္။လင့္ ကေတာ့..<br /><a href="http://blog.nyilynnseck.com/2009/02/ucsy-songs.html">http://blog.nyilynnseck.com/2009/02/ucsy-songs.html</a><br /><br />သီခ်င္းတိုင္းေကာင္းပါတယ္... ကိုယ့္ေက်ာင္းသီခ်င္းမို႕ကိုယ္ညႊန္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္မေက်ာင္းကို လြမ္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာင္းေတာ္သို႕အလြမ္းဆိုတဲ့ သီခ်င္းကိုပဲ နားေထာင္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />(ဒုတိယႏွစ္နဲ႕ တတိယႏွစ္ေတြကိုလည္း ဆက္ပါဦးမယ္။)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-4713516944849317479?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-13097454336918591382009-03-30T21:59:00.015+08:002009-03-30T22:19:29.792+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ၿပီးခဲ့တဲ့ ပိတ္ရက္က Harbour Front နားမွာရွိတဲ့ Labrador Nature Park ကို ေရာက္သြားခဲ႕ပါတယ္။ Harbour Front Bus interchange ကေန 408 loop ကားကိုစီးလိုက္ရင္ Labrador ကိုေရာက္ပါတယ္။ 408 ကားရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္က အစိမ္းေရာင္ေပၚမွာ လိပ္ျပာပုံေလးနဲ႕ ရွာရလြယ္ပါတယ္။ Car Park A ဆိုတဲ့ bus stop ေရာက္ရင္ ဆင္းလိုက္ျပီး စားေသာက္ဆိုင္ဘ</span></span><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">က္ကို လမ္းနည္းနည္း ေလွ်ာက္လိုက္တာနဲ႕ တံခါး၃ေပါက္ရွိတဲ့ ခံတပ္ပုံႀကီးတခုကိုေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီခံတပ္ေပၚကို တက္လိုက္ရင္ေတာ့ </span></span><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေတာင္ကုန္းေလးတခုေပၚေရာက္သြားၿပီး ေအာက္က ပင္လယ္ျပာျပာႀကီးကို ခုလိုေတြ႕ရမွာပါ။</span></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDQy62iSXI/AAAAAAAAAHQ/4n-DioEZ7_Q/s1600-h/IMG_0877.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDQy62iSXI/AAAAAAAAAHQ/4n-DioEZ7_Q/s320/IMG_0877.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318980733134588274" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပင္လယ္ႀကီးဆီကိုသြားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုလမ္းေလးေတြကေန ေအာက္ကိုဆင္းရပါတယ္။</span></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDQ6C7XL5I/AAAAAAAAAHY/31Ddd7e_bKM/s1600-h/IMG_0932.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDQ6C7XL5I/AAAAAAAAAHY/31Ddd7e_bKM/s320/IMG_0932.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318980855561400210" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRBsf2ntI/AAAAAAAAAHg/oph_k9Ib1mM/s1600-h/IMG_0936.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRBsf2ntI/AAAAAAAAAHg/oph_k9Ib1mM/s320/IMG_0936.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318980986979393234" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေအာက္ေရာက္ရင္ ျမင္ရမယ့္ ပင္လယ္ႀကီးပါ</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRL_5QLVI/AAAAAAAAAHo/RcgZersgis8/s1600-h/IMG_1012.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRL_5QLVI/AAAAAAAAAHo/RcgZersgis8/s320/IMG_1012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318981163984891218" border="0" /></a></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br />ပင္လယ္ႀကီးေဘးမွာ သစ္ပင္အရိပ္ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ျမက္ခင္းျပင္ႀကီးလည္းရွိတာမို႕ ေအးေအးေဆးေဆး အနားယူ </span></span><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အပန္းေျဖႏိုင္တဲ့ေနရာပါ။ East Coat တို႕ Sentosa တို႕လို လူမရႈပ္လို႕ စိတ္ႀကိဳက္ေအာ္ဟစ္ ေဆာ့ကစားလို႕ရပါတယ္။</span></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRjszNcnI/AAAAAAAAAHw/6AExbenPcl4/s1600-h/IMG_1249.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRjszNcnI/AAAAAAAAAHw/6AExbenPcl4/s320/IMG_1249.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318981571176133234" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီတံတားေလးေပၚမွာေတာ့ ငါးမွ်ားေနတဲ့လူ၊ ေလညွင္းခံတဲ့လူေတြ ရွိပါတယ္။</span></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRu4QzHsI/AAAAAAAAAH4/G2X9Ly2k6Yk/s1600-h/IMG_1214.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDRu4QzHsI/AAAAAAAAAH4/G2X9Ly2k6Yk/s320/IMG_1214.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318981763231588034" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကမ္းေျခရဲ႕ ဘယ္ဘက္ အျခမ္းကိုေလွ်ာက္လာလိုက္ရင္ေတာ့ Labrador ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္တခုကိုေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေနရာကို ေရာက္ရင္ေတာ့ Car Park B ဆိုတဲ့ bus stop ကိုေရာက္ပါျပီ။</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSETiQZNI/AAAAAAAAAII/soVaPAJrwf8/s1600-h/IMG_1259.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSETiQZNI/AAAAAAAAAII/soVaPAJrwf8/s320/IMG_1259.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318982131329819858" border="0" /></a> <br /> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီဆိုင္းဘုတ္ရဲ႕ ေဘးမွာ လမ္းတဖက္တခ်က္ကို အုတ္ေတြနဲ႕ ကာရံထားတဲ့ ၿမိဳ႕ရုိးပုံစံ လမ္းေလးရွိပါတယ္။</span></span> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSTFPUCFI/AAAAAAAAAIQ/GFBnAxR26-k/s1600-h/IMG_1274.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSTFPUCFI/AAAAAAAAAIQ/GFBnAxR26-k/s320/IMG_1274.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318982385190307922" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ခံတပ္လိုပုံစံေနာက္တခုကို ထပ္ေတြ႕ရပါတယ္။ ေျမေအာက္ကို ဆင္းလို႕ရတဲ့ ေလွခါးေတြရွိေပမယ့္ အေသပိတ္ထားပါတယ္။</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSoNum5LI/AAAAAAAAAIg/q-cU2ce0ltI/s1600-h/nm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 243px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDSoNum5LI/AAAAAAAAAIg/q-cU2ce0ltI/s320/nm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318982748246303922" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br />လမ္းအတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္လာလိုက္ရင္ေတာ့ အေျမွာက္ႀကီးတခုကိုေတြ႕ရပါတယ္။ ပုံထဲမွာ ျမင္ရတာေတာ့ အေျမွာက္ရဲ႕ ေနာက္ပုိင္းပါ။ အေ႔ရွဘက္က ပင္လယ္ဘက္ကုိ ခ်ိန္ထားပါတယ္။ ပင္လယ္က လာတဲ့ ရန္သူသေဘၤာေတြကို အေျမွာက္နဲ႕ပစ္ခဲ့ပုံေပၚပါတယ္။</span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDTbribi0I/AAAAAAAAAIw/Qn1ileEzYaA/s1600-h/IMG_1341.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDTbribi0I/AAAAAAAAAIw/Qn1ileEzYaA/s320/IMG_1341.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318983632421620546" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDS979MlCI/AAAAAAAAAIo/Q4HJQygE5mE/s1600-h/IMG_1340.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 216px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SdDS979MlCI/AAAAAAAAAIo/Q4HJQygE5mE/s320/IMG_1340.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318983121432777762" border="0" /></a> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"> <br />ခရီစဥ္ကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။ သြားလည္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ ၃-၄ နာရီေလာက္ပဲေပးစရာလိုပါတယ္။ သြားေရးလာေရးလည္း အဆင္ေျပ ေအးေအးေဆးေဆးလည္း အပန္းေျဖအနားယူလို႕ရမယ့္ ေနရာေလးပါ။</span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-1309745433691859138?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-52880077312201881152009-03-30T11:49:00.002+08:002009-03-30T11:53:15.835+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အခုရက္ပိုင္း ခဏခဏ စဥ္းစားမိေနတာေလးပါ။ </span> <br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သြားလာလုပ္ရွားေနရင္း ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ စင္ကာပူက ကေလးေလးေတြ… သိပ္ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းသလို သူတို႕ရဲ႕ မ်က္လုံးေလးေတြကလည္း သိပ္အကင္းပါးပါတယ္။ စကားေျပာရင္ အဂၤလိပ္လို လည္လည္၀ယ္၀ယ္ ေျပာႏိုင္တာကလည္း အားက်စရာ။ တရုတ္လိုေျပာဦးမလား နားလည္တာပါပဲ။ ေခတ္မွီတဲ့ စက္ပစၥည္း ကိရိယာေတြကလည္း သူတို႕ရဲ႕ ေန႕စဥ္သုံးပစၥည္းအျဖစ္ ရင္းႏီွးကြ်မ္း၀င္ေနတယ္။ <br /></span> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီႏိုင္ငံႀကီးသာ ဒီမ်ိဳးဆက္ေလးေတြနဲ႕ အစားထိုးလိုက္ရင္ ပိုၿပီးတုိးတက္သြားေလမလား? ဒါမွမဟုတ္ သူတို႕ရဲ႕ အေတြးအေခၚအရည္အခ်င္းေတြက တျခားႏိုင္ငံမွာ ပိုၿပီးရွင္သန္ႏိုင္မယ္လို႕ ခံယူၿပီး ေျပာင္းေရြ႕သြားၾကမွာလား? </span> <br /> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ထမင္းစားမယ္လို႕ဟန္ျပင္လိုက္ရင္ အေျပးအလႊား စားပြဲရွင္းၿပီး၊ စားၿပီးသြားရင္ တုန္ရီၿပီး ေသြးေၾကာ အၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနတဲ့ လက္ေတြနဲ႕ လာသိမ္းတဲ့ အဖြားအိုေတြ။ လမ္းေဘးမွာ ကုန္းကုန္းကြကြနဲ႕ အမိႈက္အိတ္လိုက္သိမ္းေနတဲ့ အဖိုးအိုေတြ။ ကိုယ့္ရဲ႕ အားနာတတ္တဲ့ စိတ္က သူတို႕နဲ႕ ဘယ္လိုမွ အသားမက်ခဲ့ပါဘူး။ ငယ္ငယ္က အလုပ္မလုပ္ခဲ့လုိ႕ CPF မရွိလို႕ ဒီဘ၀ေရာက္ေနရတယ္ ဆိုဦးေတာ့ ‘လူႀကီးကို မခိုင္းရဘူးေလ။ ငရဲႀကီးတတ္တယ္’လို႕ ဆုံးမခံထားရတဲ့ စိတ္ကေတာ့ ေခါက္ရုိးက်ိဳးေနခဲ့ၿပီ။ <br /></span> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">တကယ္လို႕ ဒီမ်ိဳးဆက္သာ မရွိေတာ့ရင္ သူတို႕ေနရာကို ဘယ္သူေတြက အစားထိုးမွာလဲ? ဒီႏိုင္ငံေလာက္ မဖြံ႕ၿဖိဳးတဲ့ တျခားႏိုင္ငံက လူေတြနဲ႕ အစားထုိးမွာလား?</span> <br /></span></p></span></p></span></p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-5288007731220188115?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-85114286592609647842009-03-25T22:27:00.013+08:002009-04-06T17:06:10.117+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အိမ္မွာ သုတ္သလိုမ်ိဳး ထမင္းသုတ္စားခ်င္ေနတာ ၾကာပါျပီ။ ျပီးခဲ႔တဲ့ အပတ္ ပိတ္ရက္ကေလးကမွ ရွိတာေလးနဲ႕ လုပ္စားျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ လုပ္နည္းေလးပါ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါ့မယ္ေနာ္…</span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sco_3V0IbXI/AAAAAAAAAGQ/S4dyZvxlVDE/s1600-h/IMG_7896.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/Sco_3V0IbXI/AAAAAAAAAGQ/S4dyZvxlVDE/s320/IMG_7896.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317132530045447538" border="0" /></a> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပါ၀င္ေသာ ပစၥည္းမ်ား</span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:85%;" > <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပဲပင္ေပါက္</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပဲပင္ေပါက္ကို ေရဆူဆူမွာ ျပဳတ္ၿပီး ဆယ္ထားလိုက္ပါ <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပဲျပား</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ပဲျပားကို အေနေတာ္ အတုံးေလးေတြ လွီးၿပီး ဆီပူပူမွာ ေရႊ၀ါေရာင္သန္းသြားတဲ႔ အထိေၾကာ္ပါ <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သခြားသီး</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သခြားသီးကို အ၀ိုင္းလိုက္ အရင္လွီးၿပီး အေခ်ာင္းေလးေတြျဖစ္ေအာင္ ျပန္လွီးပါ <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အာလူး</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အာလူးကို ေရဆူဆူမွာ ျပဳတ္ၿပီး က်က္ၿပီဆိုရင္ ဆယ္လို႕ရပါၿပီ <br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:85%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpAtci7ZyI/AAAAAAAAAGo/iu1nXwxN44A/s1600-h/IMG_0067.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 136px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpAtci7ZyI/AAAAAAAAAGo/iu1nXwxN44A/s200/IMG_0067.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317133459565274914" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpA41S48CI/AAAAAAAAAGw/mcfMmDNjCVw/s1600-h/IMG_0068.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 136px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpA41S48CI/AAAAAAAAAGw/mcfMmDNjCVw/s200/IMG_0068.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317133655187451938" border="0" /></a> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဆီခ်က္</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကက္သြန္နီ ဆီခ်က္ <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အခ်ဥ္ရည္</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီအသုတ္မွာ ကြ်န္မကေတာ့ အခ်ဥ္ရည္ကို အဓိက အားထားပါတယ္။ အခ်ဥ္ရည္လုပ္ဖို႕ ငရုတ္သီး အစိမ္းမႈန္႕၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ထန္းလွ်က္တို႕ကို ေရာၿပီးေထာင္းလိုက္ပါတယ္။ ၿပီးရင္ မန္က်ည္းရည္နဲ႕ေရာၿပီး ပဲငံျပာရည္၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႕ လိုသေလာက္ထည္႕လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အရသာရၿပီဆိုရင္ေတာ့ အခ်ဥ္ရည္ကို ဆူပြက္ေအာင္က်ိဳလိုက္ပါတယ္။ မကိ်ဳဘဲ ဒီတိုင္းသုံးလည္းရပါတယ္။ က်ိဳလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ဗိုက္နာမွာတို႕ ဗိုက္မေကာင္းတတ္တဲ့ လူေတြအတြက္ စိတ္ခ်ရၿပီး အစိမ္းထက္ က်ိဳထားတာက ပိုၿပီး အထားခံပါတယ္။ <br />ဒီအခ်ဥ္ရည္ကို အသုတ္တမ်ိဳးတည္းမွာပဲ သုံးလို႕ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာ္စုံ၊ ေကာ္ျပန္႕ေၾကာ္ စတာေတြနဲ႕လည္း အခ်ဥ္ရည္ သေဘာမ်ိဳးသုံးေဆာင္လို႕ရပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးသုံးေဆာင္ခ်င္ရင္ေတာ့ က်ိဳထားတဲ႔ အခ်ဥ္ရည္ေအးသြားရင္ နံနံပင္၊ ငရုတ္သီးစိမ္းထည္႕ ေရွာက္သီး၊ သံပုရာသီးညွစ္လိုက္ရင္ေတာ့ ဆိုးေဆးမပါ က်န္းမာေရးနဲ႕ညီညႊတ္တဲ့ အခ်ဥ္ရည္ တခြက္ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpBd_-SWDI/AAAAAAAAAHA/YAJznA4v508/s1600-h/IMG_0058.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 136px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpBd_-SWDI/AAAAAAAAAHA/YAJznA4v508/s200/IMG_0058.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317134293708986418" border="0" /></a> <br /> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">သုတ္နည္း</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ထမင္းနဲ႕ ပဲပင္ေပါက္၊ ပဲျပား၊ သခြားသီး၊ အာလူး၊ ဆီခ်က္၊ ပဲမႈန္႕ အက်က္မႈန္႕၊ ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႕ (အသုတ္သုတ္ရင္ အမႈန္႕ေတြကို အရင္ ထည္႕သင့္ပါတယ္) နဲ႕ အခ်ဥ္ရည္၊ ဆီခ်က္၊ ငံျပာရည္ ထည္႕ၿပီး နယ္လိုက္ရင္ေတာ့ ထမင္းသုတ္ရပါၿပီရွင္။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpBLBV3MoI/AAAAAAAAAG4/SHczHciFyoE/s1600-h/IMG_0065.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpBLBV3MoI/AAAAAAAAAG4/SHczHciFyoE/s320/IMG_0065.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317133967658791554" border="0" /></a> <br /> <br />ကိုယ္ႀကိဳက္ရင္ ႀကိဳက္သလို ထပ္ခ်ဲ႕ႏိုင္ရင္ ခ်ဲ႕ႏိုင္သေလာက္ ထပ္ထည္႕လို႕ရပါတယ္။ ကြ်န္မက အစပ္နဲ႕ ၾကက္သြန္စိမ္းမႀကိဳက္လို႕ မထည္႕တာပါ။ အစပ္ႀကိဳက္ရင္ ငရုတ္သီးမႈန္႕နဲ႕ ၾကက္သြန္စိမ္းထည္႕လို႕ရပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဇံ၊ ေရွာက္ရြက္ စတာေတြလည္းထပ္ထည္႕လို႕ ရပါေသးတယ္။ <br /> <br /></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဗူးသီးဟင္းခါး</span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">အသုတ္ဆိုရင္ေတာ့ ဟင္းခါးေလးနဲ႕မွ လိုက္မယ္ထင္တယ္ေနာ္။ ဗူးသီးဟင္းခါးေလးလည္း ခ်က္ထားပါေသးတယ္ရွင္။ ဟင္းခါးခ်က္နည္းကေတာ့ လြယ္ပါတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္သေလာက္ ေရထည္႕ ေရဆူလာရင္ ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႕နဲ႕ ၾကက္သြန္ျဖဴထည္႕ၿပီးရင္ေတာ့ ဗူးသီးထည္႕။ ဟင္းခါးဆိုေတာ့ ပူပူစပ္စပ္ေလးျဖစ္ေအာင္ ငရုတ္ေကာင္းမႈန္႕ေလးထည္႕ၿပီး ဆူလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ရပါၿပီ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpB5mLD2EI/AAAAAAAAAHI/ZQaDs67Wng8/s1600-h/IMG_0066.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/ScpB5mLD2EI/AAAAAAAAAHI/ZQaDs67Wng8/s320/IMG_0066.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317134767819577410" border="0" /></a></span></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-8511428659260964784?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-1066116651163271962009-03-24T10:15:00.005+08:002009-03-30T22:17:46.967+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SchDHb5zIcI/AAAAAAAAAGI/sUkAgIf9eEE/s1600-h/rainy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SchDHb5zIcI/AAAAAAAAAGI/sUkAgIf9eEE/s320/rainy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316573155139199426" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: center; font-style: italic;"><span style="font-size:78%;"><a href="http://images.google.com.sg/imgres?imgurl=http://cuporobots.com/artwork/sketches/rainy.jpg&amp;imgrefurl=http://cuporobots.com/2007/03/&amp;usg=__vX_DeHP9AGV0U0eOjGbCz1g43LQ=&amp;h=318&amp;w=480&amp;sz=46&amp;hl=en&amp;start=1&amp;sig2=7jgr9cwnQsrsHAA_XbhaWA&amp;um=1&amp;tbnid=s1uSjIc5S0jspM:&amp;tbnh=85&amp;tbnw=129&amp;prev=/images%3Fq%3Drainy%26hl%3Den%26sa%3DN%26um%3D1&amp;ei=8ELISYGDBIaIkAWVnYjYAg">ပုံဒီက ယူခဲ့ပါသည္</a> <br /></span></div> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မိုးရြာပါ <br />သိပ္မသဲပါနဲ႕ <br />လန္းဆန္းရုံေလာက္ဆို ေတာ္ပါၿပီ <br /> <br />လြမ္းေနပါ <br />သိပ္မေဆြးပါနဲ႕ <br />သတိရရုံေလာက္ဆို ေတာ္ပါၿပီ</span> <br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-106611665116327196?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-16655707981624767552009-03-22T18:20:00.007+08:002009-04-06T17:07:10.599+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကြ်န္မရဲ႕ ပထမဆုံး Tag ပိုစ့္ေလးပါ။ <a href="http://www.maungmyo.co.cc/">ကိုမ်ိဳး</a>က ခင္လို႕ Tag တာ ဆိုေတာ့လည္း ေရးေပးမွာေပါ့။ ကိုမ်ိဳးတင္မက <a href="http://evergreenphyo.blogspot.com/">ကိုၿဖိဳး</a>ကပါ အရမ္းခင္ပါတယ္တဲ့ ထပ္ Tag လိုက္ပါေသးတယ္။ ဒီေတာ့လည္း ေကာင္းတာကေန စလိုက္ပါ့မယ္… း) <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">ဘာသာေရး</span> <br />ကြ်န္မက ဗုဒၶဘာသာပါ။ ဘာသာေရးလုပ္ရတာ ၀ါသနာပါတယ္ဆိုလို႕ သိပ္လည္း အထင္မႀကီးလိုက္ပါနဲ႕ဦး။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေဒၚရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဘာသာေရးနဲ႕ အေတာ္ေလး နီးစပ္ခဲ့တယ္လို႕ဆိုရပါမယ္။ ၀ိပႆနာကို ဒီထက္ပိုနားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနၿပီ၊ ဘုန္းဘုန္းေတြရဲ႕ တရားေတြထဲမွာဆိုရင္ အလုပ္ေပးတရား (၀ိပႆနာနဲ႕ ပတ္သက္တာ) ေတြကို ဦးစားေပးနာ ျဖစ္ပါတယ္။ အယူလြဲေနတာ၊မွားေနတာေတြကို ေထာက္ျပတဲ့ တရားေတာ္မိ်ဳးကို ပိုၾကိဳက္ပါတယ္။ အလွဴအတန္းကေတာ့ ဒီေရာက္မွ ကိုယ့္၀င္ေငြထဲက လွဴျဖစ္လို႕ ေက်နပ္မိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕လို ေရေျမျခားေရာက္ေနတဲ့ လူေတြအတြက္ အားကိုးစရာဆိုလို႕ ဘုရား၊တရား၊သံဃာပဲရွိတာမို႕ ဒီ၀ါသနာေလးကိုေတာ့ ဆက္လက္ပ်ိဳးေထာင္သြားရပါဦးမယ္။ <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">အခ်က္အျပဳတ္/အစားအေသာက္</span> <br />ဒီ္၀ါသနာကေတာ့ အေဖ့ဆီက မ်ိဳးရိုးပါလာတယ္လို႕ပဲဆိုရမလား။ အခ်က္အျပဳတ္နဲ႕ အစားအေသာက္က သေဘာတရားမတူပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ခ်က္မွေကာင္းတာေတြ ရွိသလို၊ ဆိုင္မွာစားမွ ေကာင္းတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ <br />ခ်က္ရျပဳတ္ရမယ္ဆိုလို႕ကေတာ့ ပင္ပန္းတယ္လို႕ကို မထင္ပါဘူး (ခ်က္ၿပီးသြားရင္ေတာ့ ေမာလိုက္တာလို႕ ေျပာတတ္ပါတယ္)။ TV အစီအစဥ္ထဲမွာလည္း အခ်က္အျပဳတ္ အစီအစဥ္ဆိုရင္ စိတ္အ၀င္စားဆုံးပါ။ ဘေလာ့လုပ္ေတာ့လည္း <a href="http://lulucooking.blogspot.com/">မလုလု</a>၊ <a href="http://mogaungthu.blogspot.com/">မမိုးေကာင္းသူ</a>တုိ႕ကိုေတြ႕ေတာ့ တခါတည္းကို လင့္ခ္ထားလိုက္ပါတယ္။ <br />အစားအေသာက္နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ေတာ့ … ရန္ကုန္မွာတုန္းကဆိုရင္ ဘယ္ေနရာကို သြားစရာရွိတယ္၊ အဲဒီေနရာနားမွာ ဘာ၀ယ္စားလို႕ေကာင္းတယ္၊ ဆိုတာကိုေတြးၿပီး အစီအစဥ္ခ်ထားျပီးသားပါ။ တခ်ိန္လုံး စားဖို႕ေသာက္ဖို႕ေလာက္ပဲ စဥ္းစားေနတယ္လို႕ အေမက မွတ္ခ်က္ေပးပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမြးေန႕လုပ္ခ်င္တယ္၊ တခုခု စားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေနျခည္႕ဆီကို ဖုန္းဆက္ရပါတယ္။ ေနျခည္ေရ … ဘယ္မွာ ဘာစားရင္ ေကာင္းမလဲဆိုလို႕ကေတာ့ တန္းဆီၿပီး ရြတ္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ အဆင္သင့္ရွိၿပီးသား၊ တကူတက မွတ္ထားစရာကို မလိုပါဘူး။ ေမြးရာပါ ပါရမီေပါ့ေလ… <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">ဓာတ္ပုံအရိုက္ခံျခင္း/ ရုပ္ေျပာင္ (Caricature) အဆြဲခံျခင္း</span> <br />ငယ္ငယ္က ဓာတ္ပုံရိုက္မယ္ဆိုရင္ အိမ္ပတ္ေျပးၿပီးငိုေနတာပါ။ ငယ္ငယ္ကပုံေတြဆိုရင္ ငိုေနတဲ့ပုံက မ်ားပါတယ္။ ႀကီးလာေတာ့ ဘယ္လိုဘယ္လို စိတ္ေျပာင္းသြားတယ္ မသိ၊ တေနရာရာ ေရာက္လို႕ကေတာ့ ဓာတ္ပုံရိုက္လိုက္ရမွကို ေက်နပ္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္း ေမြးေန႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ပြဲတခုခုလုပ္ျဖစ္တယ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အနည္းဆုံး အယ္လ္ဘမ္ တအုပ္ပါပဲ။ ခရီးသြားလို႕ကေတာ့ အယ္လ္ဘမ္ သုံးေလးအုပ္အနည္းဆုံးပါ။ <br />ကိုယ့္ကို Caricature ဆြဲေပးမယ္ဆိုလို႕ကေတာ့ သိပ္ေပ်ာ္ေပါ့။ အဲဒါမ်ိဳးဘယ္ေနရာမွာ ဆြဲေပးလည္း ဆိုတာပဲ နားစြင့္ေနတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ရွားရွားပါးပါး ကြ်န္မရဲ႕ Caricature ပုံ တပုံပဲရွိပါတယ္။ မိဘမဲ့ ရန္ပုံေငြပြဲ တခုသြားတုန္း Mr.Guiter မွာ ဆြဲေနၾက ပန္ခ်ီဆရာဆြဲေပးထားတာပါ။ ေတာ္ေတာ္တူပါတယ္ နားရြက္ အႀကီးႀကီးနဲ႕ လည္ပင္းအရွည္ႀကီးဆြဲေပးထားတယ္… ဟီး… ။ ဒီမွာလည္း ရွာၾကည္႕ၿပီးပါျပီ ေစ်းႀကီးလို႕ မဆြဲႏိုင္ပါဘူးေလ။ ရန္ကုန္ျပန္မွပဲ ထပ္ဆြဲေတာ့မယ္။ <br /> <br /><span style="font-weight: bold;">ေအာင္သြယ္ျခင္း</span> <br />ေခါင္းစဥ္ဖတ္ျပီး ျပံဳးသြားတယ္ ဟုတ္ :D ? ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လုံး ႀကိဳက္ေနတယ္၊ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ဆက္သြယ္ရမွာ ခက္ခဲေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ၾကားကေန ေအာင္သြယ္လုပ္ေပးပါတယ္။ တဖက္ဖက္က မႀကိဳက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ မလုပ္ပါဘူးရွင္ (ႀကိဳေျပာထားတာပါ း) )။ ကြ်န္မမိဘေတြက ေယာက်ာ္းေလးသူငယ္ခ်င္းထားတာ၊ အိမ္မွာ ၀င္ထြက္သြားလာတာ၊ ဖုန္းဆက္တာမ်ိဳးကို မပိတ္ပင္ပါဘူး။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခင္ခင္မင္မင္ ဆက္သြယ္လို႕ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႕ေကာင္းေလးနဲ႕ ဆက္သြယ္ခ်င္ရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္မရဲ႕ ေယာက်ာ္းေလး သူငယ္ခ်င္းေတြက သူတို႕ေကာင္းမေလးေတြနဲ႕ ခ်ိန္းခ်င္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကြ်န္မက ၾကားက ခ်ိတ္ေပးရပါတယ္။ တခါတေလ လည္း အိမ္တိုင္ရာေရာက္ သြားေခၚထုတ္ေပးရပါတယ္။ အခု ၀န္ေဆာင္မႈ အသစ္တိုးထားပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ စင္ကာပူ-ရန္ကုန္ ဆိုရင္လည္း online ကေန ကူညီပါတယ္။ <br /> <br />ကဲ.. ကိုမ်ိဳးနဲ႕ ကိုၿဖိဳးေရ… သူမ်ားနဲ႕ မတူႏိုင္တဲ့ ကိုယ့္၀ါသနာေလးေတြ စဥ္းစားၿပီး ေရးလုိက္ပါျပီ။ ေက်နပ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ <br /> <br />Tag ရဲ႕ သေဘာက ထပ္Tag ရပါတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ ကံထူးရွင္မ်ားကေတာ့ <br />- ၀ါသနာေလးေတြက <a href="http://bar-tway-tone.blogspot.com/">ဘာေတြတုန္း</a> <br />- အေတြးေကာင္းတဲ့ <a href="http://phyomaw.blogspot.com/">ၿဖိဳးေမာ္</a> <br />- မဂၤလာခ်ိန္က်ေရာက္ေတာ့မယ့္ <a href="http://maykasone.site40.net/">ေမကဆုန္</a> <br />- ကဗ်ာ၊ဒႆနေတြနဲ႕ <a href="http://nyimaung.blogspot.com/">ညီေမာင္ </a>(ကဗ်ာလို ေရးေပးလည္း ရပါတယ္) <br />- ကိုၿဖိဳးေရာ ေနျခည္ေရာက ခင္လြန္းလို႕ Tag ခ်င္တဲ့ <a href="http://arrmanthit.blogspot.com/">ကိုသီဟသစ္</a> <br />- ႏွလုံးသားေစရာ သြားမယ့္ <a href="http://khinmarlaraung.blogspot.com/">ခင္မာလာေအာင္</a> <br /></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-1665570798162476755?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-62512442403327343802009-03-19T20:23:00.007+08:002009-06-03T21:53:09.222+08:00<span style="color: rgb(0, 102, 0);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><br />စင္ကာပူကို မေရာက္ခင္ ကြ်န္မနဲ႕ အတူတူေနမယ့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ရည္းစားက စလုံးအိမ္ရွင္ တရုတ္အဖြားႀကီးတေယာက္အိမ္မွာ ေနရမယ္လို႕ေျပာေတာ့ စိတ္ထဲက ခပ္လန္႕လန္႕ပါ။ အဖြားႀကီးဆိုေတာ့ ဇီဇာေၾကာင္ၿပီး ရစ္မွာပဲေပါ့… ဒါနဲ႕ပဲ စင္ကာပူေရာက္ ေလယာဥ္ေပၚကဆင္း အဲဒီအိမ္ကုိသြားၿပီး အိမ္ေ႔ရွေရာက္ေတာ့ မီပုံးအနီေလးနဲ႕ တရုတ္စာလုံးေလးက တခါး၀မွာပါ။ အိမ္ထဲကို ၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ဘုရားစင္ေလးကိုျမင္လိုက္ရလို႕ ၾကည္ႏူးၿပီး ဘာသာေရးကိုင္းရွဳိင္းသူျဖစ္မယ္ဆိုၿပီး စိတ္နည္းနည္းေအးသြားပါတယ္။ ကြ်န္မတို႕ ေနရမယ့္ အခန္းကိုလည္း ေသခ်ာရွင္းေပးထားပါတယ္။ ဘီဒိုဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အေမႊးအိတ္ကေလးေတြ ထည္႕ေပးထားလို႕ေမႊးေနပါတယ္။<br /><br />ဘာသာစကား<br />ခက္တာက ဘာသာစကားပါ။ သူက တရုတ္လိုပဲ နားလည္ပါတယ္၊ ကြ်န္မတို႕ကလည္း အဂၤလိပ္လိုပဲနားလည္ပါတယ္။ ဒီျပသနာကိုေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ ၾကားဖူးနား၀ မေတာက္တေခါက္ တရုတ္စကားနဲ႕ body language ကို ေပါင္းစပ္ၿပီးေျဖရွင္းရပါတယ္။ အဆင္အေျပႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္ နည္းနည္းေတာ့ ဆက္စပ္လို႕ရသြားတာေပါ့။ သူဘာကို ဆိုလိုခ်င္တယ္၊ ဘာေျပာခ်င္တယ္ဆိုတာ နားလည္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဘက္က ျပန္ေျပာဖို႕ၾကေတာ့ စကားလုံးလည္းမသိ စာေၾကာင္းလည္း မစီတတ္မို႕ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡေရာက္ပါတယ္ (တရုတ္ကားၾကည္႕တုန္းက နားပဲေထာင္ခဲ့ရတာ ျပန္မွ မေျပာခဲ့ရတာကိုး) ကြ်န္မဘက္က သူ႕ကို စကား ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေျပာခ်င္ရင္ ကြ်န္မရဲ႕ခ်စ္သူကို ေခၚရပါတယ္ (သူက တရုတ္လိုေျပာတတ္လို႕) သူ႕ဘက္က ကြ်န္မကို ေျပာစရာ အေရးႀကီးရင္ သူ႕ေခြ်းမက ကြ်န္မဆီ ဖုန္းဆက္ရပါတယ္။<br />တစ္ခါကလည္း အေမက တရုတ္တန္းက ‘ဖက္တီးမ’ ၀က္သားေကာက္ညွင္းထုပ္ ပို႕လုိက္ေတာ့ ကြ်န္မလည္း သူ႕ကို ၂ထုပ္ခြဲေပးလိုက္ျပီး အေမပို႕လိုက္တာပါလို႕ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ ကြ်န္မကို ‘နင္ေပးတဲ့ ေကာက္ညွင္းထုပ္အရမ္းစားလို႕ေကာင္းတာပဲ၊ နင္အေမ အရမ္းေတာ္တယ္ေနာ္’ ဆိုၿပီး၊ လက္မေတြဘာေတြ ေထာင္ျပ၊ အားရပါးရေျပာပါတယ္။ ကြ်န္မလည္းရွင္းျပရင္ ပိုဆိုးကုန္မွာေသခ်ာလို႕ ျပံဳးေနလိုက္ပါတယ္ (တကယ္ေတာ့ အေမက ဘာမွ မခ်က္မျပဳတ္တတ္ပါဘူး) ဒီလိုနဲ႕ပဲ သူနဲ႕ကြ်န္မ ခရီးဆက္ေနတာ တႏွစ္ျပည္႕ပါေတာ့မယ္။ း)<br /><br />အခ်က္မျပဳတ္<br />စလုံးအိမ္ရွင္ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားခ်က္ျပဳတ္ခြင့္မေပးဘူးလို႕ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ ခ်က္စားခြင့္ ေပးထားပါတယ္၊ သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ ခ်က္မစားပါဘူး။ သူ႕ဆီမွာ အိုးခြက္ပန္ကန္ အစုံအလင္ လွလွပပေလးေတြ ေတြ႕ရေတာ့ ဘာလို႕မ်ား ခ်က္မစားတာပါလိမ့္လို႕ အေတြးပြါးမိပါတယ္။ ေနာက္မွ သိရတယ္ အဲဒါေတြကို သူက တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူး တခ်ိန္ပဲသုံးတာပါ။ ခ်က္မစားလို႕ မခ်က္တတ္လို႕လားလို႕ထင္ေနတာ ခ်က္လိုက္ေတာ့လည္း တကယ့္ကို အပ်ံစားပါပဲ။ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SiZ_2nNiN3I/AAAAAAAAANM/UKRqf6yABWU/s1600-h/IMG_7822.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_bMPpWTIOEDE/SiZ_2nNiN3I/AAAAAAAAANM/UKRqf6yABWU/s320/IMG_7822.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343098584137086834" border="0" /></a><br /><br />ဘယ္ဖက္က အခ်ိဳပြဲ၊ အလယ္က အံေပါင္း၄က်ပ္နဲ႕ သတ္သတ္လြတ္ဟင္းပါ...<br />တရုတ္ႏွစ္သစ္ကူးညက သူခ်က္ထားတဲ့ သတ္သတ္လြတ္ဟင္း၊ အခ်ိဳပြဲ နဲ႕ အံေပါင္း ၄ က်ပ္ ေပးပါတယ္။ ကြ်န္မဘက္ကေတာ့ သတိထားၿပီးခ်က္ရပါတယ္။ သိပ္အနံ႕ျပင္းတဲ့ အစားအေသာက္မ်ိဳးေတာ့ သူမရွိတဲ့ အခ်ိန္ေလးမွာပဲခ်က္စားလိုက္ပါတယ္ (ဥပမာ- ငပိရည္၊ မ်စ္ေၾကာ္ လိုမိ်ဳးေပါ့) အဲဒါေတြမခ်က္ရဘူးလို႕ ေျပာမထားေပမယ့္ သူ႕ဘက္က အခြင့္အေရးေပးထားေတာ့ ကိုယ့္ဘက္လည္း သိတတ္ရမွေပါ့ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ဆင္ျခင္လိုက္ပါတယ္(မဆင္မျခင္လုပ္မိရင္ permit ပိတ္သြားမွာလည္း စိုးလို႕ပါ)။<br /><br />၀ါသနာ<br />ခန္႕မွန္းမိသေလာက္ သူ႕ရဲ႕ ၀ါသနာေတြဆိုရင္ တီဗြီ ၾကည္႕တာေတာ့ေတာ္ေတာ္ ၀ါသနာပါပုံရပါတယ္။ တခ်ိန္လုံး တီဗြီၾကည္႕ ေ႔ရွမွာပါ။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဖုန္းေျပာတာ၊ တခါေျပာရင္ အနည္းဆုံးနာရီ၀က္နဲ႕ တနာရီ ႏွစ္နာရီေလာက္ကေတာ့ အသာေလးပါ။ သူအႏွစ္သက္ဆုံးကေတာ့ မာေက်ာက္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အိမ္မွာမာေက်ာက္ကစားတဲ့ ခုံလည္းရွိပါတယ္။ တခါက အိမ္မွာ အဖြားႀကီးေတြခ်ည္းပဲစုျပီး မာေက်ာက္ကစားတာ မိုးလင္းေပါက္ပါပဲ။<br /><br />သန္႕ရွင္းမႈ<br />သန္႕ရွင္းမႈကေတာ့ ေျပာစရာမလို တအိမ္လုံး သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္ပါတယ္ (ကြ်န္မတုိ႕ အခန္းကလြဲလို႕)။ သူကိုယ္တိုင္လည္း အသန္႕ႀကိဳက္ပုံရပါတယ္။ အသန္႕ႀကိဳက္ပါတယ္ဆိုမွ အိမ္ေ႔ရွက သူ႕ပန္းအိုးထဲကို ေဘးအိမ္က ေၾကာင္ကလည္း ခ်ီးလာလာပါ ပါတယ္။ း) ဒါေၾကာင့္ အိမ္သန္႕ရွင္းေရးထဲမွာ ေၾကာင္ခ်ီးက်ဳံးေရး ကလည္း တြဲလွ်က္ပါ၀င္ေနတယ္ေလ။<br /><br />ကြ်န္မအေပၚ<br />ကြ်န္မအေပၚကို တစိမ္းတေယာက္အေနနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းတယ္လို႕ေျပာရမွာပါ။ သူေရာ ကြ်န္မေရာ ေရကိုက်ိဳေသာက္တတ္ပါတယ္။ ကြ်န္မေရဗူးထဲမွာ ေရကုန္ေနရင္ သူက်ိဳထားတဲ့ေရကို ျဖည္႕ေပးတတ္တယ္။ လွန္းထားတဲ့ အ၀တ္ေတြေျခာက္ရင္လည္း သိမ္းေပးထားတယ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။<br />တခါက အလုပ္နဲ႕ေ၀းတယ္ဆိုၿပီး အိမ္ေျပာင္းဖို႕ သူ႕ကိုေျပာမိေတာ့ သူ႕ေခြ်းမ ကြ်န္မဆီ ဖုန္းဆက္လာပါတယ္။ သူ႕အေမက ကြ်န္မကို အရမ္းခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္း ဘာလို႕ခ်စ္တာလည္းဆိုေတာ့ ကြ်န္မက လူႀကီးကို ရုိေသေလးစားလို႕တဲ့။ အမွန္ေတာ့ သူနဲ႕ စကားေျပာဖို႕ အဆင္မေျပလို႕ သူအျပင္မွာရွိရင္ ကြ်န္မတို႕ အခန္းထဲမွာပဲေနတယ္၊ သူအခန္းထဲ၀င္မွ အျပင္ထြက္ပါတယ္။ ကြ်န္မေျပာင္းသြားရင္ တျခားတစိမ္းေတြကိုလည္း အ၀င္ခံခ်င္ပုံမရဘူးေလ။ ကြ်န္မလည္း ကြ်န္မအေပၚကို အစစ အရာရာ ေကာင္းတဲ့ သူနဲ႕ပဲေနဖို႕ ဆုံးျဖတ္ၿပီး အိမ္မေျပာင္းျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။<br />သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကေတာ့ ေျပာဖူးတယ္ ‘အဲလုိမ်ိဳး MRT နဲ႕ေ၀းၿပီး အခ်က္အခ်ာ မၾကတဲ့ေနရာေတြက အိမ္ရွင္ေတြက သေဘာေကာင္းတတ္တယ္တဲ့’ … အဲဒါေတြ ကြ်န္မ မသိပါ… ကြ်န္မဘက္ကေတာ့ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အဆင္ေျပေနတဲ့ ဒီေနရာေလးနဲ႕ အိမ္ရွင္ကိုေတာ့ သံေယာဇဥ္တြယ္မိေနတာ အမွန္ပါ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-6251244240332734380?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>ေႏြးေနျခည္http://www.blogger.com/profile/17883446367462852049noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1256727073556347840.post-76955408388094891882009-03-15T15:43:00.002+08:002009-04-06T17:08:05.352+08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link style="color: rgb(0, 102, 0);" rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CNayChi%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C03%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">လြန္ခဲ့တဲ့ ၂လေလာက္က ရုံးမွာ အစီအစဥ္ အသစ္တခု စတင္လိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ့ Project နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ knowledge ႏွင့္ အခက္အခဲေတြကို ဘယ္လို ေျဖရွင္းလဲ ဆိုတာကို တျခား လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ သိေအာင္ ရွင္းျပတဲ့ knowledge sharing section ကို အပတ္စဥ္ေသာၾကာေန႕တုိင္း လုပ္ဖို႕ စီစဥ္လိုက္တာပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ လူအမ်ားေ႔ရွမွာ ေျပာရဲဆိုရဲရွိေအာင္၊ presentation skill တက္ေအာင္ဆိုျပီးျဖစ္ပါတယ္။ Junior ေတြက စမယ္ဆိုျပီး သတ္မွတ္လိုက္လို႕ ကြ်န္မ အလည္႕ကို အရင္ေရာက္လာပါတယ္။ <br /></span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ၾကာသပေတးေန႕ေလာက္တည္းက ဘာေတြ ဘယ္လိုရွင္းမယ္ ဆိုျပီး ျပင္ဆင္ျပီး စကားလုံးေတြပါ စီထားလိုက္ပါတယ္။ ဒီလို အေတြ႕အၾကံဳမ်ိဳးမရွိေသးလို႕ ရင္ခုန္စြာနဲ႕ပဲ ကြ်န္မရဲ႕ Presentation ကိုစတင္ရပါေတာ့တယ္။ ပထမဆုံး ကြ်န္မလုပ္ေနတဲ့ Project ရဲ႕ business background ကိုနည္းနည္းရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ technical နဲ႕ပတ္သက္တာေတြရွင္းျပပါတယ္။ သူတို႕လည္းသူတို႕သိခ်င္တာေမး ကြ်န္မလည္း ကြ်န္မသိသေလာက္ျပန္ေျဖရင္းနဲ႕ presentation ေလးအဆုံးသတ္လိုက္တယ္ ဆုိပါေတာ့။ presentation ၿပီးသြားလို႕ တျခားလူေတြ conference room ထဲက ထြက္သြားေပမယ့္ manager ကေတာ့ ကြ်န္မကို feedback ျပန္ေပးရမွာမို႕ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ဆီက ရခဲ့တဲ့ feedback ေတြကေတာ့</span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">နားေထာင္ေနတဲ့လူေနေတြကို respect ေပးတဲ့အေနနဲ႕ ႏွုတ္ဆက္ပါတဲ့။ (eg. Good Morning/ Good Afternoon) စသည္ျဖင့္ ႏွုတ္ဆက္ပါတဲ့။ ကြ်န္မ လိုသြားတဲ့ တစ္ခ်က္ေပါ့။ မွန္ပါတယ္ ကြ်န္မအတြက္ ပညာရလိုက္ပါတယ္။ <br /></span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">Presentation အလုပ္ခင္ project background / business background ကိုရွင္းျပတာမ်ိဳးက ေကာင္းတဲ့ အေလ့အထတစ္ခုပါတဲ့။ ေကာင္းပါတယ္ေပါ့။</span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တခုအေနနဲကေတာ့ presentation လုပ္ေနရင္ mouse pointer ကို ၿငိမ္ၿငိမ္ထားပါ၊ ဟိုေ႔ရႊဒီေ႔ရႊ မလုပ္ပါနဲ႕တဲ့။ နားေထာင္ေနတဲ့ လူေတြက နားေထာင္ရင္းနဲ႕ mouse pointer ဘယ္နားကို ျပေနတယ္ ဆိုတာပါလိုက္ၾကည္႕ေနတာပါတဲ့။ <span style=""> </span>ဒါလည္း တကယ္ကို မွတ္သားထားသင့္တဲ့ အခ်က္တခ်က္ပါ။ <br /></span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ေနာက္တခုကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ English အသံထြက္ေတြက လိုေနတာေတြရွိပါတယ္တဲ့။ လာတဲ့ ေနရာေဒသ ေတြမတူတဲ့အတြက္ အသံထြက္ေတြ ကြဲလြဲတာကို နားလည္ပါတယ္၊ သူတို႕လည္း အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ သြားရင္ သူတို႕ အဂၤလိပ္အသံထြက္ေတြကို ဟိုကလည္း နားလည္မွာမဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ကြ်န္မရဲ႕ လြဲေနတဲ့ အသံထြက္ေတြကေတာ့ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Data File </span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကြ်န္မရဲ႕ အသံထြက္က ေဒတာ ဖိုင္ (data file) လို႕ထြက္ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ အသံထြက္က ေဒတာ ေဖာင္လ္ (data file) လို႕ ထြက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Field </span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကြ်န္မက ဖီးဒ္ (field) လို႕ ထြက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕က ျဖဴးဒ္ လို႕ထြက္ပါတယ္တဲ့။ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Alt</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ကီးဘုတ္ (keyboard) ေပၚမွာပါတဲ့ Alt ကီးကို ကြ်န္မက ေအာတား(Alter) ကီးလို႕ အသံထြက္ပါတယ္။ သူတို႕က ေအာတားနိတ္ (Alternate) ကီးလို႕ထြက္ပါတယ္။ <br /></span></span></p><p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"> <br /><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္သူမွန္တယ္ ဘယ္သူမွားတယ္ကို ေသခ်ာမသိပါဘူး။ သူတို႕ဘက္က ျပင္ေပးပါလို႕ေျပာလာတဲ့ အတြက္ ကြ်န္မဘက္ကလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ သတိထားၿပီးျပင္ေပးရမွာေပါ့။ ရင္ထဲမွာေတာ့ မတင္မက်နဲ႕ပါ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 102, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;">မေဗဒါရဲ႕ ဘေလာ့မွာလည္း ၾကက္ဥ (egg) ကို အက္ နဲ႕ အိတ္ နဲ႕ အသံထြက္လြဲတာမ်ိဳး ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း ဘယ္စကားလုံးေတြမ်ားလြဲဦးမလဲ မသိပါ။ <o:p></o:p></span></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1256727073556347840-7695540838809489188?l=nwaynaychi.blogspot.com' alt='' /></div>